A M ∞ Once i know who i'm not then i'll know who i am

Uncrushen voor dummies!

2009-11-09T09:53:00.005Z

Dus.
Na x dates is het over. Finito. Basta. Uit.
"Was het dan uberhaupt aan?" ga je bij jezelf na..

Misschien niet.
Soms denk je dat je iemand "read" en zijn gevoelens kent. Puntje bij paaltje blijkt het toch meer jouw projectie te zijn geweest..of heeft diegene al dan niet per ongeluk de verkeerde signalen afgegeven. Holy mackerel.. Shit! It toootally happens.
Toch zit jij met de gebakken peren, in dit geval een héle diepe teleurstelling want guess what - je was verliefd en je pad naar heaven was al helemaal uitgestippeld inclusief het wel-of-geen-kinderen debacle..
Zit je dan!

Ten eerste moet je je gaan afvragen of je vrienden met hem wilt blijven. Je gevoel zet je immers niet even 1-2-3 uit en dan toch afspreken maakt het er niet bepaald makkelijker op. Uitstellen dus maar.
Ten tweede - dat gevoel wil je weg hebben, uit je systeem, GONE. De perfectie van de "sorry maar ik kan je niet meer dan vriendschap geven" hangover is uiteraard compleet wanneer je je realiseert dat dat ECHT de WAARHEID is. BAM! Cracking right in ur forehead. Afhankelijk van de grootte van het bord voor je kop kan dat dezelfde dag nog plaatsvinden, of 3 maanden later.
Echter, de tijd die je nodig hebt terzijde latend: je zit nog steeds met een niet-ideale situatie.

Althans, inmiddels zit je niet meer, je STAAT. Hele vooruitgang.
De "Someday-slash-H.A.T.E.U.-slash-Shake It Offf" fase van Mariah Carey heb je zonder kleerscheuren overleefd, met Dry Your Eyes Mate kun je - inclusief accent - een karaoke-show winnen. Wots next?

Faith!!

Ogenschijnlijk zijn er inderdaad plenty more fish in the sea, al zullen ze in jouw ogen voorlopig niet zo fishy zijn als Mr C. Maar dat geeft niet, het is slechts een kwestie van tijd.

In die tijd ga je dus extra genieten van ijs, plannen maken, huisje kopen, vakantie boeken, chocola, niet aan kerst en oud & nieuw denken, enzovoort.

En wie weet zit die vriendschap er toch in. After all.. didn't we have fun?
Though it hurts like hell ..I don't want to forget.

Het meest geheime goed...

2009-06-23T21:55:00.003+01:00

...ontglipt aan degene die nooit vooruit kijkt.
Il bene più segreto sfugge all'uomo che non guarda avanti mai.
The most secret good slips away from the one who never looks ahead.

Work with me people!

2009-05-18T12:59:00.006+01:00

Een huis (met eigen grond, cv, 3 kamers, en dat in Rotturdam voor niet meer dan 125,000 euries).
Een vriendje.
Een knoetergeniale vakantie met GOED WEER.
Een baan met uit-da-ging.

Drie dingen waarvan je toch zou denken dat ze te verwezenlijken zijn, al dan niet alledrie binnen 12 maanden?
Zou er écht geen manier zijn om het lot te tarten en de boel een beetje te beinvloeden?
Ik val natuurlijk enórm door de mand: het gaat me allemaal weer eens niet snel genoeg. Maar excuse me, ik kan me de laatste keer dat iemand gelukkig werd van WACHTEN niet heugen.

Toch maar dat lot kopen dan?
Nee, dat is te goedkoop.

Wat wel knudde is is dat het allemaal dingen zijn waar je op een gegeven moment "aan vast zit", een daar kom je vervolgens niet zo rap meer van af. En niets zo veranderlijk als een mens (in die zin lijk ik er verdacht veel op zelfs), voorspelbaarheid is echt niet tof! Tenzij je een gloeiende hekel hebt aan verrassingen.

Ik vergelijk mezelf voor het gemak maar even met fibrillerend hart (of Rupsje Nooitgenoeg). Er zijn verschillende electrische schokjes/impulsen waardoor het hart niet normaal klopt (waarom één blaadje hapvers als je er 10 kunt krijgen?). Met behulp van een AED-apparaat kunnen die schokjes lamgelegd worden waardoor de kans van overleven groter wordt en het hart weer normaal kan gaan functioneren met de juiste hulp (ontploffingsgevaar? *burp*).
Misschien moet ik het dus maar gewoon bij één ding houden voor het moment: 1 impuls tegelijk. Maar hoe moet dat als het vanbinnen bruist en je alles nu en ja en hup wilt?

Enniewee...dingen gebeuren toch wanneer ze bestemd zijn, forceren versnelt het proces van zoeken & vinden niet! Toch...?

http://www.youtube.com/watch?v=nrZwGGKGkuU

Persoonlijk Record!

2008-09-23T18:09:00.005+01:00

Afgelopen zondag was dan eindelijk het moment daar om te presteren...en dat is goed gelukt moet ik eerlijk toegeven! In een tijd van 1:28:34 heb ik de voorspelde 16,1 km afgelegd, een niveau persoonlijk record!!! Onwijs gaaf, alles eromheen is sowieso al kicken, maar dan ga je die IJ-tunnel in en krijg je het even benauwd. Je loopt al gauw te snel en bij het einde begint de klim.. Even later zie je dan de eerste supporters langs de kant van de weg en met de goede beats op je Ipod trek je dan weer snel bij. Onderweg heb je bijna geen benul van hoe hard je loopt, hoeveel km je al hebt gehad, etc. Gek genoeg was ik daar ook niet mee bezig, het ging lekker en voor mijn gevoel ging ik ook best snel. Gemiddeld, bleek achteraf, 10,9 km/uur.. niet slecht voor een eerste keer.

Spierpijn is momenteel dan wel niet om over naar huis te schrijven, maar dat hoort erbij en heb je er voor over. Toch 260 euro voor kankeronderzoek opgebracht, waarvoor mijn dank!!
Plan is om in januari mee te lopen met de halve marathon in Egmond. Trainen blijven we dus sowieso..

HNY wordt met de week leuker en meer en meer een tweede thuis. Op een gegeven moment zul je je daar dus ook wel gaan identificeren met de rest van de inboedel :-)

Ik zet het spierherstel nog even voort en hoop binnenkort weer verder te kunnen met lopen.. Nieuwe Armin van Buuren (In & Out Of Love) is uitermate geschikt voor tempo!

X

Big Deals

2008-08-16T21:48:00.008+01:00

The only thing constant in the world is change.

Going through "the motions" is fully complementary to this.

8 mei 2008, op zee:

De afgelopen maanden hebben veel met me gedaan. Ik heb gemerkt dat ik moeite heb met dingen af te sluiten, dingen en mensen te laten gaan en dat ook op een gezonde manier, zonder spijt of wrok. Te accepteren dat dingen niet lopen zoals je graag zou willen, en in te zien dat je veel in het leven nu eenmaal aan het lot of hoe je het ook wilt noemen moet overlaten. You can't control it so let it go. And more importantly: stay realistic.

Als een donkere wolk hing de beoordeling van mijn scriptie al enige tijd boven mijn hoofd, het duurde ne duurde maar en bij mijn stagebedrijf had het duidelijk geen prioriteit. Na een hele serie onbeantwoorde mails en telefoontjes kwam daar gister EINDELIJK het verlossende antwoord op in de vorm van een geslaagde beoordeling! Mijn hormoonhuishouding hád het niet meer, uitzinnigheid allover, als het aan mij had gelegen had ik mezelf helemaal de vernieling in gefeest ware het niet dat ik al redelijk kapot was en mijn voetjes toch enig respect verdienden, zeker met het oog op volgende maand en de komende weken.

Ondanks de endorfine (a new regular in my vocabulary) die vrijkwam bij het zien van de positieve feedback wordt het FEEST dus nog even uitgesteld en wel tot begin oktober (datum van uitreiking is nog niet bekend maar ik gok de 3e of de 10e)!

Een nieuwe (door)start heb ik inmiddels gemaakt in de vorm van het accepteren van een functie als receptionist bij Hotel New York, bij menigeen wel bekend als het voormalige kantoor van de Holland-Amerika Lijn, op de Kop van Zuid in Rotterdam. Hier ben ik vorige week begonnen en het bevalt uitstekend!!

Op persoonlijk vlak ben ik weer aan het schrijven geslagen. Vooral in Schotland maar ook daarvoor al schreef ik zo nu en dan voor mezelf, meer als uitlaatklep, en om dingen vaak ook letterlijk op een rijtje te krijgen. Soms springt een bepaalde phrase of een bepaald begrip je te binnen waar je eigenlijk meteen iets mee moet, iets wat op dat moment zo "current" is dat je het voor je eigen gezondheid bijna uit je systeem wilt schrijven. Dingen die je bv. vaker dan je wilt uit slaap houden en energie vreten, gedachten, gevoelens.. Opeens is dan soms het moment daar en ben je het voor een deel ook kwijt wanneer het in een mum van tijd op papier voor je staat. Heftig vaak omdat het ook confronterend kan zijn, maar altijd eerlijk en echt. Lekker om dat zo te kunnen :-) het schept ruimte daarboven en je leert meer dan eens dingen in perspectief te zien.

Ik loop ook al enige tijd met het onderwerp "preconceived notions" in mijn hoofd maar kom hier niet veel verder mee.. Je hebt vaak bepaalde ideeen bij iemand of iets, je denkt precies te weten hoe iets zit, maar onbewust weet je wellicht óók dat je er finaal naast zit of kunt zitten. De meeste mensen echter staren zich blind op hun eigen overtuiging en delven op die manier zelf het onderspit. Zonde want het kan een misverstand voorkomen.

Deep shit once again maar that's life! Iets luchtigers: ik loop inmiddels 5 kwartier!! Krijg steeds meer zin in de halve marathon, word zo mega :-) Bouw het nu per week op omdat ik de consequenties heb gevoeld van te enthiousiast vol overgave jezelf vooral niet laten kennen...dat doet namelijk verrekte zeer! Loop ik 1x per week dan weet ik dat ik het volhoud en geen pijn in mijn benen krijg. Loop ik vaker dan kan ik het vergeten en haal ik nog geen half uur. Zo leert een mens zich kennen.

Amidst all this it's fun fun fun! Ik prijs mij een gelukkig en bevoorrecht mens te mogen lopen over de Erasmusbrug op een avond vol tegenstrijdigheden maar bovenal veel moois: een ondergaande zon, machtige skyline, geweldig nieuws, en een hart vol..

X

Moving Up

2008-08-08T13:12:00.005+01:00

I got the job!!
Vorige week kreeg ik nog twee nee-maar-toch-bedankt's terug, twee sollicitatiebrieven later is het raak: volgende week start ik als receptionist bij Hotel New York! Lekker onconventioneel, korte lijnen, overal water (geen strand dat dan weer niet) en zo op het eerste oog leuke collega's!
Wacht, dit gaat op een Shania Twain-nummer lijken met al die !'s... Maar ik ben dan ook superenthousiast :-) Waiter! Bring Me Water! Of misschien toepasselijker: Ka-Ching!
Het is dus over met het studentenleventje, tis nu carrière maken.. Omdat ik hiervoor vooral in F&B heb gewerkt wil ik het nu over een andere boeg gooien om m'n ervaringsgebied uit te breiden. Rotterdam omdat ik al langer naar de stad wil trekken en niet per definitie naar de andere kant van het land...of de wereld hoef. Surely I have my reasons.

Marathon komt zienderogen dichterbij and it's starting to freak me out..nog 6 weken en dan moet er gepresteerd worden! Nog immer verbeterde conditie maar die pijn in het scheenbeen is wat minder..iets minder fanatiek aan het trainen dus.

Nu dus tijd voor een feestje..kijk enorm uit naar de tijd die komen gaat. Veel veranderingen..ten goede! Veel om naar uit te zien.. En ik stik van de inspiratie dus er wordt ook weer veel geschreven..zij het dan niet voor public sharing ;-).

Een paar weken terug ben ik me ook gaan verdiepen in het boeddhisme en met name ook Zen. Ontzettend interessant en ook praktisch, er gaat zelfs een hoofdstuk over de functie van endorfine, mij niet geheel vreemd. Ook daar dus genoeg stof om over te filosoferen...

Tot gauw weer! X

Beauty on the fire

2008-07-15T11:50:00.005+01:00

Even een korte update tussendoor aangaande mijn sportieve leven.
We lopen inmiddels 3 kwartier buiten zonder pauze, dat komt ongeveer overeen met de helft van de afstand die we op de Damloop voor onze kiezen krijgen (btw I need more money! Moet minstens 200 euro opbrengen wil ik een beetje waardig kunnen rennen! Geloof me ik ren alsof m'n leven er van af hangt :-))
Deze week gaan we starten met intervallopen..dus afwisselend 800 en 1000m op een iets hoger tempo. Met dit weer is het goed te doen, beetje wind, niet te warm.. Dus wie enige connecties heeft met een weergod, meldt u! 21 september graaaag vergelijkbare omstandigheden..

Op professioneel vlak ben ik bezig met het schrijven van open sollicitaties bij wat kleinere hotels/restaurants. Niet zozeer dingen die ik langere tijd wil gaan doen, maar het verdient en het geeft ruimte om na te denken en uit te kijken naar iets wat meer in mijn laantje ligt. Ultimately lijkt het me namelijk fantastisch om o.a. schrijven, reizen, hospitality, en verschillende uitingen van creativiteit met elkaar te kunnen combineren.. Daarnaast heb ik ook al een tijdje een plannetje in m'n hoofd om stapje bij beetje een bedrijfsplan te gaan schrijven. Al is het alleen maar om m'n ideeen ergens in verwerkt te zien en daar een beetje mee te stoeien :-)

I miss the sea...

Verder genoeg op stapel staande veranderingen..change is the only thing constant you know!

Oh nieuwe muziektips: Sara Bereilles (I'm not gonna write you a love song) en IOS (Morgen). Top!

Tot de volgende ;-)

"Many of life's failures are people who did not realize how close they were to success when they gave up."
- Thomas Edison -

21 juni : BlackOut Sabbath

2008-06-17T23:05:00.003+01:00

Hallo mensen,

Vanuit Amerikaanse hoek bestaat het initiatief om 21 juni (aanstaande zaterdag) alle electronische apparatuur en alles wat energie gebruikt van 12 uur 's middags tot 12 uur 's avonds uit te schakelen. Dit in het kader van ons milieu dat met de seconde verder achteruit gaat.

Rufus Wainwright, begaafd Amerikaans singer-songwriter heeft hier veel aandacht op gevestigd, zie hieronder links waar meer uitleg, info en tips worden gegeven.

Het idee is om in die twaalf uur met elkaar te bedenken wat we, hoe klein ook, kunnen doen om van deze wereld een betere plek te maken. Niet zozeer voor onszelf, maar vooral voor de generaties na ons.

Wat voorbeelden:
- doe minder licht aan, of gebruik in ieder geval spaarlampen
- de auto laten staan als je ook te voet of op de fiets kunt
- recyclen wat te recyclen valt (glas, papier, kleding..)

Het idee is om dit jaarlijks te gaan doen. Als je de lijst van actiepunten eenmaal af hebt kun je hem op een centrale plek in het huis hangen (koekast, prikbord) en die lijst kan dan het jaar daarop worden geevalueerd en wie weet wel uitgebreid!

WAt eten betreft houd blackoutsabbath dus ook in dat de koelkast uit moet. Nu komt dit misschien een beetje extreem over, maar neem voor de grap eens een kijkje in die van jezelf. Wat staat er niet in wat je eigenlijk al tijden niet hebt aangeraakt, en wat misschien wel verlopen is? Zonde van het geld! Kijk eens in je voorraadkast, diepvries, en koelkast en probeer eens dingen OP te maken. Het zou me niet verbazen als je zo een week boodschaploos door het leven kunt :-) Probeer daar creatief in te zijn. Je bespaart nog geld ook, twee vliegen in één klap.

Zorg van tevoren dat je genoeg kaarsen in huis hebt want op een gegeven moment wordt het natuurlijk wel donker (ook al is het de langste dag).

Een ieder die zich aangesproken voelt, doe er je voordeel mee. Hieronder meer info:

Link 1: http://www.blackoutsabbath.org/
Link 2: http://www.rufuswainwright.com/news/
Link 3: http://www.blackoutsabbath.org/#rufus

Neem tenminste de stap het te lezen. Het idee erachter (en je kunt het zo leuk maken als je zelf wilt, bbq, spelletjes, discussie, kampvuur, muziek maken, you name it) vind ik meesterlijk en als iedereen zich er in de eerste plaats alleen al voor interesseert, is de eerste stap al gezet.

Ga dus kijken op bovenstaande websites, ik kan het niet beter uitleggen dan dat het daar staat, het vat de kern compleet samen en het is zo simpel!

Succes!

Genuinely Happy. Act 1.

2008-06-10T23:48:00.005+01:00

Zomaar de behoefte om eens lekker KEIHARD uit te schreeuwen hoe blij ik ben!!!

Niet dat er iets is gebeurd, maar soms heb je van die momenten dat die gelukzaligheid je zomaar ineens overvalt. Zo ook nu.
Zoveel mooie, fijne, lieve, geniale, leuke, gekke, oninruilbare, unieke vrienden, vriendinnen en familieleden dat het je gewoon STIL maakt, gek hè? Raise your hand if you know the feeling!

Je realiseren dat je leven één grote les is en je het alleen op jouw eigenwijze unieke manier kunt doen..prachtig toch? Weten dat je sommige dingen aan jezelf niet kunt veranderen omdat je zo BENT, en daar vrede mee kunnen hebben, terwijl je andere dingen die je wilt en kunt veranderen onderkent en daar een beter mens door kunt worden.. Wow.

Het is één grote kwestie van denken, doen, en jezelf willen en durven zijn. Lang leve de volwassenheid die ik nu eigenlijk pas goed leer kennen (en waarderen).

Je inspiratie, je luisterend oor, je ideologie, overtuiging, geloof, duwtje, steun, humor, spontaniteit, onvoorwaardelijkheid, wijze woorden, simply: het feit dat jij bestaat. Bedankt daarvoor :-) you know who you are (but if in doubt: ja jij ook!)

-X-

PS: de weg naar de marathon is wat hobbelig maar ik boek vooruitgang, we gon' make it!

Dam-tot-Dam Loop - Sponsor mij voor het WCRF!

2008-05-27T18:06:00.014+01:00

Lieve mensen,

Sinds m'n stage in Schotland erop zit mis ik de dagelijkse lichamelijke inspanning in het hotel en ben ik terug in Nederland verdergegaan met mijn daar opgebouwde conditie in de vorm van hardlopen. Uiteraard is daar frequent sportschoolbezoek bij gekomen.
Nu zakt ook bij mij de motivatie wel eens, echter toen ik van een vriendin het nieuws kreeg dat ze mee ging lopen met de Dam-tot-Dam loop had ik mijn roeping spontaan gevonden. Het mooiste is nog dat het voor een goed doel is. Er zijn verschillende initiatieven maar het World Cancer Research Fund was snel mijn eerste keus. Deze organisatie helpt namelijk onderzoek naar kanker te financieren en draagt ook haar steentje bij in het geven van voorlichting. Op hun website http://www.wcrf.nl kun je meer lezen over hun missie.

Nu rijst de levensgrote vraag: wie ziet mij die finish halen!? Wel, dat is een kwestie van overtuigingskracht en tevens misschien een beetje mensenkennis. Ik wil dan ook een blog bij gaan houden met de vorderingen en wat er zich verder aan de zijlijn ontwikkelt. Belofte maakt immers schuld en een beetje bewijs is denk ik niet teveel gevraagd. Volg mij op http://taincha.blogspot.com of http://anne-martijn.hyves.nl.

De loop vind plaats op zondag 21 september in Amsterdam.

Op http://www.wcrf.nl/steun/marathon/damtotdamloop/renners.lasso?ID=237 kun je je bijdrage achterlaten, en ik vind het uiteraard leuk als je even een berichtje stuurt als je me sponsort..bedrag maakt me niet uit want elke cent telt!

Alvast WAANZINNIG bedankt en ik zie je sponsorship tegemoet!!

Greets,
Martijn

Officially Missing Scotland / Beauty of Uncertainty

2008-05-12T20:26:00.004+01:00

Yes it's true, the minute the cruiseship from Newcastle set course to Holland I started to feel sad.. It's 10 months experience, sweat, tears, joy, negative feelings and incredible pleasure I left behind, which basically can't be done overnight.
Being back in The Netherlands is weird. It even almost doesn't feel like "home" anymore. I miss the adventure, my own life, even walking down the town to the supermarket. I miss the beaches, the views, the face of every other goodlooking student of non-Scottish descent, the jogging, the cheesecake (!), the chcken-bacon salad, the feeling you get from walking through the hotel and realizing you actually work there even though it's not always (or always not) that fun.
St. Andrews, you provided me with a second home in this wicked world, one of many homes to come I hope :-)

I haven't made up my mind yet of what the next step wlll be. There's too many options, one even more exciting than the other, yet each still so unknown, and uncertain. KT Tunstall says it best on "Beauty Of Uncertainty". Seriously, I would have no trouble making my soundtrack of life!

If only I had a plan...
I enjoy writing, design, developing skills in bartending. I want to follow a course in wine-tasting (sommelier), I have gained some knowledge in whiskeys, I have experience in service for big events, experience with the needs and requests of elderly people, a demographic factor that can't be denied and an interesting development for the hospitality and care industry.
Thoughts, dreams, hopes, want...figuring out what the right path is, but what if there's more than one?

I have until June 15th to finish off dissertation work, once again a challenge but not an unrealistic one.

It's like "I'm back in my flat on the road where the cars never stop going through the night," as opposed to having a "life where I can watch the sunset." St. Andrews from a distance truly seems like a little paradise.. That when you don't count the pressure at work and one or two evil persons one couldn't possibly miss - ever.

The choices of life! I need a magic ball...

X

Time to migrate, BYE!

2008-05-02T22:47:00.003+01:00

Waarschijnlijk de allerlaatste update vanuit Scotty... Met gemengde gevoelens want stiekum wil ik hier toch niet net zo graag weg als een paar maanden geleden.
Ondanks de crappy moments op het werk blijft St Andrews en Schotland als environment toch wel erg speciaal en een "spot on the map" welke een belangrijk stukje van mijn hart heeft veroverd.

Anyhoo..de boot is inmiddels geboekt en meert komende donderdag aan in IJmuiden. Aan scriptie moet zoals voorspeld nog wel het nodige gedaan worden maar daar hebben we nog tot juni voor. Alvorens we van een nodige vakantie kunnen genieten moet er dus nog wel het nodige uitgewerkt en geanalyseerd worden :-) Laatste kans om de student uit te hangen!

Verder alles ok.. Beoordeling is bijna op zak en was in mondelinge versie bijzonder tof om te horen, dus een mooie afsluiting en een prettige kick in de goede richting :-)

Mensjes tot snel en surrogaat-Friesjes: reserve me some booze and party time!
Wat die komkommer betreft Fin, ik ben benieuwd naar de, umm, positie en bovenal de LENGTE..zijn je nurture-skills erg op de proef gesteld of was jouw komkommer easy to please? :-p

Bye!

On Track?

2008-04-15T16:07:00.003+01:00

Haai mensen,
Even een snelle update want zonder eigen laptop en met te weinig tijd en a million things to do schiet de communicatie met overzee er nogal bij in...lo siento!

Nog 3 weken te gaan, de afgelopen tijd erg heftig geweest, veel shifts in restaurant en bar gedraaid, afgelopen weekend was de bom die gelukkig niet tot explosie is gekomen..nouja een beetje dan. Veeeel te weinig personeel en een bomvol hotel..dat loopt niet. Veel ontevreden gasten en iedereen op het eind van z'n latijn. Geen conferenties if grote diners, het was hier drie weken vakantie (Schotland is ook ingedeeld in regio's) dus veel vakantiegangers die in de watten wilden worden gelegd. Temidden van verbouwingen en daardoor 1 bar minder dus best gaar nu. Maar we blijven lachen!
Was vrijdag nogal een speelbal, werd van hot naar her gestuurd dus was op een gegeven moment zo pissed off dat Francis er lucht van kreeg. Die verontschuldigde zich zowaar..is t dan tcoh een mens?
Eindbeoordleing zit er ook aan te komen deze week en dan hoop ik de laatste twee weken van mn stage aan scriptie e.d. te kunnen werken, anders komt het simpelweg niet af voor ik vertrek en dat willen de lui van het management ook niet! Tis kiezen of delen...dus.

Ga het hier bij laten. 7 mei wil ik voet aan wal zetten, prepare yourselves!

Dikke kus,
Martijn

Face Off

2008-03-27T02:12:00.005Z

We're gonna swing-it-on-home people!!

Five weeks to go (well, almost) and we're calling it a day. 't Is steady-on wat project betreft, druk bezig met het verzamelen va 'worthy sources' en dan is het de bedoeling dat we de praktijk in gaan met het onderzoek en het geheel aan elkaar gaan lijmen. Finally some action.

Moet wel zeggen dat het me een week is geweest. Eerst bezweek m'n laptop onder een valpartij (van de bank notabene, LANG verhaal waar ik jullie niet mee zal vervelen). Die gaat dus bij terugkomst in therapie - mits het euvel te fixen is. Godzijdank mocht ik toen die van Theresa lenen..helaas heeft die ook een handleiding (toetsenbord met Duitse indeling en kuren waar je U tegen zegt) maar a la, we hebben er toch contact mee met de buitenwereld!
Vervolgens heb ik 4 dagen oppassertje gespeeld (fun like you won't be-lieve) in het bos met de wilde kinderen (voor de gelegenheid - Pasen - was er voor de kinderen een Games Room ingericht) en zodoende ben ik tussen de vliegende objecten en herrie door in die uren flink gevorderd met, wederom, de scriptie. Trust me that story wil come to an end sooon.

Temidden van al die hoopla ben ik verder dus nog steeds bezig met het afronden van zaken. Een rondtour zit er helaas niet meer in, ik plan 6 of 7 mei terug te varen waarna we de afstudeerfase in gaan.. Als de beoordeling vlot verloopt kan dat nog in juni..uitreiking zal echter pas ergens in oktober plaatsvinden.

Sorry I'm cheating but this pact I made last time *ain't gonna work* at least until I end this chapter in this strange funny land!

Ik proost vanuit hier op een goede afloop en een festive weerzien ergens in de loop van mei...keep it together!

Hier volgen nog een aantal MOOIE foto's...toevallig gevonden op een harde schijf die niet van mij is maar wel errug leuk om te ontdekken! Don't pay attention to the weird faces please!

Byyye...

A Tale About Inspiration vs Aspiration

2008-03-17T18:41:00.002Z

So basically, I'M NOT INSPIRED to write about a-ny-thing. At áll.
Like, what do I háve to write about?
If I'd go, like, once again kicking in a story about me and my blurry thoughts that go on and on and on in my head like 24/7..thát would be causing you guys either instant compassion, or rather a moment of "what is he talking about, get a life!", or, "thát's too much, I don't get it".

Só. First of all, compassion. I like that. A lot. Yet, it's not very functional as it would lead me to be feeling even MORE sorry for myself :-). That's never a good thing, so please call it a day, and drop it.

Second of all, to clear up the initial plausible reaction you'd have: you are right. currently don't háve a life. It is what it is, I own it, but I wouldn't entertain (although it IS entertaining) the thought of calling it a "life". A life usually contains of more than just "sleeping", "eating" and, evidently, "working". Which made me make some slight adjustments, which has lead to a progression in the direction of something more worthy of the title "life". With the end in mind, or, better, in síght, I have discovered the bitch in me. Being tired of living in "survival" mode, I'm now up for simply li-ving, and making sure this "li-ving" goes my way. After a hard day's work, I've become adjusted to the idea of having a mouth and, more importantly, using it for some unkown pleasure. Yes I'm telling the people how I like it. It's in its baby steps but it's THERE and I'm proud of it. "Yes I can!" Woohoo! Here we go. So, if you were going towards that reaction, re-consider. Please. I know where I'm at, and I know what I'm aspiring towards. Getting a life. Period.

Finally, not entirely "getting" what I'm saying, is not a crime. Actually, it is quite normal. I ramble a lot and often when I'm writing my blog I'm on a tension. I.e. I need to get it out right there and then. However, that's when I tend to say the most true and wise things. I even check back on it at times I think I've lost it. Anyways, in case you think there's something wrong with you when you read my stuff and don't have a clue, don't. It's not you. Blogging for me helps making sense of it all, and in a way, it's probably therapeutic.

It is therefore that from now on I am considering to start writing on subjects. Sticking to a pattern. Still in my usual lingo, but in a more "cohesive" way, as what causes the "not getting it" fact is the fact that I start about something while my head is already a-head wih the next thing I wanna say. So, to get things as straight as humanly possible, I, from now on, will be writing decent, out-for-the-world-to-read-worthy, understandable *stuff*, that people may better able to identify with. In plain words: it will be less frequent but leave you with more quality time spent!

On a side wing, this doesn't mean I'm abandoning the prime reason why I started this whole blog-thing, namely writing about MYSELF in this cruel little world called Scotland. I'm still here for another 7 weeks, finishing my dissertation and saying goodbye to all that have and has given me a temporary home here. The ideas I have for the future are bright as heaven and will - highly probable once again - be the aspirations behind my inspiration, ones that undoubtedly will be numerous and challenges-in-the-making.

And I thought I had no inspiration.. The English language brings a whoooole new perspective.

Love ya! A-M

Coming Down

2008-03-03T23:25:00.010Z

Wat gaat een week toch snel voorbij. Zo tel je de dagen af voor je naar huis mag, en zo ben je alweer terug en gesetteld en aan het werk. BIZAR!

Maar het moet gezegd, het was wel een zeer geslaagde week. Net als in oktober was het wel weer een soort van droom, maar dit maal wel een stuk echter. Ik heb genoten. Woensdag terugreisdag passeerde alles de revue..elk moment.. Waanzinnig. Een diep gevoel van verbondenheid met thuis, familie, vrienden, roots..ik had het voor geen goud willen missen. En ik blijf het zeggen, als je zo op afstand woont voor een tijd(je) dan schept dat een bepaald perspectief waarin je alles wat met "thuis" te maken heeft eigenlijk veel intenser beleef. Als ik er aan terug denk krijg ik ook een raar gevoel in m'n buik. Niet van verlangen, maar, meer van "goh, dat was toch eigenlijk wel heel speciaal". Zo denk ik ook dat dat één van de dingen is die ik uit deze stageperiode heb moeten halen. Zonder dit had ik dat zo nooit kunnen zien.

Het verlangen naar een eigen huisje-boompje-beestje is na deze break wel behoorlijk aangewakkerd. Ik realiseer me nu ook dat dat wat me hier zo tegenstaat niet het lánd is, maar slechts het werk, het hotel, de manier waarop de dingen hier gaan, en de relatie ten opzichte van sommige mensen. Je hebt het in het leven nu eenmaal niet altijd voor het kiezen, dus moet je er het beste van proberen te maken.

Zoals eerder gezegd worden deze laatste 9 weken dan ook beslissend. De scriptie moet af - first and foremost - en er valt nog een leerdoel of drie te behalen waar de nodige input en moed voor verzameld moet worden. Al met al dus met recht de laatste loodjes!

Wat er bij terugkomst in mei op stapel staat is nog onbepaald. Feit is dat er een breed scala aan mogelijkheden aanwezig is en ik eigenlijk niet echt weet wat ik wil. Je zou verwachten dat een vent van 27 daar toch al wel achter zou zijn, maar niets is minder waar, besluitvormigheid is niet mijn sterkste vak. Ben ik eenmaal ergens (bijna) mee klaar dan wil ik eigenlijk weer iets compleet anders. Ik kan me dan ook voorstellen dat mijn omgeving daar nogal eens moe van wordt, maar wat doe je eraan, ik ben Waterman!

Een job in het theater lijkt me een leuke uitdaging, het hotelwezen vind ik van wat ik hier heb gezien vrijwel inspiratieloos...ik wil ergens werken waar de creatieve geest nimmer slaapt en waar het hart nog jong is. Met andere woorden: niet teveel regels opvolgen maar ergens juist je eigen draai een beetje aan kunnen geven. Ik merk hier namelijk ook dat dat een goed gevoel oplevert en je op die manier de dingen ook vaak prettiger eigen leert te maken.

Anyway.. Aan die creatieve kant van mij zitten natuurlijk tal van haken en ogen. Je voelt de bui al hangen, voor het stillen van mijn danslust (na het zien van 3 op Reis met Edsilia Rombley in Cuba afgelopen zondag weer volledig boven komen drijven, Sálsa!) zoek ik, jawel, een partner? Vrijwilligers welkom! ;-)

Verder ein wenig te melden.. Nederlandse voorraadje gaat hárd, niet normaal. En oh ja, moet snel op zoek naar een voordelige pakketservice..wil ik alles ook mee terug kunnen nemen...damn het idee mijn eigen kussen hier achter te moeten laten..huiver.

Een laatste ding. Vlak voor ik naar Nederland kwam heb ik de film The Waterhorse gezien. Mooie film over het monster van Loch Ness - die hier niet Nessy heet maar Crusoe - met genoeg mysterie maar toch iets mist... Bij de aftiteling hoor je Sinead O'Connor's titelsong "Back Where You Belong"... Kippevel. Dacht eerst dat het Missy Higgins was. Anyway...muziektip!!!!

Tot de volgende mensjes! X

Tomórrow!

2008-02-18T12:41:00.005Z

Sáint Andrews! Édinburgh! Ámsterdam! Zwíjndrecht!

Jep, morgen jumpen we on the nice plane. Met een voortzetting van helder weer en geen ludieke zonverduister-actie vlieg ik eens een keer met licht...veel toffer kunnen we het niet maken.

Só, Holland here we come! Nu op zoek naar onmisbaar travelfuel. Ondanks slechts 1,5 uur vliegen kost het treinen en bussen bij elkaar nog 4x zo lang...om maar niet te spreken van de onderbrekingen (lees: het kweken van oer-geduld), dus om dat te ver- en voorspoedigen moet je daar maatregelen voor treffen.

Lieve mensjes, tot schnell!!

Tomórrow!
I love ya
Tomorrow
You're only a day away...

Lét's do it..

2008-02-14T22:01:00.006Z

...moeten die twee meeuwen op de foto hiernaast gedacht hebben.

Je maakt nietsvermoedend een wandeling langs de zee, en dan kom je dit stel tegen.

Een onderzoek naar intelligentie onder meeuwen is dus bij deze COMPLEET overbodig geworden, ze hebben alle belangrijke dagen van het jaar (nouja, in ieder geval VANDAAG) hélemaal op en rijtje.

Moest ik laten zien.

Nog vier dagen! X

It's Just Like Riding A Bike

2008-02-12T14:19:00.000Z

Daar sta je dan,, 2,5 maand te gaan, en je voelt dat je groeit, beter wordt, en er – eindelijk – lol in begint te krijgen ondanks de gekte. Zou ik dan tóch...? ;-)
Je beseft je, omdat het jezelf betreft, niet zo wat je meemaakt, doormaakt, en wat dat eigenlijk met je doet. Besef me wel dat dit niet zomaar een periode is, maar “something very profound”. Het is ook echt een thuis geworden, en ik ben dan ook zeer nieuwsgierig hoe ik het “weer thuis” dadelijk ga ervaren. In mindere tijden is de heimwee heel heftig, en kun je jezelf enórm zielig vinden.. Ik ben echter niet voor één gat te vangen dus – omdat je wel móet – zet je je daar overheen. OF dat je ook sterker maakt vind ik moeilijk te zeggen. Kan niet zeggen of ik het type ben dat nooit volledig kan aarden in een ander land vanwege het verlangen naar “thuis”, of dat ik juist nog middenin het proces zit daarin makkelijker te worden.

Ik herinner me dat ik een paar maanden geleden meldde dat deze periode in St Andrews slechts een oefening is, een opstapje naar..wie weet, een leven waar dan ook. Eerlijk gezegd blijft dat gevoel wel - en ook wel vrij sterk - aanwezig. Geen idee hoe ik me ga voelen als ik weer in Nederland ben. Of ik weer snel aan alles gewend ben, vis int water, of dat ik juist weer heel snel behoefte heb aan ene nieuwe omgeving.. Ik volg niet voor niets met grote affiniteit resiprogramma's. In 3 op Reis ging afgelopen zondag Jeroen Kijk in de Vegte naar San Francisco, onder het motto hoe groen is het daar (denk recycle, natuurbehoud, uitstoot CO2, etc). Blijft een mooi stukje aarde...en het afgaan van die westkust blijft VET en een droom die ik hoop ooit waar te maken. Net als het doen van de Route 66 uiteraard. Vrijheid!
Echter zonder geld geen plannen te verwezenlijken dus voor het zover is gaan we dus eerst maar lekker verdienen....

Iets anders. Goede series met realistische verhaallijnen en onwijs acteertalent doen ‘t bij vaak bijzonder goed. Soms zitten daar ook ontroerende uitspraken in, vaak met een waarheid als een koe.

Lees dit dan:
“I guess when your heart gets broken, you start to see the cracks in everything. I'm convinced that tragedy wants to harden us, and that our mission is to never let it.
I guess we are learning little by little that we decide what our lives are gonna be.”

En:
“Things happen to us, but it’s our reactions that matter.”

(from Felicity)

Ligt een beetje in het verlengde van “het gaat niet om het doel, maar de weg ernaartoe”.

Woorden van m’n stagebegeleidster uit Leeuwarden - "blijf vooral jezelf" - komen dan ook extra aan. Dat is waar ik in geloof, en tuurlijk verander je tot op zekere hoogte, groei je in je capaciteiten en wordt je door tijd en ervaring verder gevormd, maar in de kern blijf je wie je bent. Thank God for that one. I'm me!
Volgens mij heb ik teveel Stephen Covey gelezen..

Ben inmiddels druk aan het pakken geslagen...koffer zit al halfvol met spul dat ik de komende maanden toch niet meer ga gebruiken. Of ze daar in Zwijndrecht ook zo blij mee zijn is een tweede....... (is er al een kast leeg?).

De toekomst houd verder nog veel verborgen. Met die scriptie komt het wel goed, ben op dreef, maar wat zich daarna zal ontwikkelen...? Zo nu en dan een cruciale knoop doorhakken kan het aantal keuzemogelijkheden spontaan drastisch doen dalen...MAARJA, mij kennende, en zijnde Waterman: geef me de vrijheid! Misschien helpt het als ik er niet in elk verhaal op terugkom ;-)

Vrijdag stonden ineens twee collega’s op de stoep met zelfgebakken cakejes... SWEET!! Echt vet lief, stond echt een beetje perplex.. Wordt natuurlijk ook wel een feestje verwacht dus wie weet in maart WANNEER zich een rustige week voordoet (!).

Vandaag de afgrond van dichbij meegemaakt...in de vorm van een schoonmaakactie in het bos bij de wilde dieren Zonder gekheid, eens in de zoveel tijd wordt het natuurgebied rondom het hotel uitgekamd op zoek naar troep. Onderweg kom je hele dumpsites tegen, maar ook sporen van een hert.. Hoezo contrast? Het resultaat mocht er zijn: 5 zakken vol. Erg leuk om mensen met wie je praktisch nooit te maken hebt op zo’n manier toch te leren kennen. Als we de spirit erin houden hebben we elke maand een actie van ons Green Team..hoewel het dit keer overwegend bruin was (van top top teen onder de modder..).

Verder heeft de manager van Esperante ook de handdoek in de ring gegooid. Er was blijkbaar flink op ‘r ingepraat bij haar sollicitatie. Kennelijk had ze gesolliciteerd voor supervisor maar vond men dat ze het managerschap ook wel aankon (je kan maar zonder zitten). Echter zonder (de juiste) support en geen vaste staff was de emmer snel vol. Nu moet noodgedwongen de F&B manager inspringen, die amper weet hoe het restaurant uberhaupt drááit (wat op zich al schunnig is). Talking about organisatie...

Achjaaa! Langs de zijlijn staan is ook wel erg makkelijk.

Ik ga er weer een eind aan breien. Volgende verslagje zal wel uit Nederland komen.. Keepin’ you posted!

X

PS: funny pipers op het personeelsfeest vorige maand:

Si la vie est un cadeau – grazie!

2008-02-05T12:21:00.000Z

Lieve mensen,

Ten eerste een hartelijk THANK YOU MUCH! voor alle leuke, persoonlijke en verrassende felicitaties! Ik ging bijna denken dat ik 30 werd en for the record, zover zijn we echt nog niet en ik heb mijn redenen daar ENORM blij over te zijn. Anyway, ondanks dat ik er dit keer niks aan deed (no reason no feeling no nothing, I’m just sayng how it is!) was dit wel erg tof, bedankt daarvoor, you know who you are!

Ik zit weer middenin een periode waarin mijn hoofd de gedachten die er doorheen flitsen amper bij kan houden. Stel je mij dus voor, midden in de nacht, pen en papier naast bed, en het licht uit. En aan. En uit, En aan. En weer uit. Als er mensen zijn die zich hier in herkennen TELL ME want ik voel me zo langzamerhand abnormaal worden. Feit is wel dat ik verschrikkelijk helder ben op die momenten en dan dus vaak m’n beste gedachten/plannen/ideeen aan het papier toevertrouw.

Wat toekomst betreft is het lijstje met wat ik belangrijk vind inmiddels langer dan de opsomming van alles wat ik NIET wil dus zeg maar lang leve de positiviteit..het gaat de goede kant op! Dat wil niet zeggen dat het aantal mogelijkheden daardoor ook meteen kleiner wordt. Integendeel. Het bos in zit in elk geval niet bij de potentiele alternatieven want geen boom die ik kan identificeren.

Dat wat me aantrekt bevind zich in een driehoek van schrijven, interior design, en horeca.
Een cursus of avondopleiding op het vlak van dat tweede staat buiten kijf, dat wil ik al heel lang. Wanneer scriptie eind april is afgerond en ik m’n afstuderen nog voor juni kan aanvragen, begint het echte leven...? It’s a mystery...en daar zit hem nu juist de uitdaging in.
Eng, maar ook werelds, het heft in eigen hand: the freedom to choose, the freedom to change, the freedom to be who I am, and make my own decisions. Wie-hoo!

Natuurlijk is het niet alleen maar rozengeur en manenschijn, life can be a monster! Aan al die vrijheid zit een keerzijde...ben er wel achter dat je die er bij op de koop toe moet nemen. Er gaat namelijk niets vanzelf. Voor die vrijheid moet geknokt worden. En laat ik daar voor nu op de perfecte leerschool zitten. De kunst van het knokken blijft dus met stip op één mijn geadopteerde leerdoel gedurende mijn laatste drie maanden als eilandbewoner. De titel supervisor zou toch wel erg leuk staan op de cv...

Voorlopig wel weer genoeg hersengespinsel ...
Een tip voor de moderne muziekliefhebber: The Evolution of Robin Thicke. Voorwaarde: je moet r&b met een hoge mannenstem kunnen waarderen.

Ik ga weer een poging doen tot het onmogelijke, leven in het heden met het eindresultaat in gedachten.

Toedeloe!
X M

'Cause it's nobody else's but mine

2008-01-31T01:02:00.000Z

"It's the bad times that make you stronger, and the good times that keep you going."

SO TRUE.
Ik kan me van de afgelopen maanden goed herinneren dat er momenten waren dat ik dacht dat ik het niet lang meer ging trekken..en telkens bewees ik mezelf opnieuw het tegendeel. The wonders of the human being are endless...I Am Proud :-)

Terug met beide benen op de grond though: vanaf 19 februari ben ik 9 dagen VRIJ om te gaan en te staan waar ik wil...keuze lag natuurlijk voor de hand en was ook wel lichtelijk zo gepland: hup Zwijndrecht!! Dat een weldenkend mens uberhaupt naar zo'n gat kan verlangen...call me weird but I love my hometown! Al is Schotland maar net de zee over, ik denk dat de afstand er niet echt toe doet. Tuurlijk is het hiervandaan makkelijker even overvliegen dan vanuit Amerika (en ook een stuk goedkoper), maar het gevoel dat je van huis bent, en je de mensen die echt belangrijk zijn in je leven niet om je heen kunt hebben, blijft eender. Ik ben erg blij dat ik dat mag ervaren, alle vanzelfsprekendheid is namelijk weg en het familie- en vriendschapgevoel gaat vele malen dieper. Daarom ook een welgemeend dankjewel voor iedereen die mailt, skypt, msn't en belt, you keep me going and I really do love you.

Afgelopen zondag hadden we personeelsuitje, een logisch resultaat van het winnen van Department of the Quarter. Een diner en overnachting in Dundee's Swallow Hotel, zeer geslaagd. We moesten een moord op zien te lossen, 3 komische figuren (waaronder een vage versie van Sherlock Holmes) liepen rond om het verhaal vorm te geven, maar waar je niet veel wijzer van werd..uiteindelijk hadden we drie teams die allemaal een andere dader aanwezen..was wel lachen.
Later die avond de stad in gedoken met zo goed als iedereen...een avond om lang te koesteren omdat het echt onwijs gezellig en leuk was. Eerst naar The Lowdown, een kleine club waar het op zondagavond niet erg druk is - wij waren praktisch de enigen - , maar die helaas om 12 uur al de deuren sloot. Toen door naar Underground..een ondergrondse pub met dansvloer en heeeel veel karakter..daar konden we het met gemak volhouden tot een uur of 2. Iedereen uit z'n dak, de één nog meer dronken danwel aangeschoten - of nog steeds volhardend nuchter blijvend - dan de ander, ge-wel-dig. Je gaat mensen ineens heel anders bekijken...wat ook in tegenovergestelde richting het geval was, als de beentjes eenmaal van de grond zijn en de muziek is goed...you won't hand me the chair, I gotta go freestyle! Anyways, de dag erop dus semi-recovered huiswaarts gekeerd...en iedereen praat alleen maar over wanneer we het overdoen.., dus wie weet een maandelijks terugkerend event, Schotten houden nu eenmaal van een drankje!

Verder m'n hoofd aan het breken over hoe ik het meeste uit de komende 3 maanden kan halen met alle dingen die ik nog gedaan wil hebben voor ik dit land definitief verlaat. So much to see, so little time. Ik had gedacht 5 mei in Nederland te vieren, maar wellicht is dat iets te ambitieus..3 dagen na m'n laatste officiele dag hier. Als de financien het toelaten en ik vind een vrijwilliger die die week vrij kan krijgen, dan is de kans groot dat ik een rondreis ga maken...Lake District, en dan van Edinburgh naar Fort William, en van daaruit langs de westkust en Skye, verder de Hooglanden in en zo terug langs Inverness, zuidwaarts naar Stirling, en terug naar St Andrews.
Alain Clark (nieuwe held) says it best on Live It Out: "Nothing ever came of any dreamer who didn’t live it out". And I'm one hell of a dreamer :-)

Sorry lui, ben de laatste weken niet zo fotogeniek geweest dus helaas een keer plain old tekst..boring maar een goed excuus er volgende keer werk van te maken..beloofd is beloofd.

Later!
X M

Shadowland

2008-01-20T20:59:00.000Z

De afgelopen week stond in het teken van de Genadeloze Griep. Wat zich in eerste instantie voordeed als een onschuldig verkoudheidje bleek een flinke griep die nog steeds niet helemaal over is. Het hinderlijkste eraan is nog wel dat je werkelijk tot niets in staat bent. Elke geluid is teveel, alleen het idee van iets eten of drinken staat je al tegen, en je bent zo slap dat je je bij elke stap die je neemt afvraagt of je de volgende wel moet nemen. Anyway, na een week van veel slapen begint iets in je zich te verzetten dus vanavond maar wat hoognodige boodschappen gehaald. Mocht m'n eetlust terugkeren dan heb ik het in ieder geval in húis!

Voor zover je helder na kunt denken terwijl zo'n virus door je lichaam giert, heb ik voor m'n bescheiden idee toch - zij het dan niet zichtbaar voor de buitenwereld - aardig wat werk verzet: in m'n hoofd. Misschien moet je koortsflitsen zelfs als groeimomenten zien? Who knows!
Om een lang verhaal kort te maken: ik ben naar mezelf op zoek gegaan. Ik kan je vertellen, dat is zoeken naar een speld in een hooiberg, maar het doel is uiteindelijk toch wel aardig bereikt.

Wellicht is het wat aan de vroege kant hiervoor, maar deze periode hier in Schotland is anders uit de doeken gekomen dat ik had verwacht, en niet altijd in even leuke zin. Waar ik wel van overtuigd ben is dat ik het een "lessson learned" kan noemen. Als ik het over kon doen zou ik het heel anders aanpakken. Maar dat gaat nu eenmaal niet. We gaan nu de laatste 3,5 maand in om vooral de aandacht te vestigen op het scriptie-project, wat een cruciaal onderdeel zal uitmaken van mijn afstuderen. Met de juiste begeleiding en een kick-ass men-taliteit (daar moeten we ons nog even in verdiepen..) moeten die er doorheen gaan vlíegen :-)
Het is dus nog even doorbijten, maar dan is het ook voltooid verleden tijd en kunnen we aan een echte toekomst gaan werken. Een toekomst in Nederland welteverstaan. Voel me hier namelijk tch wel behoorlijk uit balans. Wat niet wil zeggen dat ik mijn dromen van wonen & werken in de States of waar dan ook laat varen, zeker niet, maar er zijn belangrijkere dingen.
Het lijkt ook iets van de laatste tijd te zijn om dingen vooral nú te doen en niet pas over een paar maanden of een paar jaar. Nee, want dan zou het wel eens te laat kunnen zijn. Deels heb ik mij in dat soort gedachten altijd kunnen vinden, simpelweg omdat het zo waar is. Wie zegt dat je er over een jaar uberhaupt nog bent? Wie zegt dat je over 8 maanden nog kunt reizen? Voor hetzelfde geld zit je in een rolstoel, of ben je iemand tegengekomen die lang niet zo avontuurlijk is als jij. En wat doe je dan?
Knudde. Het maakt het nemen van beslissingen er niet makkelijker op. Een hoofd leeg, een hart vol, zoveel willen, maar niet weten wat. Het is me duidelijk dat ik in elk opzicht een Waterman ben. Dat schept vertrouwdheid, want dat maakt me niet de enige. En soms mis ik de gut om ergens volledig voor te gaan, schaamteloos en zonder enige twijfel. Als ik dat kan bereiken, al is het maar voor één keer, dan kan niets me meer te veel zijn.

Als ik in mei/juni klaar ben ga ik in elk geval eerst geld verdienen. Ik weet nog niet waar, maar ik kijk zo nu en dan vast rond wat er op de markt is. Een eigen appartementje in Dordt of Zwijndrecht is dan een tweede zet richting a grown-up life.

By the way: een nieuwo foto rechtsboven. In een moment van verstandsverbijstering had ik 'm gemaakt, en ik vind hem zo treffend dat ik er zelf ook langer dan 2 seconden naar kan kijken zonder 15 keer af te vragen waarom ik een foto van mezelf heb gemaakt (most people don't do that, or, at least, that's what they make you believe).

Nog één ding: met ingang van dit jaar heb ik het woord hoop, en elke vervoeging of afgeleide ervan, uit m'n vocabulaire geschrapt. Bij hopen klinkt altijd een maar-wat-als-het-nou-niet-lukt.. wat in mijj beleving de hele kracht van iets doen en bereiken ondermijnd. Dus ik doe niet meer aan hopen, ik ga voor geloven. Live, love, life, give love.

February here we come!
Kus

Snottebellen..

2008-01-14T18:29:00.000Z

We zijn alweer 2 weken into "the new year", de tijd lijkt in een oogwenk voorbij te gaan.
De eerste nieuwjaarsdip heeft zich inmiddels ook aangediend, sinds zondag ben ik heerlijk verkouden, met alle gevolgen van dien (keel, neus, hoofdpijn, het valt nog te bezien of de oren gaan joinen maar liever niet!).
Vandaag zou ik een frisse start maken, aangezien m'n scriptie nu eindelijk een beetje van de grond is gekomen. Afgelopen vrijdag heb ik met Jackie van Human Resources besproken wat de bedoeling is, en zij had eigenlijk al een heel plan op tafel. Mijn ideeen sloten daar mooi op aan, aangezien het buiten trainen vooral ook om Performance Management gaat (duur woord maar het gaat gewoon om het naleven van de regels, en of iedereen voldoende support ontvangt om zijn of haar taak goed te vervullen). Dat is zegmaar het overkoepelende iets....voor je gaat trainen moet je eerst de behoeften die leven in kaart brengen. Dat is dan ook de eerste stap: interviews!!

Echter gezien mijn lichamelijke status bleef die frisse start nogal uit, en ben ik vanmiddag begonnen met een interne en externe analyse van het hotel...die ik eigenlijk twee maanden geleden al af had moeten hebben, maar door werkdruk komt het daar niet van! En op een vrije dag wil je toch best even op adem komen als het even kan.. Afijn, begin is gemaakt dus we gaan er nu ook tegenaan (WANNEER we weer opgeknapt zijn).

Sinds dinsdag is er ook een nieuwe huisgenoot in de picture: Joost uut Almelo. Theresa is ingetrokken bij Jatin dus woont hij nu op Watson Avenue. Er wordt dus weer een aardig mondje Nederlands gepraat, wat ik niet erg vind :-) Qua koken gaat het ook goed, heb de smaak van risotto te pakken, die steeds beter lukt, yum!!

Afijn, verder weinig nieuws. Volgende maand weer een weekje overvliegen, een break kan ik wel goed gebruiken nu, weer iets om naar uit te kijken.

Tijd is ook aangebroken om te gaan zien wat we hierna willen gaan doen. Een beetje regelmaat mag er wel in zitten, maar studeren wordt het waarschijnlijk niet meer. Ogen open en volle koers vooruit, eens zien wat Nederland te bieden heeft ;-)

Een dikke kus en tot de volgende...
Martijn

PS: het personeelsfeest was trouwens ook erg geslaagd! Lekker gegeten, gedronken, gedanst.. Filmpje volgt nog .

It's a New Day!

2008-01-01T08:09:00.000Z

Allemaal de beste wensen voor het nieuwe jaar!! Tussen de bedrijven door toch een paar slokjes champagne weg weten te slikken dus geproost is er.
Direct ook een nieuw persoonlijk record, 19,5 uur gewerkt...wiiiii! Vandaag nog een avonddienst werken (van 3 tot 3 gok ik) en dan woensdag BIJKOMEN. New Year's Eve in het Fairmont is wel een belevenis hoor, wordt echt uitgepakt, een band, heeeeel veel confetti, doedelzakkorps, vurwerk..al duurde dat laatste niet zo lang, in Nederland kunnen we dat toch echt beter.. Gebrek aan oliebollen ook..als ik in februari naar huis kan komen hoop ik dat iemand er nog een paar in de vriezer heeft verstopt...?

Dikke kus allen, wij zien ons snel weer X
Martijn

Boeien los...

2007-12-30T23:44:00.000Z

Tijdens reizen merk je dat je dan eigenlijk pas echt leeft, je verdiept, en echt iets te vertellen hebt. Misschien dat het daarom ook is dat ik m'n dagboek meenam om voor het slapen gaan de indrukken van de dag, en al wat niet door m'n hoofd spookt, aan het papier toe te vertrouwen.

(Zussie Ing je dagboekje wordt weer gebruikt hoor!!!)

Ik doe dit trouwens ook inmiddels in het Engels. De omgeving, de mensen, eigenlijk past het ook veel beter nauurlijk.

Veel gezien, helaas wat minder gedaan. Alles wat afgelopen week schreeuwde was: WEG!

En dat ging ik. Donderdagochtend de bus naar Dundee, waar de geboekte citybus naar Aberdeen vertraging had opgelopen. Rond half één toch aangerold, eerste indruk: not impressed. Het was er grijs, een tikkeltje doods, en dus weinig spannend. Het strand was een eind lopen en mede doordat het aardig fris was ben ik daar maar niet aan begonnen. Wel eea van de stad gezien:'s Middags om 4 uur de bus naar Inverness...want daar was het uiteindelijk allemaal om begonnen! Vierenhalf uur later op de plaats van bestemming. En op een vreemde manier voelde het ook een beetje als thuiskomen. Als eerste stad in Schotland waar ik niet verdwaalde is dat niets teveel eer :-) Stadje doet ook wat aan Dordrecht denken, qua groote, qua winkelstraatjes..alleen heeft het hier een kathedraal én een kasteel! De rivier de Ness doorkruist de stad, waardoor de romantiek wel aanwezig is: aan de ene oever een promenade, aan de andere leuke huisjes, diners, en bed&breakfasts.
Door de hobbelige busrit en de afwezigheid van enige nachtrust de avond voor vertrek sliep ik die nacht bijzonder goed - en ook langer dan gehoopt, maar waar je aan toegeeft.. . Om 9 uur 's avonds geen restaurant meer dat nog bezoek verwacht dus direct op zoek gegaan naar een verblijfplaats, en die snel gevonden in Hotel Columba, simpel maar fijn! Room service had enkel een cheese sandwich in de aanbieding en met een knorrige maag daar vol overgave voor gegaan, heerlijk. De volgende "morgen" de stad in, de buitenkant van het kasteel bewonderd (geen toegang) en toegegeven aan de kooplust. Het was nog steeds sale dus met het gat in de hand viel het uiteindelijk reuze mee.. Echter elke penny is er één, wat me er na enkele stores toe deed besluiten er toch maar mee te stoppen. Supermooie canvas schilderijen/posters gezien maar vanwege het praktische element niet tot aankoop overgegaan...houd maar in het achterhoofd dus.

Die vrijdag ook een boottocht over Loch Ness geboekt voor de dag erop, erg tof en blij dat ik dat gedaan heb. Omdat alles wat je in de omgeving kunt ondernemen toch vrij ver uit elkaar ligt (Loch Ness, haven, strand, Nairn, de bossen) is een auto wel een pré. Bij een volgende trip staat dat dus wel als vereiste vast. Mooi weer evenzeer, dus wie weet zo rond april, mei..

Die vijdagavond uit eten geweest bij The Mustard Seed, "because of the name". Heerlijk gegeten, heerlijk bediend. Door naar de bioscoop die 10 minuten buiten het centrum ligt. Bij gebrek aan filmbeschrijvingen maar naar de eerstvolgend draaiende film gegaan. Zonder verwachtingen bleek

een Disney film die nét iets verder ging dan het gebruikelijke. Een film met een boodschap, waardoor je doet beseffen dat je ook op een heel andere manier in het leven kunt staan. Kortom: wonderful! Life is full of chances, why not live it?

Tijdens het passen bij de NEXT kwam er een nummer op de radio met ik gokte als titel Jolene. Nee niet Dolly Parton. Bracht een soort Gilmore Girls-gevoel naar boven dus eenmaal thuis opgezicht wie dat kon zijn. Ik kwam terecht op de website van ene Ray Lamontagne. Clue: mijn nieuwe held, wat kan die man mooie liedjes schrijven. Wie weet een idee voor Ilse..goed voor een lekker melancholish duetje? Luister je naar "Empty" dan weet je precies waar ik het over heb. Zo'n nummer dat lijkt alsof het over jou gaat. Ik kan soms in zo'n andere dimensie leven dat ik het contact met de wereld half lijk kwijt te zijn. Alsof niets je kan bereiken, helemaal leeg. Zo'n nummer is dit.

De afgelopen 4 dagen hebben me ook bij veel dingen stil doen staan, en me laten nadenken over de dingen die ik belangrijk vind, en die ik zoek in mijn leven. Valt nog een hoop na te streven, zo kwam ik tot de ont-dekking. Zo realiseerde me na het bezoek aan een muziekwinkel dat ik het creatieve in mij mis. Ik schrijf niet meer, ik teken al een heeele tijd niet meer, dat soort dingen. Dat creatieve zou ik wel heel graag weer op willen pakken. Zoiets heb je ook nodig voor ontlading. I mean, don't we all?

Afijn, sommige dingen zijn er om voor jezelf te houden, als naslag voor later, al is het enkel maar als reminder, en te zien of je er over enige tijd inderdaad wat mee gedaan hebt, of dat je gevoel over die dingen is veranderd, of juist nog steeds hetzelfde is.

Mensen hier ga ik het weer even bij laten. Oudjaarsavond én Nieuwjaarsavond ben ik beide aan 't werk, dus van goede wensen zal het zo snel niet komen. Daarom vanaf hier alvast drie dikke zoenen en voor een ieder die dit leest een geslaagd 2008, dat alle goeds jóuw richting op mag komen!

X, Martijn

Off we go!

2007-12-27T01:58:00.000Z

Vandaag ga ik 3 dagen de Highlands in, opladen en van de schoonheid van de Schotse natuur genieten.
Met de bus zet ik koers richting Aberdeen, waar ik van plan ben 1 dag te blijven. Vrijdag vervolg ik per trein mijn weg naar Inverness, om vervolgens via een boog zaterdag danwel zondag weer terug te keren naar St Andrews voor werkzaamheden op Oudjaarsavond, Nieuwjaarsmorgen en Nieuwjaarsavond! Maar daar gaan we het niet over hebben!
Hoop met mooie foto's terug te komen so keep an eye on that.

Love you much,
Martijneke

PS: filmpje waarin KT Tunstall terug gaat naar haar roots:
http://www.youtube.com/watch?v=3vKVJe-syXY&feature=related

PS2: that same rock chick covering the Jackson Five's "I Want You Back":
http://nl.youtube.com/watch?v=X-K4CXvxNcw&feature=related

Moon At Night

2007-12-23T16:57:00.000Z

23 december 2007 - 04:30am

Het is op de foto's helaas niet goed te zien, maar toen ik vannacht naar huis giing en je keek naar de lucht, dan kreeg je gewoon kippevel. Het was helder, maar met een bepaald soort wolken, heel mystiek. Echt zo'n kerstlucht waarbij je je dan engelen en trompetgeschetter voor kunt stellen.. Soort van "middenin de winternacht..." maar dan drie dagen te vroeg.. Of misschien moest het ook wel zo zijn.

Het ijzelt hier inmiddels zoo nu en dan, afgelopen nacht was het dan ook lekker glad! Helaas geen sneeuw, het schijnt dat daar in februari de meeste kans op is, zo eens in de 3/4 jaar.. En laat het nou net 3 jaar geleden voor het laatst gesneeuwd hebben... :-)

Heb vrijdag in Esperante mogen werken, waren echter slechts vier gasten en 3 staff dus heb niet veel gedaan. Maandag sta ik er weer ingeroosterd en is het waarschijnlijk volle bak (Christmas Eve..), lekker gezellig!

Was ook de eerste dag van de nieuwe manager daar, Kirsti McKinnon, uit Vancouver. Hele leuke meid die hiervoor in een boutique hotel heeft gewerkt.. Als je die ervaringen hoort loopt het water je dus écht in de mond. Het is zo klein dat ze het daar een dining room noemen, niet eens restaurant! Gasten worden er echt verwend en ge-entertaind, een koffie met likeur wordt bv. in de brand gezet (ben de echte benaming even kwijt, maar het is een techniek), echt supergaaf.

Wat ik dus later wil is een combinatie van dingen...plan zit in m'n hoofd, nu nog op papier.

Voor als ik jullie niet meer spreek voor dinsdag, een hele fijne kerst allemaal, sta eens stil bij alles wat je lief is, en wees daar dankbaar voor. Niets is vanzelfsprekend!

Dikke kus,

Martijn

Gister de laaste bedrijfsparty al la Christmas mode gehad, leuke mensen en 30 euro fooi gevangen...ik wil vaker achter de bar staan kan ik je vertellen. En dit keer geen creditcards teruggegeven waar de openstaande rekening nog niet op afgeboekt was dus we gan vooruit..

Komende week dus maandag Esperante, 1e Kerstdag sta ik in Kittocks Den (dat is de hoofdbar), Boxing Day de 26e t/m de 30e ben ik VRIJ!!! Helaas zijn de tickets van EasyJet nu poepieduur dus ik ga vertier zoeken in de Highlands....of dat auto huren of trein wordt is nog een mysterie en hangt natuurlijk ook af van de weersverwachting, al glibberend een bergtop af klinkt avontuurlijk maar lijkt me toch niet zo'n fijn idee.

Kerstboom is ook geinstalleerd (!) ruikt heeeerlijk, maar mist nog decoratie..

Mensjes ik ga het hier weer even bij late.

19 december 2007, 7u50 - 8u30

2007-12-19T08:50:00.000Z

The Intensity of Life

2007-12-18T20:37:00.000Z

De titel doet de inhoud van dit schrijfsel misschien wat zwaar overkomen, maar dat is pure misleiding, het gaat namelijk hartstikke goed! Boze geesten hou je toch maar ik laat ze niet meer toe, ik heb namelijk ook nog zoiets als EIGENWAARDE ne die pakken ze me niet af! Fouten begaan is bij mijn weten nog steeds menselijk, dus ik ga vooral door met menselijk zijn (en al gaande ook wat minder slippertjes maken...is altijd fijn). De intensiteit van het leven dat ik op dit moment leid lijkt soms zo hoog dat je denkt dat het je teveel wordt. Dat zijn de momenten waarbij je later stilstaat en denkt: hoe heb ik dat in hemelsnaam gedaan?
Ik geloof, en ik geloof ook nog steeds - I don't care if I keep saying this over and over - in de spreuk Whatever doesn't kill you makes you stronger. Met opstapelstaande scriptie ben ik aanbeland aan het tweede deel van dit avontuur, namelijk de verdieping ervan. Had ik net mijn definitie van werk bijgesteld aan de omstandigheden hier, nu is het straks weer een beetje back to basics en de student/adviseur uithangen. Werk aan de winkel makker!

Afgelopen week was er één die we maar snel moeten vergeten. Was niet echt in m'n element en de stress steeg weer tot ongekende hoogten, met als gevolg een serie ongelukkige bijkomstigheden van mijn hand waar Medische Missers nog inspiratie van kan opdoen.

Uiteraard, ik blaas de boel een beetje op want daar ben ik goed in, maar het was dus niet zo'n goede week. Aantal uitbranders, achja...aardig zijn is een vak en gaat niet altijd samen met managerschap! Leermomentje!

Gister in kilt bediend, apart en onverwacht behaaglijk zo zonder onderkleding :-)
Foto is een beetje wazig maar desalniettemin: bewijs!
De firma Timberland (van de schoenen en de kleding) was in town en - nog specifieker - in het hotel, en die 250 man hadden honger van alle collecties ontwerpen dat er een buffet in het leven werd geroepen. Tussendoor een whiskey-tasting en modeshow met de herfstcollectie 2008..al met al een zowel frisse als warme aandoening..en leuk om mee te maken!

Uit bed komen is met de temperaturen van de laatste tijd ook een opgave. maar wil je het warmer krijgen moet je toch je nest uit om die CV aan de praat te krijgen...om met dubbele snelheid weer teerug te sprinten en te wachten tot de rest van het huis ontdooid is. Jack Frost komt hier met dik 4/5 graden onder nul door de bocht..dus je kunt door het hele dorp veilig rondlopen, geen kans dat je knock-out geslagen wordt door een of andere knuppel.. pardon, golfer.

Vorige week op m'n vrije dag een strandwandeling gemaakt..zie de foto's boven, onder en hier:

Morgenochtend vroeg ga ik weer, maar waarschijnlijk naar het andere strandje, is dichter bij huis en lekker rustig. Het is namelijk precies een jaar geleden dat m'n papa overleed. Ik voel nog steeds dat hij wachtte tot het ochtend werd.. Daarom doet het nummer Stay With Me Till The Morning mij ook zoveel. Anyway, ik verbaas me erover dat er al een jaar is verstreken. En ik vraag me af wat ik in die tijd heb gedaan. Het is net of het nog maar even geleden is. Ik ben een beetje sprakeloos. Soms voel ik me schuldig, dat ik te weinig aan 'm denk, de laatste tijd droom ik ook niet meer zoveel. In alle hectiek ben ik echt alleen maar bezig met werken en slapen.

Eenmaal thuis gaat er wel een soort van knop om. Soms luister ik wel naar een opgenomen kerkdienst van de Develhof en dat raakt je vaak, of je verdiept je daardoor weer in bepaalde materie, en dat wat de menselijke psyche en ziel zo wonderlijk en onbeschrijfbaar maakt.

Misschien denk ik te veel na over het leven op zich, en het waarom van dingen. Op veel heb je nu eenmaal geen grip, en het besef dat het goed is om dingen los te kunnen laten sijpelt zo nu en dan wat verder door. Het leven is zo ongelofelijk veelzijdig, ondanks dat het vaak voelt als een sleur en er weinig variatie in te ontdekken valt.

Heb de laatste tijd sterk getwijfeld aan het door mij maken van "juiste" keuzes. Maar in wezen is elke keuze "juist", en geen enkele "onjuist". Je les trek je er altijd uit.

Ik heb me dan ook voorgenomen om de tweede helft van deze stage met opgeheven hoofd te voltooien. Geen ge-emmer over dingen die niet lopen zoals je gehoopt had, maar de dingen nemen zoals ze komen en daar het beste in naar boven halen. Hopen mag dan een essentieel deel zijn van het bestaan, toch heb ik het idee dat je er weinig mee kunt. Het is in ieder geval niet synoniem met willen, wat veel verder strekt. Die wijsheid wordt dan ook mijn motto van het nieuwe jaar. Willen is bereiken, en daar gaan we voor! No matter how tough (okee, er zijn grenzen). Dús!

Kijk de laatste tijd ook weer veel Judging Amy, voor wie het kent een heel meeslepende serie over een onconventioneel gezin waar uiteindelijk alles altijd weer op z'n plek valt. Aanrader voor een ieder die zo nu en dan lekker melancholisch wil zijn ;-)

Tot snel weer!

Dikke doei en een nog dikkere hou je taai voor een ieder die in deze tijd door een moeilijke periode gaat...we're in eachother's thoughts & prayers. Family- I love you, and am with you on this journey always. Kus,

Tijn

De Toestand

2007-12-09T18:38:00.000Z

Pakketje Suzanne:
- netje chocolade muntjes: half leeg/half vol
- marsepein: omgezet in energie en dus inmiddels verbruikt
- chocoladeletter: zelfde als hierboven
- taaitaai: aangebroken
- kruidnootjes: nog dicht!
- rum: onaangebroken!
- kaars: nog intact
- thee: verpakt
- kaarten: opgehangen (for the nostalllgia...je moet die DVD echt kopen hoor, only then you'll get this joke!)

Pakketje ma en zussen:
- chocoladeletter: semi-geconsumeerd
- pepernoten: aan begonnen
- kruidnootjes: gedoneerd aan C&B (en bestempeld als dog food..even uitgelegd dat het toch
echt iets anders en érg lekker is)
- marsepein: veilig opgeborgen
- gevulde speculaas I: half op
- gevulde speculaas II: dicht!
- amandelstaaf: achter slot en grendel tot kerst
- boekje: uit
- taaitaai: verpakt.

Verder alles ok. Drukke weken voor Kerst (nee geen donkere dagen!). Veel bedrijven vieren hun personeelskerstfeest dus is er bijna elke dag wel één. Krijgen leuke complimenten van gasten, die enkele rotte peer daargelaten (voor sommigen is het nu eenmaal nooit goed genoeg).
Nu tot zondag elke dag m.u.v. dinsdag feest...onderling de grootste lol omdat iedereen op z'n tenen loopt en er behoorlijk doorheen zit, maar ach, alles voor de poen! De lat ligt hoog maar met een flinke dosis humor slepen we elkaar er doorheen, de band is dus op het moment erg sterk, waardoor het werk een stuk draaglijker wordt...super.
Veeleisende gasten behandelen we met respect maar vanbinnen sturen we ze de bosjes in.

Als er weer tijd is voor shoppen moeten er passende broeken gekocht worden: het zakt nog steeds af!! Drink me misselijk drinken aan de hot chocolate met marshmallows & cream maar het is als water naar de zee brengen...het effect is onzichtbaar.

Twee grappen die eigenlijk niet door de beugel kunnen maar wellicht voor een ieder die zich er niet door aangesproken voelt wél erg grappig:
"Okay, so you have three varieties of womankind. There's the beautiful, there's the intelligent, and then there's the majority."
"Fat people do not exist - they just gained extra gravity."

Tot de volgende!! X
PS: witlof kent men hier ook niet..snik

Pakjesavond!

2007-12-06T04:10:00.000Z

Omdat het op dit moment kwart over 4 's nachts is en mijn bedje toch wel erg lonkt houd ik het dit keer even bij een korte update..wel veel te vertellen maar dus gecomprimeerd!

Allereerst Suus: YOU ROCK!!! Echt ik wist wel dat er ietd aan zat te komen maar DIT had ik echt nooit verwacht, supèrbe!!!
Echt, eerst al een gedicht van m'n zus Ingrid, en toen kwam ik er achter dat er een briefje van de postbode in de bus zat. Wel apart, hij had het pakketje in het tuingereedschaphokje in de tuin verstopt..was ik nooit opgekomen, maar wel een goeie uitkomst! Te gek, de aanval op de taaitaai is inmiddels voltooid, zal morgen (vandaag) eens kijken of de Schotten dat ook lusten :-)
Echt onwijs bedankt, made my day! Met Sinterklaasliedjes op de achtergrond was het net pakjesavond, heerlijk!! Thanks ;-) En zoals je ziet zijn de klompen niet vergeten, draag ik dagelijks!

Vanavond/vannacht weer eens wezen stappen. Normaal moet ik op woensdagavond werken maar sinds wéken nu eens een keer niet! Met een heel clubje dus richting Dundee getrokken, beregezellig! Heb de Vodka Blue ontdekt, geen vries drankje moet ik zeggen. Sterker nog het is op voor je er erg in hebt.
Iedereen had het koud behalve ik. Nu ben ik van nature ook vrij koukleumerig aangelegd dus kan het niet helemaal plaatsen..?

Op 't werk mocht ik de maandelijkse meeting van het Service Plus Team bijwonen. Elke maand is er een Employee of the month, en per kwartaal een department van het kwartaal. Zit er dik in dat wij dat dit keer worden, hadden erg veel stemmen!! Dus da's wel erg leuk :-) Volgende week horen we of we het geworden zijn..
6 januari is er personeelsfeest. Een groots diner met - als het doorgaat- een trapeze-act..ben erg benieuwd enn begin daar wel erg veel zin in te krijgen. Niet alleen omdat de managers die avond de bediening op zich nemen (gniffel) maar in z'n algemeenheid. Kunnen ook een nacht in het hotel blijven overnachten mits er plek is...ervaring die je natuurlijk niet wilt missen. Maargoed eerst maar zien dat we december doorkomen, komt nog genoeg voorbij!

Kerstboom wordt eind volgende week aangeschaft, heb ik ook wel zin in!!
De huizen hier zijn soms behoorlijk versierd zoals op de foto hierboven (op de hoek van Lamond Drive voordat je mijn straat inrijd), zeer gezellig. Het enige dat nog ontbreekt is sneeuw..

Ga het hier even bij laten luitjes..morgen 420 gasten op bezoek, Neighbourhoof Shop of the Year Award wordt uitgereikt, hele festijn wordt georganiseerd door Wisemen, grote organisatie. Als het lukt zal ik proberen wat foto's te maken, ziet er namelijk erg mooi uit, allemaal gedrapeerde gordijnen/doeken en videoschermen..Benieuwd wat mijn job gaat worden.

Tot gauw weer!
Ohja ik heb deze week een webcam gekocht dus een ieder die Skype of msn heeft: come on in!

Dikke kus,
Martijntje

When I wake from slumber..

2007-11-28T18:21:00.000Z

Where to begin?

Het is vandaag de laatste van vier vrije dagen, tijd is een betrekkelijk begrip.

Ik schommel van nietsnut naar dromer naar winterslaap-aanbidder en weer terug. Serieus, met dit weer en dan met mijn ritme waarin ik amper zonlicht zie doet een winterslaap van een dag of 5 me uiterst behaaglijk voorkomen. Kachel uit en diep onder de wol, HEERLIJK.

Natuurlijk behoort dit niet tot de mogelijkheden, maar een mens mag wensen hebben!

Ja het dromen ben ik nog niet verleerd.

Maandag liep ik in Edinburgh een boekenwinkel binnen (dat is wel aan mij besteedt) en wat je dan als mij zijnde overkomt is een gevoel van ongeevenaarde weldaad. Ik ben echt boekengek. En dan vooral van boeken over de wereld, reizen, hotels, interieur, architecuur, noem het maar op! Boeken met de mooiste eilanden, foto's van wereldwerken, maar uiteindelijk viel mijn oog op een boek over (wereld)steden en een boek over Inns in Engeland. Supermooi allemaal en iets wat de reislust en ambitie nog verder aanwakkerde. Mijn droom is namelijk om ooit een eigen inn te beginnen. Genoeg ideeen in dit laatste boek dus om daar eens verder over na te gaan denken..

Verder gaat alles hier wel okee. Met de dissertation oftewel scriptie zijn we helaas nog niet veel verder gevorderd. Afspraken gaan niet door of mensen reageren niet...we blijven echter doorknokken tot we duidelijkheid hebben en ik wat meer diepgang in m'n job kan brengen.

Door het gekke ritme van 's avonds/'s nachts aan het werk of in ieder geval wakker te zijn en vervolgens een gat in de dag te slapen ben ik redelijk futloos, zeker nu ik een aantal vrije dagen achter de rug heb waarin ik niet bijster veel heb uitgevoerd (afgezien van - jaja - joggen!). Plan is dan ook om dat bij een volgende vrijheid-blijheidperiode anders aan te pakken. Wanneer dat dan ook mag zijn.

Ben trouwens een nieuwe artiest tegengekomen (bij Paul de Leeuw): Rufus Wainwright. Geen verkeerde liedjes, een beetje excentriek, maar in elk geval even een nieuw geluid en voer voor m'n iPod!

Volgend jaar nieuwe albums van Sheryl Crow, Mariah en Alanis te verwachten dus dat kan alleen maar een mooi jaar worden :-)

Tot de volgende!

Princes Street in Edinburgh

Kerstmarkt op het centrale plein in Edinburgh

Verlichting in St Andrews!

A spoonful of sugar

2007-11-20T02:11:00.001Z

Het regent. Helaas geen zonnestralen à la Acda & De Munnik. Nee, het régent. Dikke druppels.
Echter met een lekkere beat en een gezellig boodschappenlijstje onder de arm is het leven nog niet zo onaardig en heeft dit k*tweer geen enkele invloed op mijn humeur! Goh, dat dat uit MIJN mond komt mag een wonder heten :-)

Ondanks dat ik nog steeds een gat in de dag slaap en weinig zonlicht zie doen de nodige lichtjes op het net en in huis hun werk bijzonder goed en mag ik mij gelukkig prijzen met een gezonde dosis zelfkennis en eigen-aardigheid.
Zo kwam ik bij Morissons (de S-ch-ch-chotse equivalent van de AH) een dvd van Mary Poppins en Finding Nemo tegen. Het kind in mij was spontaan wakker en besloot tot impulsaankoop. Jippie! Ik heb een zwak voor klassiekers en ben een gevoelig mens. Dus alles wat semi-sentimenteel aandoet of op wat voor manier dan ook een warm gevoel oplevert, móet ik hebben!
Niet geheel onbelangrijk staat er ook een maand genaamd december voor de deur, die ook doorgekomen moet worden.
Daarbij opgeteld een reeds bestaande collectie films en series en eerder genoemde consumptiemiddelen (die niet nader bij naam genoemd dienen te worden ten behoeve van het voorkomen van een YOU ARE WEAK! WEAK YOU! scheldkanonnade) moet voldoende zijn om het nieuwe jaar tegemoet te treden.

Ik heb inmiddels ook wel door dat ik minder een persoon van de praktijk ben, maar juist achter de schermen meer tot leven kom. Het ligt ook in de verwachting dat ik inderdaad een dag in de week op het kantoor van Personeelszaken aan m'n scriptie mag werken. Wie weet komt de inspiratie daar vanzelf naar beneden dwarrelen en studeer ik in juni with honors af ;-).
Nothing is impossible!

Hmm volgens mij heeft dat Christopher Howard Events Ltd Billionaire Bootcamp van afgelopen week toch een flinke tik achtergelaten.. Al die mensen die zo vol waren van het programma en elke dag hunkerden naar een hap chocolate muffin..makes you wonder what réally makes us happy and fulfilled. Heb er uiteraard niets van meegekregen qua inhoud, maar al die mensen leken er niet over uitgepraat te raken. Toch eens op onderzoek uit. Een aantal van die mensen herkende ik ook van Life Mastery (zie eerdere blogs uit augustus). Grappig om te zien dat er echte die-hards tussen zitten. Dit soort masterclasses hebben kennelijk een behoorlijke impact. Vind het zelf echter toch altijd moeilijk te verteren. Misschien moet je het daarvoor zelf meemaken.

Anyway, ik heb weer een een 5-tal dagen voor de boeg waarvan de afsluiter tevens de klapper is: 450 man aan tafel. Uitdaging...maar geef mij toch maar een knus dineetje bij kaarslicht voor 12!

Mensjes, tot de volgende!
X

Onderweg naar morgen

2007-11-14T23:41:00.001Z

Het is weer tijd voor een nieuw verhaaltje zie ik, een week is niks!
Na de dip van vorige week is het roer nu om. Gisteren was mijn stagebegeleider van de CHN, Giny, over uit Nederland om te bezien hoe het ons stagiairs vergaat. Daar hoorde uiteraard ook een beoordeling van Francis bij die hij keurig had ingevuld, en ik moet zeggen: geen teleurstelling! Verrassend is anders omdat ik toch wel enigzins een idee had van hoe hij over me dacht, maar toch leuk om dat weer een keer bevestigd te zien.
Veel wijzer geworden ook, een stage in de UK verschilt toch behoorlijk van een stage in Nederland, zo blijkt. In Nederland ben je echt stagiair. Of dat overeenkomt met aan het handje genomen worden weet ik natuurlijk niet, maar in die zin is een stage hier wellicht een verdieping, omdat je echt op ontdekkingsreis bent. Je word in wezen losgelaten.
Een wat mindere kant is dat je één met het personeel bent en in die zin niet echt dingen doet waar je voor geleerd moet hebben. Als ik iets moet noemen wat ik terdege is is dat het wel, alle taken die je op een dag vervult zijn vrij geestdodend.

Het is daarom ook belangrijk dat er schot in de zaak "project" komt. Jeroen heeft zijn project van vorig jaar nog niet af kunnen ronden dus dat zegt wel genoeg, daar kom je niet verder mee. Met Giny dan ook gebrainstormd over alternatieven en toen kwamen we al snel aan het grootste probleem waar het hotel in mijn ogen mee kampt: het grote personeelsverloop.
Aangezien de assistant director bij HRM begin december vertrekt en het binnen personeelszaken perfect past is het zonder meer het suggereren waard om voor te stellen een tweetal dagen daar te gaan werken en in de eerste plaats te proberen dat project op te starten. Ik weet hoe het is om niet gewaardeerd te worden temidden van alle hectiek die het hotel kent. Ik denk dan ook dat mensen niet gemotiveerd zijn en het niet (meer) als één grote familie voelt.
Daar moet dus iets mee gedaan worden. De training die ik heb mogen volgen heeft meer als doel om goed gekwalificeerd personeel te krijgen. Je bied personeel de mogelijkheid (of meer verplichting) om verder te komen en kwalitatief betere service te verlenen. Ga je een stap terug moet je jezelf de vraag stellen of personeel daar wel op zit te wachten, aangezien er voor hen niet direct een benefit aan verbonden is. Tuurlijk is dat voor de "buitenkant" het eerste in het hotel waar aan gewerkt moet worden, maar aan elke front zit een backstage. In dit geval de software, de mensen die het gezicht van je bedrijf vormen: alle personeelsleden die die service zíjn.
Ee interessant iets om uit te zoeken dus, en iets waar ik me graag hard voor wil maken.

Iet heel anders. Het hotel kent ook een zogenaamd "Green Team". Van elke unit van het hotel is minstens één afgevaardigde die die unit vertegenwoordigd. Wat het Green Team doet is eigenlijk heel simpel. De omgeving waar het hotel deel van uitmaakt zo schoon mogelijk houden. Zo gaan ze dus onder andere om de zoveel tijd de kustlijn af om aangespoelde troep of afval van mensen op te ruimen. Daarbuiten is Fairmont als bedrijf bekend om het milieu-aspect van bedrijfsvoering. Meneer Jonker (mijn personal coach van school) weet daar meer van omdat hij daar nauw bij betrokken is. In de praktijk komt dat bijvoorbeeld neer op het gebruiken van organisch materiaal, en bv. het zelf telen van kruiden of groenten, of in ieder geval onbespoten producten. Ook het hergebruiken van karton, papier, glas, etc is een deel van deze organisatie. Het "groene" is dus een breeeeed begrip. Afijn, ik moet me nog verdiepen wat het deelnemen hieraan precies inhoudt maar het is wel aan mij besteedt! Hoop dat de plek nog niet is vergeven .

Ik kan niet ontkennen dat dag in dag uit dagen met veel overuren maken je een beetje doet afstompen. Je vervalt snel in negatief denken en je nergens meer om bekommeren. Niet zozeer dat je in een zwart gat valt, maar je versimpelt wel. Je doet je werk, en je doet je best, maar daarbuiten maak je je eigenlijk nergens echt druk om. Het is dat je leeft, maar daar houdt het ook bij op. Wat ik hier zeg is natuurlijk een momentopname, en het wil ook niet zeggen dat iedere persoon in een soortgelijke situatie er zo mee zou omgaan of het zo zou zien of voelen, het is slechts een interpretatie van hoe ik het ervaar. Het gaat ook in waves, in golven. Het is als onvoorspelbaar weer. Je weet nooit hoe iets uit gaat werken, je weet slechts theoretisch hoe een dag of periode in elkaar zit.

Met dat ik dit schrijf realiseer ik me ook dat ik mezelf hiermee deels aan het analyseren ben, i.e. learning moment! Dat groene matcht weer perfect met m'n muzieksmaak en de collectie rolmodellen in mijn leven. Ik noem een Alanis Morissette, een Laetitia Griffith.
Voor de geinteresseerden heb ik een stukje inspirerende televisie van een jaar geleden.
Rik Felderhof op bezoek bij laatstgenoemde in Suriname, gewoon fíjn.

Link: http://player.omroep.nl/?aflID=3352652&md5=f2809d079670dc69a5b7791741057348

Wat werk betreft ben ik er wel achter dat ik toch meer een persoon van achter de schermen ben. Tuurlijk kom je dan al gauw uit op een kantoorbaan, maar dat is ook niet wat ik wil. Ik wil ook praktisch bezig zijn en zien hoe dingen die je in je hoofd hebt er verwezenlijkt uitzien. Misschien wil ik wel teveel. Zo wil ik bijvoorbeeld ook ooit in New York, San Francisco, Vancouver, Australie, en Scandinavie gewoond en gewerkt hebben. Daarnaast zoek ik ook vastigheid. Het feit dat ik graag iets van de wereld wil zien is de avonturier in mij die wakker is geschud sinds een vakantie naar Turkije twee jaar geleden. En wellicht ook een tegenreactie op het komen uit een fantastisch, onvervangbaar en dierbaar warm nest, de drang om het zelf op eigen benen te maken, from scratch. Moeilijk soms, zeker op momenten wanneer je je afvraagt waarom je er aan bent begonnen, maar uiteindelijk - is de bedoeling - geeft het ook een enorme kick. Moet niet vergeten dat dit Schotland een eerste keer is. In die zin ligt het ook in de verwachting dat een tweede start overzee soepeler verloopt, omdat je terug kunt vallen op die eerste ervaring en daarvan hebt geleerd, en er misschien ook meer van kunt genieten.
Ik denk weer te ver vooruit....even in het hier & nu blijven Martijn! (Normaal praat ik nooit over mezelf in de derde persoon hoor, voor dat zekere iemanden zich zorgen gaan maken.) Maar je snapt waar die titel daarboven vandaan komt ;-)

Tot zover het soulsearchen voor vandaag! Mijn lintworm is geloof ik in een diepe winterslaap dus de riem wordt weer iets strakker aangetrokken. Chips en chocola (op de welkome chocoladeletter van Giny na dan) zijn niet in huis te vinden, bij thuiskomst is het smikkelen van bananen, mandarijnen en een verdwaalde boterham met pindakaas (die overigens op het melige brood hier niet zo lekker smaakt als thuis).

Nou, ik hoop dat ik weer wat mensen heb weten te vermaken met mijn gebabbel, en wie weet die of gene aan het denken heb gezet (je weet maar nooit). Zolang je je pad in het vizier blijft houden en trouw blijft - zo goed en zo kwaad als het kan - aan de dingen die tekenend zijn voor jou als persoon, ben je goed bezig, en kom je stap voor stap verder in je leven. Doe wat je hart je ingeeft en houd het puur!

Met een dikke knuffel en een flinke Schotse zeebries, was dit
Martijntje (die ondanks dat hij zich vaak klein voelt toch een behoorlijke groeispurt meemaakt. Noemen ze dat geen laatbloeiers?).

PS: Mails schieten er niet alleen maar vooral de laatste tijd nogal bij in. Vandaar ook de blogs. Mocht je al lange tijd niets van me vernomen hebben (you know who you are: tante Aad, tante Tineke, tante Marleen & oom Gert, tante Jannie, Mellie, de Bergenaartjes, surrogaatfriesjes, Zwijnsteiners en een ieder die zich genegeerd voelt) it's not on purpose, ik laat snel weer wat van me horen!

Winden waaien om de rotsen

2007-11-08T12:59:00.000Z

Even een korte update.
De afgelopen week is vrij heftig geweest. Ik loop mezelf veel af te vragen wat ik hier doe, waarom ik hier ben, en of het ook niet anders kan. Zit niet lekker in m'n vel, ik kan m'n ei niet kwijt, ik denk dat na een weekje Nederland de sleur van werken-slapen-werken-slapen weer moeilijk te verteren valt. Althans ik hoop dat dat het is en dat het binnenkort is overgewaaid. Met die storm van komend weekend moet dat tot de mogelijkheden behoren ;-)

Qua werk is het dus nog steeds aanpoten. Heb van het weekend weer een diner van 45 man geleidt, wat goed ging maar moet meer delegeren. Surprise surprise! Gaan we dus aan werken.
De training is gister afgesloten, was erg leerzaam allemaal. Binnenkort krijgen we een oorkonde en worden we "gepresenteerd" aan het management-team. Het echte werk begint nu echter pas, want behalve nieuwe teamleden moeten we ook het complete huidige team gaan heropvoeden. Zeg maar de puntjes op de i. Aangezien de meesten er al lang voor mij werkten en ik in principe nog maar net kom kijken ben ik benieuwd of ze iets van mij aan zullen nemen..

Wat project betreft gaan we vrijdag of volgende week rond de tafel aangezien Francis het nog niet zo eens is met HR over het onderwerp (how to get rid of agency staff, om het even plat te zeggen). Dat is nl. de wens van de general manager, geen mensen van een uitzendbureau meer. Praktisch onmogelijk want voor een diner van 200 man heb je echt niet genoeg aan het "vaste" bestand. Daarbij komt dat Jeroen - mijn voorganger - exact hetzelfde onderwerp voor zijn project had, en eerlijk gezegd heb ik toch weinig zin om dubbel werk te gaan doen. Wordt dus hopelijk brainstormen over een alternatief iets.

Tja na een week vrij schieten de vrije dagen er dus een beetje bij in. Zondag ben ik voor het eerst weer een dagje vrij, en dan woensdag weer.
Verder beschouw ik m'n huidige staat van zijn maar als een onvervalste after-summer dip aangezien ik 's morgens maar wat moeilijk m'n nest uit kan komen. Hoop doet leven zeggen ze dus als het meezit kunnen we in december even op adem komen.
Met de kerst blijf ik waarschijnlijk wel hier, en met oud & nieuw ook. Wellicht in januari weer even overvliegen.

Verder weinig nieuws! Geen bericht is goed bericht moet je maar denken ;-)

Tot gauw, dikke X

PS: Mocht iemand ergens op internet of in de winkel een dvd-box met alle Felicity-seizoenen vinden - en hij is ook nog eens niet belachelijk duur - laat het me even weten! Graaazie :-)

Back Home

2007-11-01T12:15:00.000Z

Een beetje met de seizoenen spelen moet kunnen..foto is al een paar maanden oud! 't Is hier nu ook winderig en koud aan het worden, dus ready for winter.

Was een vreemde week. Vorige week om deze tijd was ik nog onderweg naar Edinburgh om naar Nederland te reizen, vannacht sliep ik weer op 27 Watson Avenue. Raar hoor. De afgelopen dagen gingen als een roes voorbij, kon op wat ik voelde niet echt een vinger leggen, was ook net of ik er niet echt was. Het feit echter dat ik vandaag weer an die arbeit moet doet je wel weer met beide voeten op de grond neerkomen: vanavond direct een GROOT diner voor Suzuki, zo rond de 300 man? Gokje.

Terugweg verliep gister wel goed ondanks wat vertraging op Schiphol (vliegtuig moest nog landen, 15 minuten vertraging). Eenmaal in Edinburgh overal aansluiting, apart! Nouja bus trein je kent het wel, 7 uur geland, 10 uur thuis :-)

Heb helaas niet alles kunnen doen wat ik wilde, blijkbaar is een week daar toch te kort voor. Aantal mensen daardoor dus niet meer gezien, erg jammer maar niet getreurd, ik kom in de loop van volgend jaar geheid nog een keer en time flies like no other dus voor je het weet sta ik weer op de stoep!

Het blijft een rare gewaarwording hier zo af en toe. Alles wat zo dicht bij je staat is niet binnen handbereik. De drukte van het werk maakt dat je daar niet te lang bij stil kan staan, we zullen doorgaan! Dus verstand op nul en gaan met die banaan.

Morgen weer een dagje training en aansluitend dienst, dus wordt een pittig dagje. Ze hebben bij de busdiensten ook weer iets leuks verzonnen want de mijne vertrekt nu een half uur eerder. Zit ik drie kwartier te vroeg op 't werk, naja geeft ruimte voor voorbereiding.

Tot snel weer, ik duik onder :-) X

Tijn

Strolling down the misty village

2007-10-25T00:20:00.000+01:00

North Street, 16:45

Market Street, 17:32

The St Andrews Links, 17:46

The Memorial, 17:55

Mooi gezicht niet? Na een hot chocolate met marshmallows en cream bij Costa in dit soort sferen komt er spontaan een warm gevoel van kerst in je op. Drie keer raden welk album er vervolgens op mijn iPod draaide ;-) Het gevoel op dit soort momenten kan me zomaar ineens intens gelukkig maken.
Het feit dat ik een vrije dag had zal daar ongetwijfeld een onderbewuste rol in hebben gespeeld, maar dat terzijde!

Morgen (vandaag, sorry voor mijn logica) ga ik vroeg naar Edinburgh voor nog wat slenterervaring, om vervolgens vroeg in de avond het vliegtuig naar Amsterdam te pakken! Moet daar rond 21:10 landen. Nog even de laatste mp3's op de iPod memorizen, laatste spullen inpakken en dan kunnen we - dit keer met écht alleen de hoogstnodige spullen - opvliegen.
Tot over een week!

Kus
Martijneke

Thank You

2007-10-20T14:15:00.000+01:00

Zoals een aantal wel zal weten dig ik Alanis nogal, dus bij het ontdekken van het volgende nieuwe nummer was ik ronduit psyched-out over it.

De tekst is weer heavy - yet therapeutic. Check for yourself, de titel is "Not As we" en terug te vinden op YouTube!

Reborn and shivering
Spat out on new terrain
Unsure, unconvincing
This faint and shaky hour

Day one, day one
Start over again
Step one, step one
I'm barely making sense
For now I'm faking it
'Til I'm pseudo-making it
From scratch, begin again
But this time I as "I"
And not as "we"

Gun-shy and shivering
Tear it without a hand
Feign brave but still intent
Little and hardly here

Op een mooie manier kan een mens zich daar op bepaalde momenten in het leven zichelf geheel in vinden.

Goosebumps! En in de rugzak :-) X

DUST.

2007-10-18T23:04:00.000+01:00

From a star, that is. Gister hadden ze hier in de bios van St Andrews een voorvertoning van Stardust, de nieuwste fantasy-film. Geweldige film! Veel special effects en geniale dialogen waar de Gilmore Girls spontaan van stil zouden vallen (en voor de kenners onder ons - dat is near-impossible). Hoe dan ook, wanneer hij in Nederland gaat draaien: go see!

Check de website: http://www.stardustmovie.com/

Aangezien Jatin een paar dagen weg is voor familiebezoek en Theresa dus de auto heeft zijn we gister een eindje wezen rijden. En wel naar Tayport, wat dus ook letterlijk aan de monding van de River Tay ligt, een klein lief plaatsje met prachtig uitzicht op de riviermonding en de stad Dundee. Het was wel bibberkoud, de zon hield het voor gezien, door welke combinatie mijn kaken semi-bevroren..voor het gevoel dan. Kon weinig begrijpelijks meer uitbrengen so for all you leedvermaak-freaks out there: imagine & enjoy yourself :-)

Tayport (1) Tayport (2)

Anstruther

Schouwen

Ik heb helemaal geen lighthouse-obsessie ofzo...

Een link met mooie foto's: http://www.mvstay.org/html/gallery.html

Deze vrije dag ging dus zoals gewoonlijk in zo'n sneltreinvaart voorbij dat het inmiddels ook al weer donderdag is geweest. Trainingsdag!
Na wederom een kort nachtje met nog steeds een in de war gebracht dag-en-nacht-ritme ben ik tevens een mislukte jogpoging rijker...en dat was niet de eerste keer. Gawwd do I really need to be thát honest? NO!
Eerlijk het joggen gaat goed hoor echt waar :-) Het broek-afzak-dilemma is inmiddels een halt toegeroepen door overmatig Dutchiebag-geconsumeer.. Je begrijpt, op de appelmoes en stroopwafels na zit er een gat in het overlevingspakket dat je onmogelijk over het hoofd kunt zien. Het is zelfs zo erg dat ik gister al lopend over straat zwoor dat ik taaitaaipop rook. Een geval van bijstere ernstigheid als je het mij vraagt.

Om toch de training nog even te mentionen: in het kort was het learningful yet boring. Het ging om de Fairmont-variant van Train The Trainer. De gemiddelde IHM-er kan zich daar vast een al-dan-niet levendige voorstelling van maken. Heb je het? Okee, stel je dat voor, maar dan tot de negende macht. Mix dit met een vleugje "begin with the end in mind" a la Covey en je hebt het recept van vanmiddag.
Van elke afdeling van het hotel was er dus een afgevaardigde, en wij allen tezamen vormen een ambassador's team. How cool. Zo cool dat ik er spontaan koelbloedig van werd. In praktijk komt het er dus op neer dat je aan nieuwe werknemers binnen je department gaat verkondigen hoe geweldig Fairmont wel niet is en hoe zij ook zo geweldig kunnen worden!
Little sarcasm, a littel comedy :-) moet kunnen. Nee in werkelijkheid geef je die nieuwe staff on-the-job training, je legt ze uit wat ze moeten doen (en hoe) en vervolgens check je hoe ze het er vanaf brengen. Daar geef je dan feedback op en zo ga je door tot ze alle taken binnen de afdeling goed onder de knie hebben. Daarbinnen ga je uit van je eigen en hun leerstijl aangezien wanneer je je aanpast aan de manier waarop zij dingen het beste leren je het hoogste rendement krijgt en de dingen beter blijven hangen. De één ziet het liever de eerste 15 keer door iemand anders doen terwijl de ander het liever zelf meteen uitprobeert en al doende leert.
Termen als empathie en parafraseren kwamen binnen de sessie vandaag ook opnieuw tot leven dus welcome back SPH! Tot mijn grote genoegen BLEEF het ook bij die twee onmiskenbare termen. Eén meer and I would have freaked out.

Als ik het spel goed speel kan ik aan les twee ontkomen aangezien ik dan nog in Nederland vertoef en de herkansing op die vrijdag valt. Vanzelfsprekend is er dan nét een congres van om en nabij de 400 man... Met een beetje fantasie kan ik die rollenspelen zo ook wel dromen, dus een echt gemis? Dacht het niet :-)

DUST. krijgt zo nog een dubbele betekenis ook. Die SPH boeken zouden nog wel een goed van pas kunnen komen voor m'n scriptie. Moet namelijk een programma van 30 tot 90 dagen gaan schrijven op basis van die training. Niet zozeer wat, maar hoe leer je een nieuw teamlid de broodnodige skills aan, of hoe perfectioneer je deze? STOF om over na te denken..

Tot zover! We gaan weer een paar dagen "rijke" mensen vertroetelen.. Wordt tijd dat ik ons Spa & Health Center ook eens ga bezoeken, werk hier inmiddels lang genoeg om daar gratis gebruik van te mogen maken... Met zwembad en gym binnen handbereik en met twee niet-drukbezette maanden in het verschiet moet daar voordeel mee te doen zijn.. Dus Iris ik weet niet hoeveel abs jouw buik inmiddels rijk is maar I'm planning to follow suit you row-chick :-)

Tot snel!! Oh en mensen, maak het in Zwijndrecht aub niet te leuk. Ik moet namelijk ook weer te-rug. Bear that in mind.

See ya! Tijn

The sky is the limit

2007-10-15T16:42:00.000+01:00

Nou uit the "lack of updates" kun je wellicht wel opmaken hoe de afgelopen week er bij mij uitzag. Vooral NIET nadenken en go with it was het motto. Helaas dachten mijn dierbare spiertjes daar anders over, die zijn nog niet uitgeprotesteerd.

Donderdag en vrijdag was er een congres van CBS. Tweehonderdzeventig man. Donderdag hadden ze een diner op de farm nextdoor, de boerderij van de de buren van het hotel hebben één grote zaal/schuur die ze verhuren voor dit soort evenementen. Heel gezellig gedecoreerd met kaarsen, gordijnen... Podium voor de DJ's en een optreden van de Red Hot Chilli Pipers!

Niet verkeerd allemaal. Die disco hield echter pas om een uur of 3 op. Toe moest alles dus nog opgeruimd worden. Ik zal jullie de details besparen maar ik was uiteindelijk om een uur of half 8 's ochtends thuis.

De volgende dag hoefde ik gelukkig pas om 6 uur te beginnen dus kon ik wel even bijtanken. Het was echter een herhaling van wat er de dag ervoor had afgespeeld, alleen dit keer in de ballroom. Beetje krapjes maar het paste!

Blijkbaar had er die eerste avond nog niet genoeg alcohol gevloeid want nu werd er nog iets meer drank geconsumeerd. Rond een uur of 2 was het dan ook zoeken naar de laatste fles vodka in het hotel..om 3 uur de stekker er uitgetrokken omdat het anders echt te gek werd. Verschillende mensen waren dan ook al vrij ver heen.. Ik stond met nog een collega (maar praktisch eigenlijk alleen) in de VIP room waar een 30-tal mensen met vip-wristbands een private party konden houden. In eerste instantie leken ze de locatie hiervan niet echt te vinden want er kwam maar niemand opdagen. Rond een uur of 12 trok het dan toch aan... Champagne was haast niet aan te slepen en van the occasional (drop)shot was men ook niet vies.

Was een man die z'n eigen versie van Dr Pepper maakte. Wat hij daar voor nodig had: cola, bier (beide ongeveer 2/5 van een glas), en een beetje amaretto. Dat laatste voeg je op het laatst toe en vervolgens drink je het glas in één keer leeg. Uiteraard kon ik die creatie niet proeven (professionaliteit voor alles!) maar gezien de gezichten was het bepaald niet vies.

Omdat de reguliere bar ook om 3 uur sloot en we geen licentie hebben om na die tijd nog alcohol te schenken moesten we echt dicht. Aan het feit dat het "VIPS" betreft heb je dan ook geen boodschap maar "nee" verkopen valt bij aanhoudend aandacht vragende gasten niet mee... Hand on your heart en een uitzondering maken en daar vervolgens 10 pond voor vangen...daar wil ik best een uitzondering voor maken hoor :-)

Afijn, verder dus weinig van leven geproefd, daar heb ik de komende week voor, heb slechts twee diensten! Als alles doorgaat heb ik donderdag een train the trainer dag, waarin je getraind wordt om een team aan te sturen en dergelijke. Weet echter niet of het daadwerkelijk doorgaat aangezien het in totaal 3 dagen betreft en ik de tweede niet kan omdat ik dan nog in Nederland zit!

Dat is het even voor nu! Eind van de week hopelijk weer wat dingen ondernomen..foto's?

Hieronder wat foto's van zonsopgang afgelopen vrijdag.. Zie de ster!

Tijn

OHJA!!!

PS: ik heb eindelijk haggis geprobeerd! Niet echt mijn smaak, I'm reeeeeaally sorry maar ik vind het echt smerig! De kleur (zwart) helpt ook niet echt.. kan niet goed beschrijven hóe het smaakt maar als je weet wat er in zit kun je je er een voorstelling bij maken ;-)

Groetjes!!

Ease on down the road!

2007-10-09T00:53:00.000+01:00

Het survivalpakket...

Ja Sis, ik heb DIEP respect voor het feit dat jullie al die zooi met jullie mee wilden brengen. Ga proberen er het einde van de stage mee te halen ;-)

Nee echt mensen, onwijs bedankt voor al het lekkers!! Heb inmiddels intens genoten van stamppot andijvie, cake van Van Der Spoel (onvervalst de lekkerste), Lays chips, CALVÉ pindakaas, en (jeugdsentiment:) banaantjes!

Al het overige staat nog in de wachtrij voor consumptie.

Het leven hier is nog steeds geen dag hetzelfde. Vrijdag en het weekend was het hier weer praktisch zomer, gisteravond begon het weer te miezeren en vandaag was het weer bewolkt. Binnen een dag kan de weersgesteldheid compleet het tegenovergestelde worden.. Lang leve de dynamiek dus! Zo houden we hier de spanning er wel in.

De afgelopen twee dagen hadden we twee private dinners. Zondag een plated dinner, dus drie gangen in de vorm van bediening. Vandaag een buffet diner, ook drie gangen maar enkel bediening in de vorm van wijn schenken die mensen waren na twee uur wel uitgegeten en vertrokken richting bar. Zodoende waren wij voor de verandering ook eens voor middernacht klaar. Daar zullen we donderdag en vrijdag nog met weemoed aan terug gaan denken. Er komt dan een club van rond de 270 mensen die tot diep in de nacht (3 uur) blijven naborrelen.

Robert Aytoun Meeting Room (diner maandagavond)

Het werken in de hotellerie hier wordt steeds leuker. Het vertrouwen groeit en dus ook de verantwoordelijkheden. Deze week begin ik met training in het supervisorschap. Moeten we onze managementkwaliteiten gaan laten zien, gonna dig DEEP for that one :-), is alweer anderhalf jaar geleden dat ik daar iets mee gedaan heb in Hotel Wyswert: mensen aansturen.

Zal best vreemd zijn, aangezien ik de afgelopen 3 maanden dingen heb geleerd van diezelfde mensen..die moet ik nu gaan vertellen wat ze moeten doen. Sounds like we're coming full circle!

Wat ze je vanuit de universiteit meegeven is trouwens erg waar.

"Work hard, but also play hard."

Nu komt the "play" part vaak neer op slapen en het doen van de noodzakelijke huishoudelijke acties, maar zo nu en dan moet je er echt UIT willen de muren niet op je af komen. Nieuwe indrukken kunnen soms waarlijk essentieel doen voorkomen.

Zo lojkt het me echt super om op dansles te gaan. De universiteit hier schijnt cursussen te geven dus daar gaan we naar informeren. Verder wil ik met een paar aaneengsloten days off een keer noordwaarts trekken, hetzij op de bonnefooi, hetzij iets meer georganiseerd (in de vorm van een kasteeltoer of iets dergelijks).

Het joggen gaat nog steeds gestaag vooruit (ik kan zo goed liegen). Wordt vervolgd!

Sinds woensdag waren de Alfred Dunhill Links Championships aan de gang. We kwamen er echter zaterdagavond pas achter dat daar de nodige celebrities bij aanwezig waren. Die avond was er vuurwerk vanaf The Old Course. Geweldig mooi, ook vanaf onze voordeur!

Dat was dus vanzelfsprekend de afsluiting. Theresa had de auto van Jatin. Okeee voor ik verder vertel moet ik wel uitleggen dat zij behoorlijk weg is van Hugh Grant en Ronan Keating. En laten die nu net als amateurs deelnemen aan die championship! Wij dus naar The Old Course Hotel aangezien daar alle celebrities zouden verblijven, hadden we ons laten vertellen. Je kunt daar gewoon doorlopen, maar er was natuurlijk niets bekends te bekennen. Jammerrr...

De volgende dag was de finale van enkel de professionals. Op de foto moet ene Mr Tyson staan, geen idee wie hij is maar daar heb ik voordat ik moest gaan werken nog een kwartier van kunnen zien.

Toen bleek dus ook dat de amateurs de vorige dag al vertrokken waren.. Ben je in St Andrews mis je nog de happening van het jaar :-( Knurften!!

Het atrium in uitgestorven staat...

Verder op dit moment weinig nieuws! 25 oktober kom ik naar Nederland voor een korte vakantie (tot de 31e), daarna wordt het tijd om aan het schoolproject te gaan werken aangezien november en december vrij rustig zijn in het hotel. Uiteraard onder voorbehoud want de onvoorspelbaarheid beperkt zich niet alleen tot het weer...

Tot de volgende!
Tijn

PS: Ik weet niet van wie ik die zak kruidnoten heb maar die zijn dus echt niet te vvreten...

Culture Shock Revisited

2007-10-03T01:23:00.000+01:00

Dag trouwe volgers!

Nou ik zit weer boordevol enthousiasme hoor :-) Vandaag was er EINDELIJK gelegenheid voor een gesprek (al was het maar 10 minuten, er is besproken wat er besproken moest worden).
Het blijkt dus dat ik me - het zal niet de eerste keer zijn - voor niks heb lopen opvreten en opwinden. Volgens Francis ben ik goed bezig en klaar voor het supervisorschap. Heb ook het schema van de training ingekeken met 'm en ik heb dus de eerste helft al compleet in m'n zak. Het tweede deel focust op de taken van een supervisor en daar ga ik vanaf aanstaande maandag mee aan de slag. Super!!!
Heb ook aangegeven dat ik wel graag wat meer van het hotel wil zien. Shifts in Esperante zijn tot dusver zo goed bevallen dat ik daar ook wel meer mee wil. Aangezien het zo nu en dan wat stil is in C&B gaat Francus mij daar zo nu en dan inroosteren. Helemaal geweldig :-)

Maar om even terug te komen op de titel. Doorgaans duurt die culture shock als je voor langere tijd in een ander land bent maar even. Ik dacht, die schok is over en het stelde dus kennelijk niet veel voor. Nu verschilt Schotland ook niet zo bijster veel van Nederland. Het is nog steeds Europa. De mensen zijn er min of meer even geciviliseerd (okee daar kun je soms je twijfels over hebben). Alles werkt in principe hetzelfde (behalve het links rijden en de warm watertoevoer).
De schok zit 'm vooral in de company culture, of zelfs de cultuur binnen een afdeling, in dit geval C&B.
Ik was in de veronderstelling dat Francis wel een enórme gruwelhekel aan me moest hebben aangezien hij wanneer de kans zich voordoet maar wat graag schreeuwt. Dat blijkt dus niet zo te zijn. Dat mensen schreeuwen als ze iets van je gedaan willen hebben, is hartstikke normaal!
Echt na zo'n gesprek wordt ineens zo veel helder...bizar gewoon.

Een wijntraining zit er waarschijnlijk niet in aangezien onze sommelier zaterdag z'n biezen pakt en het hotel verlaat.
Misschien is het een idee om te peilen wie er in het hotel nog meer is geinteresseerd in wijnproeven, en dan kunnen we kijken hoe e.e.a. gerealiseerd kan worden. Zou leuk zijn!
Las ook in het stageverslag van Marieke (van de vorige lichting, die werkte bij de Front Desk) dat er in het centrum ergens salsales werd gegeven. Blijkt bij de Lizard te zijn geweest hoorde ik van een collegaatje, maar degene die daar les gaf zit inmiddels in Spanje. Jammerrr..
Nu schijnt de universiteit hier ook iets soortgelijks te doen maar dan schieten de prijzen wel erg omhoog wanneer je niet aan de uni verbonden bent. Toch eens op onderzoek uit want dansles lijkt me toch wel erg gaaf...

Naar de gym hoef ik nu niet meer zo nodig. Trust me, ik zorg echt goed voor mezelf, kom niks tekort, maar er zijn een paar broeken die de laatste tijd wel érg ruim zijn gaan zitten. Sterker nog zonder riem kan ik de straat niet meer op! :-)
Dus moeders (en verder iedere persoon die zich daardoor aangesproken voelt - you know who you are), je herkent me echt nog wel terug hoor. No worries!

Vakantie is er doorheen. 25 oktober kan ik het vliegtuig pakken als ik wil. Helaas moet ik echter de 31e al weer terug. 1 & 2 november zijn er twee grote congressen van rond de 300 man waar ik geen verstek kan laten gaan. Erg jammer..maar toch even 5 dagen Nederlandse lucht en zaligheid inademen, hmmm...

Bereid me nu stilletjes voor op de eerste vracht Hollandse lekkernijen.als ik flink dooreet passen al die broeken straks gewoon weer ;-) Nee ik hou me in ik hou me in.
Realiseer me dat ik nog 1 ding ben vergeten te vragen: spelletjes!!! Die kan ik anders zelf dan wel meenemen..

Mensjes tot gauw!! Moet nu snel gaan bedenken wat ik die dagen wil gaan doen...vooral relaxen maar wil ook wel wat mensen zien. En naar Schouwen! Met de auto! Heb echt zin om te rijden..

Doeidoei!!
Tijn

One light, burnin', furiously

2007-09-30T02:53:00.000+01:00

“Kijk naar de tijd die komen zal
Hoe vul jij die in
Je weet het evenmin
Je krijgt niet alles naar je zin

Maar je hoofd vol zorgen houdt je lichaam in z’n macht..”

Precies!! Met een manager die op elk desgewenst moment kan gaan flippen pak je spontaan twee borden voor foodservice in plaats van drie! Je denkt A maar je doet B...
Het functioneren van de mens lijkt soms iets onverklaarbaars. Dat is het ook.
Niet dat je het direct in twijfle moet trekken bij elke steek die valt, maar er lijkt geen einde aan te komen. Door stress of door andere onnoembare factoren eindig je zo nu en dan in een spontane blackout. You can’t think straight. Nu is dat voor mij sowieso lastig, zoniet vrijwel geheel onmogelijk, maar wanneer het zich voordoet op het moment supreme – en dat is 9 van de 10 keer het geval – dan sta je aardig in je hemd.
Je gaat aan je intelligentie twijfelen, je vraagt je af of dit wel je roeping is, en zodra je bij jezelf zo snel niets abnormaals kunt ontdekken ga je de omgeving af. Supervisor. Neuhh. Collega..’s. Hmm lijkt me niet. Manager. PLINNG!
Ach die man kan ook niet helpen dat hij zo geworden is. Dat je je werknemers sigaretten, sigaren en koffie voor je laat halen is een kwestie van gewenning. Dat je van een kaars die uit was een brandende maakt (lees: vuurspuwactie) zodra er iets vergeten wordt, lijkt me niet meer dan logisch, want alles voor perfectie. Maar géén complimenten geven als je 750 pond vangt voor een diner van slechts 12 personen, belachelijk!

Je begrijpt, met een meerdere die zichzelf buitengewoon belangrijk vindt en een carrière als uitsmijter heeft opgegeven voor een baantje in de hotellerie, moet je diegene af en toe een beetje bespotten. Zonder het respect te verliezen overigens. Je kunt met iemand misschien niet door één deur, maar dat geeft je niet het recht om hem naar een andere planeet te verwensen.

“Deze weg wijst zichzelf
Hij leid je naar de toekomst”

Zo’n tekst schreeuwt natuurlijk om een opmerking als: so where’s the nearest exit?

Geintje. Ik laat mezelf niet snel kennen dus ik zet verwoedt door. Wel zijn er een aantal dingen die ik – nog steeds – met die en genen moet bespreken: Francis, de manager, en de assistent-manager, welke alledrie toevalligerwijs vertegenwoordigd zijn in dezelfde persoon, wat ook heel goed de reden zou kunnen zijn waarom dingen langer op zich laten wachten.
Of course, nobody’s perfect en ik kan me een voorstelling maken van de druk die op je ligt als manager. Echter 2,5 maand achter iemand aanlopen of ie alsjeblieft tijd heeft voor een degelijk gesprek gaat zelfs mij vervelen. Het daarnet genoemde respect heeft dus een nieuw dieptepunt bereikt. There you have it: ik ben Nederlander en vind het fijn als afspraken worden nagekomen, I’m sorry J.

For anyone seen The Devil Wears Prada: I hope that ending was real.

On a brighter note, Kinderen voor Kinderen verrichten hier op bewolkte, chagrijn-gevoelige dagen wonderen. De gedachte aan vertoeving op Een Onbewoond Eiland gaat serieus met je aan de haal als je niet oppast. Lig ik overigens niet wakker van.

That’s all! Tot de volgende – met uitzicht op een retourtje Amsterdam, 4 weeks to go, yahoo!

Met dank aan Nick & Simon (Kijk Omhoog) was dit

Martijn van der Vlies
voor
The Northern Lad Gazette
vanuit
St. Andrews

Develop a negative into a positive picture

2007-09-25T00:58:00.000+01:00

Jaja, na drie dagen vrij weer beginnen - en niet geheel onbelangrijk op een MAAN-DAG. Moet je op zoek naar je intrinsieke motivatie..waarvan je niet weet waar die te vinden so I'm still on a quest..
Ik had me verheugd op een dag werken in het Clubhouse. Kom ik Francis tegen zegt hij: what are you doing here? Ik: I'm working at the clubhouse today? Hij: no you're not. Wat bleek, hadden ze het rooster die ochtend gewijzigd of misschien afgelopen weekend, was uiteindelijk in The Squire ingedeeld en had pas om 5 uur hoeven te beginnen.. Hup communicatiestoornis!
Niet dat ik me heb verveeld, je word enorm creatief van tijd doden als er verder weinig spectaculairs te gebeuren staat. Je gaat spontaan poetsklusjes opzoeken en meer geestdodend werk. The Squire was dus niet bijster interessant, maar alles gaat er wel een stuk rustiger aan toe. Het eten is er goed ook al is het "maar" een buffet. Achter de coulissen is het echter een ****rezooi.. Dan ziet het er bij C&B toch een stuk opgeruimder uit.

Er kwam vanavond een mevrouw vragen of ze citroen en gember thee kon krijgen voor haar man want die voelde zich niet zo lekker. Geen probleem uiteraard. Wat bleek, ze zat helemaal niet in het restaurant! Dus ik met haar de lift in naar de tweede verdieping (regel 5: ga nooit met een gast mee) en die thee geserveerd. Fooi: één pond.
Dat moeten we dus vaker doen ;-)

Anyway, feit blijft dat Kittocks Den (de reguliere hotelbar), Rock & Spindle (sports bar) en Esperante (fine dining restaurant) toch wel de betere outlets zijn om te werken en om als gast vertroeteld te worden. Er heerst simpelweg meer klasse, en het is er gemoedelijker en gezelliger...vooral dat laatste doet 't m, ook al kennen ze er in het Engels geen woord voor ;-)

Van Remco hoorde ik dat hij wel enigszins gestructureerd training krijgt. Moeilijk te vergelijken met C&B maar ze doen in ieder geval hun best om volgens een soort van plan de essentiele dingen van het vak bij te brengen. Bij C&B noemen ze het misschien ook wel training maar het enige label dat ik daar aan kan geven is chaotisch..
Wel geloof ik dat het een geweldige leerschool is. Ik leer veel over mezelf, wat ik wel en niet wil, wat ik echt belangrijk vind, en hoe ik met keuzes en kritiek om kan gaan. Je moet ook durven durven. Ondanks dat het een 5-sterrenhotel is en je makelijk geintinideerd raakt door de grootsheid en het geld dat er in omgaat, moet je alles eigenlijk als heel normaal behandelen en versimpelen. Stress heeft geen zin!
Wat van groot belang is is dat ik goed overzicht houd. Tijdens een evenement ontbreekt het daar nog wel eens aan bij mij omdat alles wat er gebeurt je al genoeg consumeert. Doel is dus het leren managen en precies weten wie wat doet, en dat in de gaten houden. Precies weten wat er moet gebeuren, prioriteiten stellen, en zorgen dat de dingen op tijd gebeuren (i.e. pro-activiteit!), daar komt het op neer. Allen dingen die ik mezelf graag aan wil leren.., dus tijd voor een actieplan! Stap één: keeping it cool..

Komend weekend weer vrij en vervolgens 5 en 6 oktober dus Sis, I'm home! Zondags de 7e is er weer een diner in Esperante dus dat wordt weer top.

Tot de volgende!
X

As I am

2007-09-22T22:28:00.000+01:00

Okee, wat is de overeenkomst tussen een Schot en een pint of lager?

Ze zitten beiden vol met dezelfde substantie ;-)

Serieus, elke keer als ik een diner draai zet het hele gezelschap het op een zuipen. Maandag was dan ook niet de eerste keer dat we vroegtijdig door de wijnvoorraad van de avond heen zaten. Niet dat dat iets uitmaakte, zolang het maar wit of rood is wordt er geschonken. Dús, bij gebrek aan Chileense Cabernet Sauvignon dan maar een Merlot. En toen die er ook doorheen zat – voor zover de smaakpapillen nog niet in stille coma lagen – verder met Shiraz! Ondanks dat het maar 26 personen waren is er dus behoorlijk wat aangesleept...zowel flessen als benen want oioiiii wat waren die dronken...ongelofelijk. Op een gegeven moment (ze hadden een quiz en iets wat aan X-Factor deed denken) stond er een man OP TAFEL. Elza en ik waren als enigen nog over en hadden zoiets van “moet niet veel gekker worden”, voor hetzelfde geld breekt hij iets of zorgt hij dat iets of iemand anders aan gruzelementen gaat. Dat kan niet de bedoeling zijn van een gezellig avondje uit...
Zo rond een uur of één hebben we ze uiteindelijk toch maar vriendelijk verzocht om het feestje in de bar voort te zetten. Niet dat ze het daar nog niet druk genoeg hadden, daar hing al een groep van rond de 60 man..leuke omzet moet dat zijn geweest J

Afijn, dat was zoals je begrijpt een zijstraatje, de avond speelde zich af in Esperante, het a la carte restaurant van het hotel. Waar alles kan, zolang je maar betaalt ;-)

Verder is Francis weer terug, met een flinke tint uit Mexico. Ben benieuwd of hij daar ook voldoende is gekalmeerd om z’n stress de komende 8 maanden in toom te houden, zou leuk zijn.

*Update 22-09: nee dat is ie niet, hij begint vervelend veel op Gordon Ramsay te lijken...but we;re keeping it positive! Misschien ben ik wel precies het tegenovergestelde van hem en klikt het daarom niet zo...**

Hij sprak me van de week ook aan en meldde dat ik over een week of drie met de billing mag starten. Het is dus kennelijk toch de bedoeling dat ik richting supervisor ga aangezien alleen de supervisors dit doen. Niet echt de leukste bezigheid maar het scheelt al gauw twee uur lopen rennen vliegen en blaren verzamelen! Way (!) to go dus. Gaat namelijk veel tijd in zitten omdat meestal alle rekeningen wel op een bepaald punt gesplitst moeten worden. Lang verhaal, hoop gedoe, dus met alle liefde bespaar ik je de details (ja ik denk ook nog een beetje aan jullie hoor!). Anyway, veel cijfers welke kant van C&B ik ook wel graag wil ontdekken want er gaat echt VEEL om in dit bedrijf. Dinsdag hadden we een privé-diner voor 11 gasten. Die uiteindelijk een half uur later dan gepland (10 uur) richting naar Mary Mac (de naam van de diner-room die ze besproken hadden) kwamen om een kleine 2,5 uur later weer te vertrekken richting bar. Aparte gewaarwording wel, in eerste instantie zou het bij 10 man blijven in plaats van 11, wat okee was. Dus wij starten met het voorgerecht, als tussengerecht haggis en vervolgens scottish beef als main course. Komt toch die 11e man opdraven...! Die ging maar meteen voor de haggis en uiteindelijk zat het hele gezelschap tcoh nog redelijk tegelijkertijd aan het dessert.
Beetje omhooggevallen figuren wel, waarbij de een duidelijk niet onder wilde doen voor de ander. Eerst een paar leuke wijnen uitgezocht ter begeleiding van de 4 gangen. Komt er na afloop een naar me toe met de vraag of het ook mogelijk is een fles port te bestellen. Uiteraard meneer! Weet ik dat we echter geen complete fles mógen “verkopen”, port gaat helaas per glas. "Geen probleem!" Een snel rekensonmnetje draait uit op het feit dat er om en nabij de 26 glazen port uit een fles gaan, wat neerkomt op een kleine 138 pond.
Gaan ze om half één weg, laten ze een kwart fles achter.... Rare gasten die rijkaards... De port zelf was niet mis overigens. Als gastheer moet je toch weten wat je je gasten schenkt? Al is het dan pas achteraf ;-) Voor de liefhebber, het ging om een Taylor's Ruby Port..érg smakelijk.

Ohja! Vorig weekend eindelijk sportschoenen gekocht, hele gave, maar nog niet fatsoenlijk uitgeprobeerd. I knoooww, ik roep al 15 blogs lang dat ik ga JOGGEN maar moet eerlijk toegeven dat het me nog zeer aan moed ontbreekt. Niet dat ik niet wíl, het zit ‘m meer in het tijdstip. Aangezien ik tot dusver fervent avonddienst-draaier ben (waar je dus tot gemiddeld 3 uur ’s nachts werkt) kan ik het niet over m’n hart verkrijgen om 4 uur later nóg een aanslag op mijn lichaam te plegen. Dit weekend gaat echter het hek van de dam, 2 dagen ZWETEN, mark my words!

Wat te doen met een gast die klaagt dat hij het boksen niet kan volgen in de Sports Bar omdat de muziek te hard staat? NIET in discussie gaan. Dat deden ze echter wél waardoor de man zijn stem verhief en een aantal andere gasten zich ermee gingen bemoeien (in het voordeel van de bar)Meneer had duidelijk iets teveel gedronken...Vrijdag besloten om wat te gaan drinken in de stad met Jatin, Theresa en haar broer die hier maandag arriveerde en zondag weer vertrekt. Eerst naar West Port gegaan en daarna uiteindelijk naar het Fairmont voor een cocktail met korting! Bij gebrek aan verse raspberries werd de Fairmont Plunge echter niet supersmaakvol maar was okee (vanwege de Moet).

Entrance van The Bay bij nacht:

Voeten waren deze week echt zo ver heen dat ik ze vrijdag maar gespaard heb. Helaas was ik niet ingedeeld bij het diner van het jaarlijkse Royal & Ancient Clubhouse dus ben prins Andrew in z’n totaliteit misgelopen. Achteraf bleek het ongelofelijk saai te zijn geweest, maar toch! Nee ik mocht de crew voorzien van een buffet, en de rooms die overdag gebruikt waren downstripipen (i.e. opruimen en leeghalen). Gelukkkig waren dat er maar drie en niet in zo’n mate gebruikt dat er een complete chaos was ontstaan, dus de ravage viel mee.
Uiteindelijk tot een uur of half vier gewerkt.. Was een hoop uitzendbureau-personeel die om respectievelijk 12 en 2 uur vertrokken. Met 6 man bleven we over om de big clean up af te ronden...vanaf 2 uur was het dan ook spontaan een stuk gezelliger. Zonder pauze – en dus ook geen eten – was dat het eerste wat we deden...hup bier en hup keukenplundering!! Een droge kalkoensandwich was zelden meer dan welkom...

Internet is inmiddels aanwezig ook dus communicatie gaat vanaf vandaag met zeventig sprongen vooruit!!

Maandag mag ik in het Clubhouse van het hotel werken aangezien er binnen C&B geen business is. Benieuwd wat daar te doen is, op zo’n manier haal je toch ongemerkt meer uit een stage dan wanneer je hele weken op dezelfde plek bezig bent...

Die broer mag trouwens wel opschieten met vertrekken. Ga morgen m’n derde vrije dag in en hij is nu niet bepaald een bevordering voor mijn irritatiemiveau. Sterker nog het gaat richting de limit ;-), Die jongen is hier straks een week geweest en heeft al die tijd binnen gezeten. Hij is één dag naar Edinburgh geweest met z’n zus en da’s alles! Hij doet zich voor als skater maar die zijn toch over het algemeen iets actiever... Neemt dus al 6 dagen de woonkamer in beslag, en een echt gesprek met ‘m voeren lukt niet echt. Laat ’t dus maar voor wat het is..en hoop dat hij niet z’n gedachten verandert en nog wat langer blijft. ’t Is gek maar sinds ik hier woon ben ik een stuk opgeruimder. Kan er niet tegen als er een berg(je) vaat staat, dat moet dan hup schoon en de kast in. Stofzuigen precies eender en de badkamer ook zo. Als ik dagen achtereen werk staat bijslapen uiteraard voorop maar zodra ik de energie heb teruggevonden is het schoonmaakmania en krijgt alles wat maar enigszins aangetast lijkt een beurt. Mocht je dus van plan zijn om te komen, dan ben je gewaarschuwd! ;-)
Iedereen bedankt voor alle leuke, lieve post die ik de afgelopen tijd heb ontvangen, de eén deed er wat langer over dan de ander maar tot dusver is (ik vermoed) alles aangekomen! Thanks! Het bewijs hieronder:

Tot gau-hauw...

X

PS: Vanochtend werkelijk wezen joggen en om 7 uur naast m'n bed. Fris windje maar weer een schitterend plaatje op het strand (niet ik, maar de zee). Zo'n klein uur weg geweest dus voor een eerste keer met nul conditie toch wel wat waard. Niet echt 60 minuten gejogd natuurlijk, 't gaat op verschillende plekken steil omhoog...en je moet iets te streven houden!

Moet ook eerlijk zeggen dat het werken (niet het werk zelf maar het feit dat het hours on end is en fysiek daarom - soms met geen of weinig tijd om fatsoenlijk te eten - redelijk zwaar) steeds meer een kick begint te geven. De omschakeling van werken met het hele team naar datzelfde team aansturen gaat nog moeizaam, maar is ook pas sinds een week of twee en natuurlijk wil ik graag alles in één keer voor elkaar hebben...guess what dat werkt anders! Met alle respect dus voor een ieder die die fase al voorbij is, it takes time to get there dus ik heb nog even te gaan voor ik lekker in m'n vel goed bezig kan zijn in het sturen en supervisen. Het mooie is dat ik het waarschijnlijk op een goed moment in het jaar op kan pakken aangezien het hoogseizoen op z'n einde loopt. Wellicht valt het te proberen om hier en daar een graantje ervaring mee te pakken in hetzij een bar (Kittocks Den) hetzij een restaurant (Esperante), wat mij als ik het zo meemaak toch wel erg trekt. Ik wil meer doen met wine-food combinaties en ik wil cocktails leren maken. Moet te realiseren zijn binnen de resterende maanden, en aangezien er in december buiten kerst en oud & nieuw niet veel te doen is zie ik mijn kans schoon!

Keeping you posted as always, bedankt voor alle leuke berichten die ik elke keer lees (Oom Henk Egmond - ja we vorderen gestaag -, Shiet - always making me laugh for 10 minutes -, Fin - we're making progress en mail je! -, Suus - you're so right -, everybody: thanks for reading, still! X

De tijd vliegt!

2007-09-15T18:35:00.000+01:00

Zo ben je er en zo ben je al weer op weg naar je volgende stop. Twee maanden geleden pakte ik m’n koffers (en hoe) en vertrok ik met het vliegtuig naar Edinburgh. Nu 9/10 weken later begin ik aardig te settelen en voelt het al redelijk als ‘thuis’, al zal het Nederland nooit kunnen beaten.
In een week veel vooruitgang geboekt. Donderdag had ik m’n eerste team captain rol te pakken, een diner van 55 man runnen, een ware kick, zeker als bijna alles goed gaat! Was één persoon niet op komen dagen, en, zonder dat ik het wist, was er dus één plaats spontaan foetsie, niemand die mij wat verteld had. Puntje bij paaltje had dus één van mijn teamleden een bord teveel in z’n handen. Staat natuurlijk niet zo professioneel, maar kan gebeuren. Als klap op de vuurpijl waren er aan diezelfde tafel ook twee vegetariers die daardoor – hoe kan het ook anders – een geroosterd lam voorgeschoteld kregen in plaats van een vleesloze schotel. Na enig ge-rouleer had iedereen dan toch zijn eigen dish voor z’n neus en kon er gepeuzeld worden.. Je snapt, dat gebeurt mij geen tweede keer!
Verder verliep de avond dan ook gladjes, wat voornamelijk toegeschreven kon worden aan de rijkelijk vloeiende wijn...Americans do like the alcohol.

Gisteren de vriendin van Theresa van het vliegveld wezen halen. Jatin bood aan om te rijden dus onder het genot van een boel sightseeing (heuvels, bergen, dalen en een dozijn roundabouts) was dat erg gezellig! Heb nu ook DE perfecte weg gevonden om St Andrews binnen te komen...als het goed is Sisca komen jullie langs die weg, mits jullie niet linea recta op Leuchars afgaan, maar dat weet ik niet.
Anyway, als je vanaf Edinburgh met de TomTom richting St Andrews rijd kom je op een gegeven moment over een heuvel (voor mij een eersteklas bergtop, still!), en het uitzicht dat je dán hebt... je overziet de hele baai, en als het dan net een uurtje daarvoor is gaan schemeren..nou...echt waanzinnig. Serieus, voor dat soort momenten doe je het. Om de zoveel tijd op zo’n route kom je steeds weer voor een nieuwe verrassing te staan, het verveelt nooit.

Vorig weekend was er ook weer een trouwerij...waar we na afloop achterkwamen was dat oa de bruid en nog wat gasten “iets” gesnoven hadden. Discreet als wij zijn werd dit uiteraard niet gerapporteerd... Oh Iris – als je dit leest en voor ik het je vergeet te vertellen - die bruid die leek bizar veel op jou! Echt bizar veel, gewoon, bizar! Zij had alleen haar benen wat minder mee J

De komende week ben ik zondag t/m donderdag paraat, veel gasten in huis dus werk aan de winkel.
Het contact onderling met een aantal collega’s wordt steeds leuker al zal het ook wel komen doordat het de afgelopen week niet bijster druk was. Afgezien van een receptie en diner voor 200 man op maandag en diezelfde groep voor een conferentie op dinsdag was er niet veel te doen. Merk dat ik zelf wel steeds meer uitdaging zoek aangezien het preppen (= preparen = klaarzetten) steeds geestdodender wordt. Verder vooruitkijken en ik denk vragen om meer verantwoordelijkheid is dus de volgende stap. Maandag is Francis weer terug dus eens zien wat ik bij hem los kan krijgen over mijn nabije toekomst hier.
Donderdag was ook de opening van de nieuwe sports bar, de Rock & Spindle. Mooi ingericht en met een niet verkeerd uitzicht op de baai, maar verder toch erg simpel. Aangezien er nog steeds een schrijnend tekort aan personeel is wordt er in elke outlet (The Squire, C&B, de reguliere bar) gevraagd of men mensen kan missen. Err, no? Dus ben benieuwd hoe dat zich verder gaat ontwikkelen. Leuk hoor een nieuwe bar, maar zonder personeel valt er weinig te schenken...

Verder wordt de negativiteit van mijn kant steeds minder , moet ik eerlijk zeggen (ik hoop dat dat ook overkomt?). Het hotel is nog langer niet waar het wezen moet, maar dat zal ook deels komen door het tekort aan personeel en training waardoor de moed gauw in menig schoen zakt. Hartstikke zonde, maar er valt wenig tegenin te brengen. Er is simpelweg geen personeel beschikbaar, en training is kennelijk te duur op dit moment. Er wordt meer geinvesteerd in hardware (meubels, vloerbedekking en verbouwingen) dan in software (the people!!). Wil het daar toch over hebben met HR. Zou het namelijk erg gaaf vinden om een personeelsmagazine te starten, maar is daar een budget voor en zijn er mensen die daar aan mee willen werken? Dat soort dingen... Dan valt er terloops nog wel eens wat anders te bediscussieren..
De traning die ik zou krijgen laat ook nog steeds op zich wachten.. Moet eerlijk zeggen dat ik na 15 uur werken ook geen puf meer heb om daar achteraan te gaan, maar het zou wel moeten. Je zou denken dat je aan die omstandigheden went. The truth of the matter is though, you don’t. De dagen dat je vrij bent slaap je voornamelijk, maar je wilt dan eigenlijk ook iets leuks doen. Dat gaat niet altijd, meestal met twee vrije dagen gebruik je de eerste om bij te slapen en te wassen e.d., en de tweede om ergens naartoe te gaan.

Afijn, weer een beetje een beeld van hoe ik het hier beleef! Volgende blog komt hopelijk vanaf thuis, mits de modem op tijd arriveert. Looking forward to that one..

Sorry voor de afwezigheid van foto’s...niets tegengekomen behalve ongedierte ;-)

Daaaag X
Martijn

Moet niet veel gekker worden

2007-09-07T21:27:00.000+01:00

Om de traditie gaande te houden: er zat hier net een vrouw tegenover me waarvan je zou zeggen dat het de tweelingzus van Loretta Schrijver was.. Serieus!! Beetje lullig om foto's te maken van die mensen dus hyeb geen living proof, maar geloof me!

That's all :-)

What's in a name

2007-09-07T17:59:00.000+01:00

De Gallery of Modern Art, & een museum waarvan ik de naam op het moment finaal kwijt ben..

Dear Geen Place, dat is waar Glasgow voor staat, vrij vertaald. Met 5 dagen vrij wil je toch vooruitgang boeken en nieuwe dingen ontdekken (een dag niet geleerd is een dag niet geleefd, nietwaar? ;-) ), dus een dag survivalen in Glasgow was snel gepland.

City Chambers:

Eer dat je echter alles hebt gevonden wat je wilde zien ben je meer dan een dag verder, dus uiteindelijk heb ik maar gekozen voor een tour op de bus die je langs alle bezienswaardige plekken brengt. Glasgow is best groot, en eer dat IK met mijn sense of direction de weg heb gevonden ....dat bedoel ik. Echter op zo’n bus...wil je foto’s maken dan heb je dus echt een camera nodig die fysiek in staat is er elke seconde een te maken. Met mijn koelkast-exemplaar is dus menig stoplicht danwel bladerdak vereeuwigd in plaats van de necropolis, de universiteit, en de cathedraal, om er maar een paar te noemen.

In dit park (Glasgow heeft de grootste oppervlakte aan parken In Europa) worden dit weekend de Proms gehouden:

Daar staat tegenover dat het uizicht vanaf the rooftop waaaaanzinnig is. Met het commentaar van de guide (zonder te geinen een exacte replica van Gloria Estefan, inclusief accent, manier van praten, etc) maakte dat de rit onge-evenaard. Grote kans dus dat Glasgow over een tijdje weer op de agenda staat. Op een bepaalde manier doet het me aan Rotterdam denken dus misschien dat het daarom al snel vertrouwd voelde. Het contact leggen ging er ook makkelijker dan in Edinburgh...vreemd maar zonder meer hartstikke leuk.
M’n voorliefde voor architectuur en interieur is ook nog steeds onverminderd groot,sterker nog: behoorlijk aangewakkerd. Had naar het Hunterian Museum met The Mackintosh House gewild en de School of Art maar aangezien die al om vijf uur sluiten werd dat krap. Volgende keer dus extra vroeg uit de veren en er echt een dag of twee voor uittrekken om alles in me op te nemen.
Er zit in het centrum ook een supergave interieurzaak, BoConcept, die ook in Amsterdam moet zitten. De prijzen zijn er wel naar... Zit ook in Harrods dus dan weet je het wel.

Sydney's Opera House...?? Neeeee dit is het SECC - het Events & Conference Center

Verder een wijnzaakje bezocht die elke maand ook een wijnproeverij organiseren...jammer dat Glasgow 2,5 uur reizen is. Moet toch op zoek naar een zaakje hier in St Andrews dat dat soort dingen organiseert. Toen ik solliciteerde vor Chateau Elan in Atlanta (ja DIE!!!) hoopte ik daar ook wat meer mee te gaan kunnen doen maar binnen The Bay kom je daar niet echt mee in aanraking. Erg jammer. Heb echt het gevoel dat ik zoveel meer uit de stage kan halen. Echter all the powers that be...niet zeker of die kansen wel aanwezig zijn. Omdat er aan de lopende band mensen vertrekken en het hotel nog middenin verbouwingen zit zet ik daar mijn vraagtekens bij, maar wie de schoen past...you never know!

Glasgow University

Merk dat het vuur behoorlijk gedoofd is sinds mijn vader’s ziekte en overlijden. Voor die tijd kon ik laaiend enthousiast zijn over iets nieuws binnen de studie of iets nieuws proberen op ’t werk of wat dan ook, maar sinds die tijd boeit het me allemaal niet meer zo. Ik heb me serieus afgevraagd of dit nog wel steeds is wat ik wil. Soms draagt het voor mijn gevoel zo weinig wezenlijks bij tot waar het in het leven werkelijk om draait (don't mean to go all deep - just to let you know where I'm coming from). Mensen die veel geld betalen voor een verblijf in een 5-sterrenhotel..het is allemaal zo betrekkelijk. Niet dat ik het mensen niet naar de zin wil maken, daar ben ik in feite continu mee bezig..maar het voelt soms alsof het niet echt iets betekent. Ik zoek naar voldoening en dat vind ik hier nog niet zo.
Heb m’n hoofd woensdag wel redelijk leeg kunnen maken overigens. Theresa en ik zouden gaan hiken langs het Fife Coastal Path maar de avond ervoor had ze een personeelsuitje van de Front Desk, wat vrij laat werd.. Aangezien mijn haar een eigen leven was gaan leiden ben ik maar naar de kapper geweest...superaardige meiden daar, wel weer prijzig: 24 pond voor een was- en knipbeurt. Is ook aardig kort nu. Daarna een eind over het strand gelopen, denk wel een uur of 2, hoofd leeggemaakt...heerlijk!
Ga nu trachten elke dag te joggen.. Hoe waanzinnig is het om om 7 uur ’s morgens het hele strand voor jezelf alleen te hebben? Gaan we dus proberen, als ik de voldoening niet in het hotel kan vinden dan maar zo nietwaar? En geheel onzinnig is het niet.. Echter nog op zoek naar een geschikt stel sportschoenen en natuurlijk ligt mijn trainingspak nog in Zwijndrecht...

’s Avonds met Jatin Remco en Theresa wat wezen drinken in The Raisin, daarna was er een bus geregeld waar we met een hele club mee richting Dundee gingen. Fat Sams is de club waar we vorige keer waren en nu dus opnieuw, was dit keer een echte R&B zaal open dus super! Was op een gegeven moment wel de tel kwijt maar moet zeggen dat de schade meeviel...wonderen bestaan?
Droom de laatste tijd wel steeds vaker over spinnen...word ook midden in de nacht wakker met het idee dat ik een spin zag lopen...volledig ingebeeld uiteraard maar volgens mij is het gestaag een obsessie aan het worden, zie ze nu overal, dag en nacht.

Gisteren weer gewerkt, raar na bijna een week off. Was wel weer leuk overigens, maar weinig bijzonder. Groep was van Babcock Engineering Services, die niet vies waren van een flesje wijn dus die vloeide dan ook rijkelijk. Echter ze waren nogal van de speeches en het lot wil dat je dan niet rond blijft dartelen met twee flessen. What happened: dan komen ze dus naar de corridor om te vragen of we weer rond willen gaan. Zo gaat dat? Ik heb er mijn bedenkingen bij, erg netjes is het niet, maar een half uur wachten totdat de speech over is is het andere uiterste.

Vandaag weer een dag vrij. Tussen Jatin en Theresa wordt het steeds serieuzer. Vannacht sliep ze in ieder geval niet op Watson Avenue.. Bizar dat je supervisor met je huisgenote gaat..maar afijn. De resultaten zijn er overigens wel naar, de vaat staat er de volgende ochtend nog, om over het volume lange rode haren maar niet te spreken.. Wordt dus nog een hartig woordje over gesproken.

Morgen weer een wedding dus alles wit en vrolijk :-) Zondag personeelsfeest dus omgen wij alle collega's voorzien van barbecue-food...how nice :-D Moet komende week elke dag werken, vrijdag en zaterdag weer vrij.

Hoop dat met iedereen alles okee is! Nog twee weken dan wordt de communicatie met recht regelmatig..I am counting down.

Dikke kus & tot de volgende X

Martijn

Raindrops are fallin' on my head..

2007-09-02T21:19:00.000+01:00

Sunrise Sunrise...(gezien het eerstvolgende nieuws vrijwel geheel beeldend bedoeld)

Peace in the house! Francis is op vakantie tot 17 september, wat neerkomt op een kleine drie weken relaxt werken. Bij nader inzien is het leven in The Bay dus toch zo slecht nog niet.

Als ik de afgelopen dagen in één term mocht omschrijven zou ‘intens’ het dichtst in de buurt komen. Twee nachten de zon op zien komen onderweg naar huis, ik moet zeggen een bijzondere ervaring die langzaam maar zeker minder bijzonder aan het worden is.
Er waren drie middelgrote groepen (één van 70, één van iets meer dan 100 en één van 220) in huis waar een aantal diners en meetings voor georganiseerd waren. Veel geleerd, ik moet zeggen dat de stressbestendigheid met de dag groeit, wat hem dan vooral in het bedienen zit. Ik zal niet te ver uitwijden (things tend to become “BORING”) maar het vereist op z’n minst een perfecte combi van snelheid en precisie.
Tevens hadden we een buffet diner in Esperante, het fine dining restaurant op de eerste etage. Veel Amerikaanse gasten daar waarvan de contactpersoon meerdere malen solliciteerde voor Bitch of the Night. Die titel houdt waarschijnlijk nog wel even stand.

In Esperante, v.l.n.r.: Jolanta, Niall, Jatin, Rachel.
Achter: Chris; voor: Grant

Volgende week is er feitelijk niets te doen in Conference & Banqueting. Niemand die trouwt, niemand die iets belangrijks te bespreken heeft. Schijn bedriegt echter, de rest van de maand wordt het naar alle waarschijnlijkheid gekkenwerk. Tot en met woensdag mag ik van mijn vrijheid genieten dus dat wordt opladen to-the-max en – finances permitting – rondreizen. Dus je weet ’t Sis, goedkope suggesties zijn welkom!

Vrijdag dankbaar gebruik gemaakt van ons nieuwe bistro-setje. Echter er op in slaap vallen was niet zo’n goed idee. Nek en rug deden bij ontwaken genadeloos zeer. Bovenop m’n al gevoelloze voetjes en energy-deprived legs kun je je een voorstelling maken van hoe m’n loopje naar de deur er uit heeft moeten zien. Niet lachen!

Woensdag zijn Theresa en ik allebei vrij dus dan gaan we waarschijnlijk op hike-tocht langs het Fife Coastal Path, mits het goed weer is uiteraard.. gezien de conditie van het pad.
Het St Andrews Aquarium moet er nu ook maar eens van komen...

Er was een oproep/aanbieding voor een 8-weekse cursus golfen voor 80 pond via fairmont mail, weet nog niet of ik dat ga doen. Aan de ene kant lijkt het me hartstikke leuk maar aan de andere kant lijkt het me weer niks voor mij. Afwegen nog even..en dan wellicht op speurtocht naar spieren op plaatsen die ik nog niet kende? Might as well!
Zat eerst te denken om een last minute te boeken voor vandaag en dan woensdag weer terug te vliegen maar a: dat is dan nog steeds vrij prijzig en b: er valt nog genoeg te zien en te doen in Schotland! O.a. Loch Lomond moet erg mooi zijn, maar zulk soort dingen moet je heb ik me laten vertellen per auto doen. In je eigen tijd, kun je gaan waar je wilt, is gewoon makkelijker. Misschien dat ik anders een auto kan huren voor een aantal dagen, als Theresa of Remco dan ook vrij is valt het nog te overzien.
Weet iemand toevallig wat je als beginnend automobilist kwijt bent aan wegenbelasting en autoverzekering?

Gister afscheidsfeestje gehad van Mark, een van de supervisors. Inderdaad weer één die het ergens anders gaat zoeken. We hebben nu zo ongeveer het punt bereikt dat ik me afvraag wat er mis is, I mean, everybody’s leaving! Of dat tevens inhoud dat de diensten een upgrade krijgen van een gemiddelde 12 uur naar 20... ;-)
Maar feestje was hartstikke gezellig, je moet er even inkomen maar dan heb je onderling de grootste lol. Ze doen hier o.a. aan Fingers, of iets dergelijks. Men vult een pint-glas met een absurde mengeling van (bij voorkeur alcoholische) dranken. Iedereen die in the game is legt één vinger op de rand van het glas. Eén persoon begint en telt 1-2-3 en dan een nummer tussen 0 en het aantal personen dat meespeelt. Als het aantal vingers op het glas hetzelfde is als het getal is diegene vrijgesteld (ieder bepaalt voor zichzelf of ‘ie z’n vinger op het glas houdt bij het noemen van het getal. Zo gaat het door totdat er twee personen over zijn en degene die verliest moet het volledige glas atten. Vanzelfsprekend was ik ook een keer de pineut, de schade van de combinatie was in mijn geval te overzien dus heb het overleefd. Er gaat een wereld voor je open als je gewoon overal aan meedoet, de hoeveelheid respect die je ervoor terugkrijgt! Heb ook wel enige fatsoenlijke gesprekken kunnen voeren ondanks de consumpties, maar dat terzijde. Dan merk je dat je allemaal over werk-gerelateerde dingen toch wel ongeveer hetzelfde denkt, dat schept zonder meer een band, want hoe beroerd het soms ook kan zijn, you’re in it together. Stom genoeg krijg je daar als het eenmaal zover is spontaan lachstuipen van, dus eigenlijk hoe erger hoe beter.
Verder blijken ze wel te vinden dat ik enórm veel vragen stel (van wie heb ik dat eerder gehoord...) dus het zou in m’n voordeel kunnen werken als ik gewoon upshutte en aan de gang ging zonder af te vragen of het wel “okee” is. Mistakes are there purely to be made dus ik ga mezelf met ingang van donderdag vrijwillig onderuit halen? Wat naamsbekendheid betreft zou dat ook nog eens in m’n voordeel kunnen werken dus stel je voor! ;-)

Luitjes ik ga verzinnen wat ik ga doen de komende dagen! Mocht ik niet bereikbaar zijn via telefoon dan zit ik waarschijnlijk ergens in the middle of nowhere met nul bereik ;-)

Tot de volgende! Keep the messages coming! I LOVE (e-)mail
X See-ya, Tijn

PS: met dat ik dit post begint het hier ineens onwijs te regenen. Hartstikke gezellig voor als je binnen zit maar ik moet een kwartier lopen...damn. Gonna be wet wet wet.
* Vandaar de titel *

Ps2: Wat lees ik net? Usher is getrouwd in het hotel waar ik stage had willen lopen!! Chateau Elan Winery & Resort op een uur van Atlanta, en uiteraard was Mariah uitgenodigd en - niet geheel irrelevant - present. Whyyyyyy.....

Touristische Route

2007-08-27T19:30:00.000+01:00

Nee niet de Big Ben, dit is hartje Edinburgh

De treinbrug over de Firth of Forth..

En de brug voor regulier verkeer...

Vorige week dinsdag zoals gezegd naar Edinburgh geweest. Helaas zat het weer niet mee (regen) maar dat maakte het des te mystieker. Kasteel bezocht uiteraard (zie foto’s). Wat grappig was was dat er voordat je bij de echte kroonjuwelen kwam, replica’s van de drie delen waren. Mensen dachten waarschijnlijk dat dat de echte waren dus die gingen half uit hun dak toen ze ze konden aanraken. Vijf meter verderop lagen natuurlijk de echte kroonjuwelen tentoongesteld achter gewapend glas...no chance you can touch them!

Het plein voor Edinburgh Castle waar de taptoe plaatsvindt..

Verder veel imposante gebouwen gezien (moet nog achterhalen waar ze voor stonden) en een glimp van het Edinburgh Festival opgevangen. Veel straattheater en marktjes, muziek, en vooral HEEL veel mensen.
De berg op de foto is Arthur’s Seat, overblijfsel van een van de ijstijden en vernoemd naar King Arthur. Waanzinnig landschap waar je niet op uitgekeken raakt. Volgende keer wil ik die beklimmen, is een pad omhoog en vanaf daar moet het uitzicht helemaal geweldig zijn.
Waren daar ook winkels met een uitgebreide collectie Schotse ruiten stropdassen. Vanzelfsprekend die van St Andrews opgezocht..die inmiddels vanzelfsprekend in mijn bezit is.
Ze verkopen hier bij nader inzien tóch hagelslag al haalt die het niet bij de echte!

Aan vrije dagen komt uiteraard een keer een eind dus heb ik inmiddels al weer vier werkdagen achter de rug. Omdat het in Conference & Banqueting erg stil was heb ik een dag bij Room Service meegedraaid. Echter geen special requests maar het checken van alle mini-bars..heb dus menig hotelkamer gezien. Leuk om een keer te zien aangezien je daar binnen C&B nooit

komt. Eerste paycheck ontvangen, ook niet geheel onbelangrijk ;-)

Atrium..met fontein en de trappen..

Zaterdag m’n eerste trouwfeest gedraaid, supergaaf!! Komt echt veel bij kijken, en je maakt er in feite maar een fractie van mee. Veel mensen in touw, ondanks dat er maar 90 gasten waren. Band was ook goed. Na 15 uur op de vloer vond ik het echter welletjes dus uiteindelijk om half twee op huis aan gegaan.

Zondag een tweede wedding, dit keer in Indiase stijl. De familie had een eigen koksteam ingehuurd die gebruik maakten van de keuken. Catering was dus al volledig verzorgd dus daar hadden wij verder weinig omkijken naar. Er was een groep van rond de 62 man van Fish Industry, een Amerikaans bedrijf, die gister hun verblijf in het hotel afsloten met een diner met band en dansvloer. Zeer chique! Gaaf om te zien.
In september schijnt prins Andrew te komen met een groot gezelschap van rond de 360 man. Ben benieuwd...

Zie, aan de ene kant is het echt prachtig en als je er over na gaat denken wat je allemaal doet en voor wie dan valt het kwartje niet eens altijd. Het zijn vaak behoorlijk welgestelde figuren die je bedient, maar daar sta je niet bij stil. Soms vraag ik me ook wel eens af waar ik het voor doe. Het werk lijkt soms zo irrelevant, je hebt niet echt het gevoel dat je aan iets wezenlijks bijdraagt. Ik bekijk het vaak simpel: het zijn net mensen, doodgewoon. Maar zo werkt het meestal niet in de praktijk. Ze betalen veel geld dus alles moet de perfectie zo goed mogelijk benaderen. Bepaalde mensen schieten daar nog wel eens in door. Doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg vind ik, maar dat is niet de geldende regel. Wellcht dat ik er over een paar maanden anders over denk.

Back in time: deze foto is van de heenreis van Edinburgh naar Leuchars, 11 juli.

Er waren tevens een aantal VIPS in tha house. Het hoger management van Fairmont (van Toronto, het hoofdkantoor) was op bezoek en daar hoorden ook een aantal van de meest belangrijke investeerders bij. Die werden door ons welkom geheten met uiteraard whisky en haggis-balls (ziet eruit als bitterballen maar schijn bedriegt!).

Remco is inmiddels ook gearriveerd. Gisteravond met z’n drieen bij Jatin wat wezen drinken, supergezellig! Werd al snel laat tot Theresa het plan vatte om naar het strand te gaan voor zonsopgang...zo gezegd zo gedaan! Was wat frisjes zo vroeg maar onwijs mooi. Was echter bewolkt dus na een drie kwartier zijn we maar op huis aan gegaan...en toen kwamen natuurlijk precies de eerste zonnestralen. Volgende keer beter dus.

De East Sands om 6 uur 's morgens... V.l.n.r.: Theresa, Remco, Jatin

Vandaag dus vrij en laaaang uitgeslapen. De hele week schappelijke diensten, morgen een late vanaf 2 uur, de rest van de week vroeg op, en het hele weekend vrij!! Eens zien wat we dan kunnen gaan doen, misschien Glasgow?

Mensen, tot snel!! Ga nu aan de fish & chips ;-)

Kus, Martijn

Ode To My Family

2007-08-23T20:17:00.000+01:00

Dat er daarboven ook aan feestjes mag worden gedaan pap! I love you, your love's stronger than I can deny..

Vandaag een jaar geleden waren we ons bewust van het feit dat het waarschijnlijk zijn laatste verjaardag zou zijn.

Vandaag een jaar geleden was een bijzondere dag. Met een bizarre, stille sfeer, althans zo herinner ik het me. Niet droevig, maar eerder met een soort van onbestemd gevoel. Niet wetend wat er komen ging.

Vandaag weet ik dat een einde niet echt bestaat. Het is ook niet zoals ze het zo mooi zeggen “een plaatsje geven”. De plaats van iemand die zo dicht bij je stond en staat verandert niet echt. Het fysieke is er niet meer, maar dat wat niet fysiek is, leeft voort. Waar dat dan ook mag zijn. Voor de één is dat de hemel, voor de ander is dat tussen de sterren, en voor nog een ander is dat in de herinnering.
De band met elkaar is het afgelopen jaar wel hechter geworden en daar ben ik erg blij mee. Nu ik de Noordzee van de andere kant bekijk merk ik des te meer hoe belangrijk je dierbaren zijn. De keer dat je elkaar spreekt of mailt maakt het allemaal nog meer bijzonder, dingen die je thuis vrij snel voor vanzlfsprekend aanneemt. Tuurlijk zijn er wel ups en downs en denk ik wel eens was ik maar thuis, maar je leert dingen des te meer waarderen. Op een of andere manier beleef ik die dingen vanaf hier intenser dan thuis. En da's een fijne bijkomstigheid!

Hoe dan ook, ik ga het vandaag kort houden. Gisteren zijn we met 12 man uitgeweest in Dundee (alleen sluiten de clubs daar om half 3) en daarna nog afterparty bij Jatin (collega/supervisor) wat errug gezellig (en laat) was. Feit wilde dat ik om 8 uur weer kwiek uit de veren moest dus met twee uurtjes slaap was ik wat brakjes.

Een gelukte appeltaart en een meer dan gezellige avond/nacht maakt echter veel goed. Vanavond dus maar vroeg tukken aangezien morgen weer een nieuwe werkdag aanbreekt.

The road to pastry...

Al wat ik hoop - en geloof – is dat het, daar waar hij nu is, goed is. Dat een ieder die mijn vader echt gekend heeft zich gesterkt mag voelen in dat geloof.

Af en toe komt hij langs in een mooie droom, en dat kan zo echt lijken dat het net is of hij echt tegen mij praat. Erg gezellig al is het maar eens in de zoveel tijd ;-)

Over Edinburgh, Cupar, het stappen en verdere toestanden van afgelopen week heb ik het de volgende keer wel.

Arthur's Seat (Edinburgh)

Tot snel luitjes!

XXX
Tijn

Feeling like a Milk-Shake

2007-08-18T19:59:00.000+01:00

De wegen in de heuvels hier zijn eigenlijk niet gemaakt voor de snelheid waarmee de doorsnee auto doorcrosst. Ook in de bus raak je je daar van bewust. Gisteren zijn we (ik en Theresa) naar Anstruther geweest aangezien daar een zeilwedstrijd gehouden zou worden. Helaas was daar weinig van te zien, meen dat ze al vertrokken waren voordat wij aankwamen. Hoe dan ook, zowel op de heen als terugweg zijn we meerdere malen min of meer gelanceerd, wat, buiten het feit dat de omgeving van Anstruther belachelijk mooi is, op zich al een memorabele ervaring is.
Van het plaatsje Crail ook wat flitsen opgevangen, echt een vissersdorpje wat echter groeit en groeit, veel nieuwbouw...jammer want het oude centrum is pittoresk, je zou je er een hele serie oude ambachten kunnen voorstellen. Kleine en grote cottages die allemaal een unieke naam dragen...
Frisbee gekocht voor een pond, kun je niet voor tobben! Nu alleen het lekkere weer nog J Af en toe wel zon maar zonder jas is het behoorlijk fris. Veel wind ook dus lekker uit kunnen waaien langs de zee.

Anstruthers bootje Anstruther Harbour Isle of May

Crea met schelpen: Stroompje: Strand en golf courses Anstruther:

Belangrijker nieuws is dat ik tot 21 september nog geen internet heb. Om één of andere reden gaat er een maand overheen voordat je aangesloten bent. Schotse mentaliteit? Zou zomaar kunnen! De lijn werkt echter nog niet terwijl dat wel zou moeten, dus waarschijnlijk is daar iets mis mee. Maandag komt er iemand voor langs.

Ian, de verhuurder, kwam gistermorgen nog wat welkome spullen brengen. Onder andere een bistrosetje voor buiten en een tv receiver, de wereldvreemdheid is dus bij deze weer teniet gedaan, hup BBC! Zeer aardige man overigens, die echt z’n best doet om alles zo goed mogelijk t regelen en ons van gemakken te voorzien. Zó kan het dus ook.

Woensdag was er afscheidsfeest van Brechtus en nog een medewerker van The Squire (restaurant van The Bay), waar genoeg te lachen en te bekijken (!) viel. 99% was either flink aangeschoten danwel ready to pass out, ik heb me ROT gelachen. Als dit een voorbeeld was van hoe de Schotten feest vieren...dan is civilisation bij het zien van de Noordzee gestopt met verdergaan. No offence overigens, het is gewoon grappig. Theresa en ik hádden plannen een housewarming party of iets dergelijks te geven...

Soulfood:

De hagelslag op de foto heeft overigens niet lang maar te gaan. Als ik in dit tempo Hollandse spullen blijf consumeren is er iets ernstig mis, na één maand zo’n doosje leeg zegt denk ik genoeg.

Vanaf morgen ben ik 4 dagen vrij. Heb plannen om richting het eiland Skye te gaan nu het nog zomer is, even zien hoe het weer aan de westkust zich ontwikkelt. Woensdag heb ik een afspraak in Cupar voor m’n National Health Insurance nummer dus moet dan weer terug zijn.

St Andrews bij regenval:

De beheersing van het Engels gaat meer dan rechtevenredig omhoog, het is enkel soms het niet weten hoe iets heet (wat is bijvoorbeeld een wasknijper?? Of all things!). Gesprekken over de telefoon blijven echter nog onverminderd lastig om volledig te volgen, mensen praten SNEL. Als ik nog bezig ben de vorige alinea te verwerken zijn zij al uitgesproken en bij de volgende vraag. I’m sorry could you repeat that? Please?

Bij Life Mastery was er afgelopen week een nieuwe voedingsconsulente. Met enig verbeeldingsvermogen was daar met gemak een tweelingzus van Victoria Beckham van te maken. Benul van tijd had ze niet, laat staan het inlevingsvermogen dat er toe hád kunnen leiden dat ze inzag dat de haalbaarheidsfactor van het inschenken van 100 glazen binnen een tijdsbestek van 5 minuten vrijwel nihil is. Om vervolgens te melden dat de sessie enigszins uitloopt en of we de inmiddels ingeschonken hete thee warm kunnen houden totdat duidelijk is wanneer de sessie op z’n einde loopt. Zodra dit soort acties dagelijks voorkomen wordten die mensen liefkozend fruitcake genoemd. Uiteraard uitsluitend door personeel onderling.
Voor diegenen die Hotel Babylon kennen: it’s real!

Vanavond maar weer eens bijslapen. Met feestjes, vroege diensten en huisbazen die vroeg op de stoep staan slik je wel eens een paar uurtjes in. And you know me, I could LIVE in a bed.

Tot de volgende dus maar weer. Plannen om in oktober een weekje richting huis te komen, helaas ben ik aanstaande donderdag dus niet vrij, heb dan gezien m’n 40-urencontract – en gezien het feit dat er niets te doen bij C&B) – een vooralsnog eenmalige dienst bij Room Service. Benieuwdheid alom!

X
Tijn

One month!

2007-08-14T19:28:00.000+01:00

Lief klein konijntje had een pluisje op zijn neus!! Deze is inderdaad klein uitgevallen want het gros wat hier rondhuppelt is REALLY BIG

Sinds de laatste blog ben ik inmiddels zoveel verdergestuiterd dat ik me in een – dare I say opwaartse – spiraal bevind. Ik mag dan geen ochtendmens zijn, om 5 uur naast je bed heeft zo zijn voordelen. Zo heb je bijvoorbeeld echt wat aan je dag. De Life Mastery shifts zitten er meestal om 3 uur wel op, waarna je soms nog wat dingen voorbereid voor de volgende dag of collega’s helpt die voor een ander event bezig zijn. Al met al niet verkeerd.
Nadeel is dat de club van Life Mastery zondag voor het laatst is dus da’s vrij spijtig...but hey daar komt vast weer iets anders levendigs voor terug! Met totaal andere dieetwensen uiteraard. Heb inmiddels het wheatgrass (dat groene goedje) ook geprobeerd en ik moet zeggen, het is er in gebleven! Mierzoet maar met een nasmaak die niet snel vertrekt...real nasty, but hey.

September moet een heel drukke maand worden, veel conferenties en ook trouwerijen. We hebben nu 2 trouwpartijen op rij gehad, niet aan meegewerkt jammergenoeg maar nog genoeg kansen binnenkort.

Vrijdag komen de verhuurders om wat dingen te brengen, o.a. een wasrek en een tv receiver waarmee we een aantal meer zenders erbij krijgen. Niet dat de huidige (Channel 4, BBC 1 & 2, en ITV) sneeuwvrij zijn maar met zo’n apparaat is dat snel verholpen.
Ga binnenkort proberen wat te bakken, misschien wel appeltaart á la papa? J Met wat hulp van boven gaat die vast in één keer lukken!
Moet de laatste tijd veel aan ‘m denken en dat valt – daar ben ik heel eerlijk in – niet altijd mee. Vandaag bij kaarten staan kijken, een hele rij in de categorie “Happy Birthday Dad!”. Een behoorlijk kutgevoel kan ik je verzekeren, zeker nu de 23e dichterbij komt. Heb vrij gevraagd die dag en ergens hoopte ik dat ik dan thuis kon zijn, maar qua hotel en financien zit dat er niet in. Moet de dag ervoor ook naar Cupar (half uurtje met de bus) voor m’n National Health Insurance nummer.. Lieve familie, weet dat ik in gedachten stuk voor stuk bij jullie allemaal ben, ik hoop dat ieder er op zijn manier een goede dag van weet te maken. Doe iets waar je je goed bij voelt, misschien naar de zee? Denk dat ik dan ook de appeltaart bak, lijkt me de perfecte gelegenheid daarvoor.

Moving on, ik krijg binnenkort een trainingsperiode van 30 dagen, welke ik uiteindelijk zelf zal gaan geven. Dit wordt voor elke nieuwe medewerker binnen C&B die door Fairmont St Andrews wordt aangenomen verplicht. Voor het studie-gedeelte van de stage is deze training mijn project. Weet er nog niets over of van, deze week hoor ik daar meer over. Er moet in elk geval een soort van draaiboek/blauwdruk voor komen waarvoor eerst een en ander aan onderzoek gedaan dient te worden. Denk dat dat mijn start wordt. Zal daarvoor eerst met Jackie Cannon (director of Human Resources) moeten overleggen wat exact de bedoeling is. Wordt in ieder geval een project wat ik samen met Jatin (een van onze supervisors, aardige gast van Indiase afkomst) ga doen, dus veel samenwerking.
Heb inmiddels ook een pak in tweevoud, dus loop er mooi incognito bij J. Met collega’s wordt het ook steeds leuker onderling, na 4/5 weken leer je elkaar wel redelijk kennen. Zondag gaan we misschien met een clubje weg, wellicht naar Aberdeen of Edinburgh of wie weet totaal ergens anders heen..heb wel behoefte om het land een beetje te exploren, St Andrews heeft weinig interessants meer. Autooo...!!
Geen dag is echt hetzelfde, gister was het erg gezellig onderling, vandaag weer een stuk minder. Het is best een hecht clubje al, dus daar kom je niet zo maar tussen. Try harder hey!

Brechtus was gister voor het laatst en geeft morgen met nog een paar anderen een afscheidsfeestje.. Kan ik uiteraard niet aan m’n neus voorbij laten gaan..
Dus aan het eind van m’n shift richting tha party.

Ga m’n kamer nog proberen zodoende te herinrichten dat er meer slaapruimte komt. Je weet immers maar nooit wanneer de eerste Hollander op de stoep staat! Laat het als je langs wilt komen in ieder geval op tijd weten zodat ik een paar dagen vrij kan vragen. Mijn adres:
27 Watson Avenue
St Andrews
Fife
KY16 8JS
Scotland

Vorige week trouwens nog op het strand gelegen, machtig!! Het water hier is superschoon, maar wat fris om in te duiken J. Temperatuur verder wel okee dus was goed toeven. Of die kans zich nog een keer voordoet: it’s a mystery! Het zou zomaar kunnen, het slaat soms binnen één uur om dus het kan alle kanten op.

Afgelopen weekend was het Fair in ’t dorp. Helaas alleen voor kinderen, soort van mini-kermis. Benieuwd wanneer er een keer een markt georganiseerd wordt.. wellicht weer een keertje naar Dundee?
Wil ook wat spulletjes voor in huis gaan verzamelen, het is zoooo KAAL! En ook niet echt gezellig licht ofzo. Wanneer het lukt om een auto in Nederland te kopen kan ik wellicht daarvandaan iets meenemen (hint hint), alles voor de gezelligheid ;-).

Hoop volgende keer wat meer entertaining news te melden, het is nu simpelweg gezaag en updates, maak niet zo veel mee op ’t moment sorry!

Oh wat ik wel wil weten, welke nummers zijn op t moment een beetje populair op de radio daar en mis ik iets wat de doorsnee Schapekop behoort te weten? Alsin, hoe gaat het met Balkenende en de Nederlandse samenleving, geen enge dingen gebeurd de afgelopen maand (can’t believe it’s already a month! One down, nine to go)?? Mis ons kikkerlandje!!

de bush-bush a.k.a. achtertuin!

Tot de volgende!
Dikke kus,
Tijn

Zon, zee, strand..

2007-08-09T18:19:00.000+01:00

De keuken:

De eethoek:

Slaapkamer (a)
Slaapkamer (b)

Echt waar, het mag dan een zeldzaam verschijnsel zijn, but I was part of it, ben gister naar het strand geweest na m'n shift in 't hotel. In één woord: HEERLIJK. Met de voeten door het water, koud, maar onweerstaanbaar lekker. Eventjes op het strand gelegen maar het liep al tegen zessen dus 't werd al vlug aan de frisse kant. Vandaag nog zo'n dag, lekker temperatuurtje (ik gok rond de 20/21) maar meer bewolkt..

Bankzaken zijn nu zo goed als rond, heb een bankpas, moet alleen nog op m'n pincode wachten die via de post komt, dan kan 'ie geactiveerd worden.

Telefoonlijn inmiddels aangevraagd, borg daarvoor wordt automatisch afgeschreven dus met een beetje geluk morgen en anders maandag internet aanvragen. Eind v/d week verbinding..??

Hieronder de beloofde foto's van 't huis...kijk vooral door de rotzooi en kaalheid heen :-) Heb alle kaarten en foto's die ik had meegenomen opgehangen..

Ehm Suus, ik heb nog géén kilt naar mijn zin kunnen vinden ;-) I have my reasons.. Daarbij, ik val voor mijn gevoel nog steeds af dus ik wacht nog maar even..

Probeer volgende week iedereen weer te mailen, zit nu op batterij en die gaat erg snel leeg.

Morgen gesprek met Douglas (manager) die eea overdraagt aan Francis (nu assistent-manager en waarschijnlijk zijn opvolger, dat horen we morgen tijdens department meeting), dus dan meer nieuws!

Dikke kus voor nu en tot gauw!!

Tijn

Foundations

2007-08-07T17:54:00.000+01:00

Om te beginnen vorige week woensdag een leuke vrije dag gehad, na wat ge-internet zijn we in het café blijven eten, en daarna nog bij Catch (pub aan de zee) wat wezen drinken. Werd toch al snel laat want gezellig...en om 5u ging de wekker weer! 6 uur in het hotel, zat vandaag eindelijk eens goed mee. Zelf een goed humeur (dat scheelt altijd al minstens de helft bij mij) en de rest van de collega’s ook dus het werkte keilekker! Niet te druk, iedereen wist waar hij mee bezig was, helemaal top.
Het Schotse rugby team was de hele week in tha house dus daar was het nodige werk aan te verrichten (ontbijt, lunch), en de hele dag door een meeting room waar van alles aanwezig moest zijn (massage-tafels, een kuip met heet warer, kuip ijsblokjes, tv’s, computers, fruit, cereals, yoghurt, water, etc). Verder alles in orde moeten brengen voor twee diners donderdagavond.

The Ballroom in semi-afgeronde staat:

Maten voor m’n pak zijn ook opgenomen dus zal niet lang meer duren voor ik er net als de rest bijloop. Deze week is het rustig in het hotel dus dan eindelijk de kans om met de manager een en ander te overleggen. Kan m’n draai inmiddels redelijk vinden dus dat is ronduit heerlijk! Ken alleen nog heel veel mensen niet dus moet hier en daar nog kennismaken.

Met Theresa vorige week ook koffie gedronken bij Starbucks...that coffee is gooood J. Daarna richting strand en Old Course Hotel gelopen waar de Women British Open aan de gang waren...konden daar gewoon overal door, over de courses, was nog een koppel aan het spelen zelfs dus even gekeken.

Me on "The Old Course"

Toen binnen gekeken bij het hotel, supermooi daar en heel veel kunst en bloemen, rook er ongelooflijk lekker. Beetje klassiek, hou ik wel van, het heeft echt karakter. Vergeleken bij Fairmont is dit echt een hotel met een compleet andere uitstraling. Van buiten ziet het er modern uit en niet erg uitnodigend maar van binnen is het ADEMBENEMEND. Hoop dat Fairmont na de verbouwingen en vernieuwingen er in diezelfde richting op vooruit gaat, het Fairmont is veel moderner en een stuk minder sfeervol vind ik.

Vrijdag wederom een érg vroege wekker, maar lekker gewerkt, niet te druk. Kunnen bewerkstelligen dat ik inderdaad om half 4 weg kon aangezien ik een afspraak had bij de bank. Keigrappige man daar, heb in een deuk gelegen! Maakte opmerkingen als “als m’n hoofd niet vast zit zou ik het vergeten” en dat ik snel gegroeid was het afgelopen half jaar (volgens de brief van Fairmont was ik van 4 februari dit jaar). Leuke vent. Donderdag heb ik m’n pas en kunnen ze m’n salaris storten J

Hopelijk houdt het goede weer nog even, wil al dagen naar het strand maar daar komt steeds iets tussen. Ook met de twee vrije dagen vandaag lukte dat uiteraard niet want...we hebben een huisje!!!!
Om een lang verhaal kort te maken, nadat we een optie hadden op een huisje voor 3 (dat van premierlet wat we in juli bijna gedaan hadden) hoorden we vrijdag ineens dat ze het aan anderen gingen verhuren, terwijl wij de garantie hadden gekregen dat we er dat weekend in konden. De dag daarvoor had Theresa het andere huisje (voor 2 personen) al gecancelt dus we zaten goed in de rats. De verhuurders hiervan dus meteen gebeld maar die man nam niet op. Uiteindelijk belde hij zelf terug met de vraag of ik Peter was. Bleek dat hij op een telefoontje van diegene zat te wachten omdat hij ook geinteresseerd was. Ik Theresa gebeld en met een minuut waren wij de gelukkige nieuwe huurders van 27 Watson Street!! Wat een rust was dat zeg. Afijn zaterdagochtend moest Theresa het hostel uit en hadden wij een afspraak om half twaalf met Jane. Contract getekend en een en ander kunnen verifieren. Eind van deze week zullen ze nog langskomen om eea af te spreken en wij hebben ook nog wel wat vragen. Zo is er geen broodrooster (how am I supposed to eat my bacon & eggs?) en hebben we niet echt tv-ontvangst. De voordeur gaat ook niet erg makkelijk open en er is geen woonkamer-tafel.
Warme water werkt hier ook heel apart. Er zit een soort timer op, dus van tevoren kun je instellen op welke momenten je warm water wilt. Spaart kosten en energie! Jaaa daar is over nagedacht, die Schotten zijn lang zo gek nog niet ;-).

De woonkamer bij nacht: leeg en toch gemeubileerd!

Over een week of twee hebben we ook telefoon en internet wanneer alles volgens plan verloopt. Gister bij de Britse equivalent van KPN verzocht om een landline. Daarvoor moet je een borg van 50 pond betalen alvorens ze je aansluiten. Dat kan pas donderdag aangezien mijn rekening dan pas open is en ik nog geen geld daarop heb uiteraard. Donderdag of vrijdag maar direct geld storten. Vrijdag krijg ik vooralsnog m’n eerste paycheck, wiiii!
Bij Talk Talk (een soort tele2) kunnen we dan voor 16,39 per maand bellen en internetten. Internet is eigenlijk gratis in dat pakket, en we kunnen van 6pm tot 6am en in de weekends gratis bellen tot een max van 70 uur. Bellen naar het buitenland is ook goedkoper naar 36 landen. Dus binnenkort een vast nummer!

In het hotel alles verder goed. Het voelt wel als een soort jojo. Het ene moment gaat alles vlekkeloos en is het onderling hartstikke gezellig; het volgende loopt het stroef en is iedereen bloedserieus en gespannen. Beetje vreemd. De assistent-manager was zondag ook behoorlijk gestresst bezig. Vond het die avond dan ook allemaal sterk overdreven. Van Fairmont hoor je de hele tijd dat je vooral jezelf moet zijn en de gast moet beschouwen als je beste vriend en overeenkomstig aan zijn of haar wensen te voldoen. In de praktijk is het echte vaak in het gelid en volgens het plan wijn schenken, borden afruimen en bedienen. Tuurlijk moet daar organisatie in zitten, maar je kunt het ook overdrijven. Misschien is dat wat ze met 5 sterren bedoelen, maar in mijn ogen kan dat ook op een andere manier, maargoed, dat is slechts hoe ik het zie.
Met die en genen kan ik daar gelukkig wel over praten. Vind het knap hoe iedereen daar professioneel mee omgaat, daar kan ik nog genoeg van leren! Echter van velen hoor ik dat ze toch allemaal wel op zoek zijn naar iets voor zichzelf. Dat is simepelweg de ultieme droom van een hospitality-student: je eigen bedrijfje. Geen verantwoording naar bovenaf, gewoon je eigen ding waarin je zelf beslissingen kunt nemen en bepalen wat je doet en hoe. Dat kost echter in veel gevallen (als je het goed wilt doen) een flinke inveswtering en daarom heb je een aantal jaren nodig om geld te kunnen sparen voor zoiets. Vandaar dat je er niet onderuit komt om eerst bij een gevestigde naam je benen uit je lijf te lopen (en te dansen naar de trekken van je meerdere) en omhoog te klimmen, alvorens de boel de boel te kunnen laten en voor jezelf te beginnen. Alles dus om die droom te verwezenlijken...mooi streven niet?

De C&B corridor: glazen polishen, het bestek en alle borden e.d. poetsen, koffie zetten, hier gebeurt het!

Maandag dus een dekbed e.d. gekocht, die dingen zijn hier maar vreemd. Ze zijn hier ook erg fan van polyester, 100% katoen is zeldzaam. Jammer, maar wederom een kwestie van wennen. Gister bij Morrison’s (een grote supermarkt a la Jumbo) ook nog wat inkopen gedaan. Dat moeten we vaker doen want het is stukken goedkoper dan Tesco! Je gelooft het niet maar ze hadden er Edammer en Goudse kaas!!! That’s the beauty of our country people J ze hebben het zelfs in het buitenland waar cheddar cheese rules. Wie weet gaan ze hier ook nog eens filet amercain maken..!
Nasi gemaakt, en niet zonder succes.. Echter zonder satésaus en ketjap, maar met sojasaus smaakt het net zo lekker.

Daana nog naar Catch gegaan, regende wel maar dat hindert de pret niet. Specialiteit daar is French Martini, die geheel niet verkeerd smaakte...yum. Vogende keer eens iets met rum proberen...?
Vrijdag afscheid van Douglas (part 2), hij is dan officieel voor het laatst. Wordt gevierd in West Port, dat zou zonder meer Cocktail Heaven moeten zijn dus ik hoop dat ik kan joinen. Mijn rooster vertelt me echter dat ik tot 1am dienst heb, so unfair! J Hing echter nog een rooster op bij C&B waarop ik de hele week Early Life Matery loop (hooray!) (if that doesn’t ring a bell, check the post before this one, you’ll understand). Hoop dat die klopt want dan ben ik elke dag rond 4pm klaar..Om 6am beginnen heeft werkelijk voordelen…zelfs als je gras moet juicen!

Grote hit hier is Foundations van Kate Nash, erg lekker nummer, beetje mengeling van Joss Stone en Amy Winehouse.

Anyway, ik ga zo dit ge-ramble eens posten in het internetcafé. Ben ik inderdaad om 4 uur klaar de hele week dan kan ik wat regelmatiger m’n mail checken, op Fairmont kan dat niet. Anyway binnenkort hebben we zelf internet so that’ll make things waaaayy easier.
Kan ook met Theresa goed overweg dus zie de komende 10 maanden zonnig in! Zij wil ook wel graag kijken wat de mogelijkheden zijn om meer van het hotel mee te krijgen dan enkel Front Desk of C&B. Volgens Giny (onze CHN stagebegeleider) valt daar altijd over te praten dus wie weet kan ik een poosje meelopen bij Events, of Reservations, of Front Desk..would be nice!

Okee I’m gonna go. See you later, cheers! X
Martijntje

PS: ben compleet vergeten foto's te maken van het huis!! hoe 'n koei kun je zijn...volgt dus nog met een paar dagen...

De Haven en pier:

2007-08-01T19:34:00.000+01:00

Helaas..huisje in het centrum was net voor m'n neus weg vanmiddag, morgen even bellen aangezien die mensen het gereserveerd hadden, wil wel zeker weten dat ze het ook echt doen.
Wordt dan daarom waarschijnlijk toch het huisje waar we vorige maand mee akkoord zouden gaan (James Robb Avenue), Is er ook nog een op Watson Avenue, iets dichterbij het centrum maar ook duurder en maar voor 2 personen... Theresa (Duitse stagiaire die maandag aankwam) zit nu in een hostel net buiten het dorp maar moet daar zaterdag uit. Hopelijk dus dat we voor die tijd kunnen verhuizen.
Vrijdag afspraak bij de bank dus dan kan met ingang van maandag het zuurverdiende loon gestort worden (wiii!). Vanmiddag plannen om naar het strand te gaan (I could use a scrub) maar zit nu dus in het internetcafé. Met een beetje geluk heb ik morgen wel internet thuis, for the time being want als dingen snel verlopen zit ik met ingang van dit weekend op een andere lokatie.

Straks in de stad nog wat drinken of naar het strand, weer is hier nog steeds astonishing...heerlijk, met recht hartje zomer! Moeten we dus nog maar even goed gebruik van maken dus.. Hup slippers en korte broek! Hopelijk volgende week ook nog een paar vrije dagen?

Tot de volgende ;-)
PS foto's ballroom en andere hotelbezienswaardigheden ..komt!

Sore soles and more madness

2007-07-30T15:50:00.000+01:00

Eén ding weet ik nu al zeker: wanneer ik weer in Nederland terug ben ben ik niet meer dezelfde.

Daarvoor kan ik een hele rits aanleidingen opgeven..
Ik heb nu mijn tweede week erop zitten en ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat ik blij ben dat die er op zit. De derde dag zat ik er compleet doorheen na gemiddeld 13 uur op de vloer. Meubels sjouwen en simpelweg het hele hotel rondlopen om dingen te halen en weg te brengen...hilarious. Na een dag kijk je dan ook uit naar het moment dat je op huis aan kunt. Vandaag leggen mijn inmiddels gevoelloze voeten dus een minimaal aantal meters af (naar het internetcafé en terug!)
Donderdagavond heb ik me serieus afgevraagd of het me dit allemaal waard was. Als ik het woord ‘abusive’ laat vallen weet menigeen wel wat ik bedoel. Gelukkig valt dat gevoel na een goede nacht slaap ook weer weg, dus kun je weer met frisse moed aan een nieuwe dag beginnen. Van collega’s begrijp ik dat je aan het ritme went, dus dat hopen we dan maar! Feit is in elk geval wel dat Fairmont op personeel behoorlijk bezuinigt en dat uit zich dus in lange dagen, overuren, en pijnlijke voeten. Iemand nog rolschaatsen te leen...?

In die flash van verstandsverbijstering die je hebt vlak voordat je in coma in slaap valt vraag je je af hoe het in Nederland zou zijn en bepaalde dingen mis je dan plots heel sterk. Je voelt je dan een beetje gehandicapt met familie, vrienden en collega’s aan de andere kant van het water. Niet dat je daar veel tijd voor hebt want het volgende moment begeef je je in een andere dimensie: droomland. Daar herhaalt de dag zich en loop je nog eens 64 rondjes in het hotel. Ik weet van m’n eerste week dat ik dan wakker werd en niet wist waar ik was. Zwijndrecht, Leeuwarden..oh nee, Schotland! Vaaag.. Dingen als filet americain, het water uit de kraan, de warme douche (hier krijg je echt een pisstraaltje!!), de Hollandse uitdrukkingen, enz., dingen die je voor vanzelfsprekend aanneemt in Nederland..hier moet je op zoek naar iets anders. Weet dus dat die dingen het eerste zijn waar ik me aan ga vergapen zodra ik voet op Nederlandse bodem zet J. Daar tegenover hebben ze hier ook genoeg leuks en lekkers hoor J, het is meer een kwestie van wennen.

Met collega’s onderling is er veel lol. Het Schots zit er dan wel nog niet zo ingebakken dat ik alles kan volgen, maar het wordt steeds makkelijker. Het geld begint ook te komen, waar mijn koopgedrag debet aan is...met vier zenders is het aanbod vrij minimaal zodat de collectie DVD’s gestaag groeit...

De afgelopen 3 dagen stonden bij het Fairmont in het teken van de Vagliano Golf Championships, een golftoernooi van een aantal Europese en Britse vrouwenteams. Drie dagen lang organiseerden we een barbecue voor alle bezoekers en teams. Het weer – en de klandizie - zat de eerste 2 dagen echter niet zo mee. Donderdag kwamen er welgeteld twee mensen op de lucht af. De volgende dag moest het drukker worden. En dat werd het. Letterlijk en figuurlijk werden de mensen naar de tent toegeblazen. En er aan de andere kant weer uit, want de tent hield het niet. Het was al een heel gedoe om alle benodigdheden van het hotel naar de tent te brengen, maar nu moest alles naar het Atrium om daar de boel voort te zetten. Daar volgde spoedig veel drukte maar toch slechts een man of 50/60. Op een vreemde manier lijkt het daar drukker dan het is..bedrog?

The Tent

The Clubhouse nabij de golfcourses...op een steenworp afstand van de bbq-tent
Zaterdag was de klapper. De tent was wonder boven wonder weer “veilig” verklaard (het gepiep en gekraak deed anders vermoeden, maar a lá) dus werd alles ’s morgens in alle vroegte weer naar de tent overgebracht. Tussen 12 en 2 spitsuur: meer dan 120 man! Die ochtend om 7 uur een speedcursus Micros (computersysteem voor betalingen) gekregen van Elsa (tijdelijke assistent-manager) dus aan mij de eer om bezoekers geld af te troggelen, en niet zonder succes. Ondanks dat alles in principe aan de prijzige kant is in een 5-sterrenhotel waren mensen toch behoorlijk verbaasd over hamburgers á 5.75 pond, wijn á 4,95 per glas en koffie en thee voor 2.50...not bad eh?

Het hotel vanaf de tent...het glazen dak middenin is het atrium waar de bbq vrijdag werd voortgezet. Het linker gedeelte is het begin van Conference & Banqueting, waar zich alle zalen en meeting rooms dus bevinden

Inmiddels zijn de golfdames een 4-gangen diner en een ceremonie later weer vertrokken en stond ik gister (zondag) ter beschikking van de heren en dames van Life Mastery, een 6-daagse cursus waarbij het lichaam – en zo het programma doet vermoeden ook de geest – gereinigd wordt van alles wat wellicht blokkerend of ongezond is. In praktijk komt dit neer op het drinken van water (verrijkt met zoutoplossing of een urine-achtige substantie) en de meest gruwelijke drankjes en shots (denk aan groentebouillon en het sap van gras, yummy!) Geen eten. Iets lekkerders was er helaas niet voorhanden dus met een royale slok water naderhand bleek het spul prima weg te spoelen.... Gister – de laatste van 6 dagen intensieve training - mochten ze dan toch weer langzaamaan beginnen met eten. Voor het ontbijt een onweerstaanbaar shotje van grassap, met daarna een flinke hap meloensalade. Voor de lunch sla met hummus en avocado-dip. Met een gemiste lunch kreeg zelfs ik daar trek van.
Zo zie je maar dat het in een hotel als dit nooit saai is. Ik heb krom gelegen van het lachen. Je praat tussendoor uiteraard over die mensen en hoe het er aan toe gaat, en als je die gezichten zag van ze toen ze kwamen lunchen...het was in no time zo’n bende bij het buffet dat er met gemak bij elkaar een hele schaal sla op de grond lag. Voor de mensen die zich hier vrijwillig voor opgeven kun je echter enkel respect opbrengen want het is ZWAAR. Op http://www.lifemastery2007.com/ kun je meer info over de organisatie vinden (maar gebruik je verstand en laat je niet verleiden!!!).
Die lol onderling houd je wel op de been, je bent allemaal hyper van de slaap en de lange week dus je ligt met pozen in een chronische lachstuip en je relativeert als een gek...zeker gezien die groep van Life Mastery.

Vorige week naar Dundee geweest. Prachtig uitzicht op de treinbrug en de rivier de Tay, waanzinnig. De stad zelf heeft echter weinig spectaculairs. Het is vrij modern, met twee grote winkelmalls en een overdosis winkelstraten.

Wel was er net toevallig een markt aan de gang waar onder andere een paar Hollanders stroopwafels en kaas aan de man probeerden te brengen, prachtig.

Gisteravond zouden we met z’n allen op stap gaan i.v.m. het vertrek van Dougie, onze manager. Ik dacht nog even een paar uurtjes slaap mee te kunnen pakken voordat het drankfestijn zou beginnen (ik was om 5 uur klaar). Vanzelfsprekend sliep ik overal compleet doorheen dus werd ik om half 11 pas wakker. Toen bleek iedereen al weg L, bestemming onbekend, dus ben toen maar weer naar huis gegaan..zonder probleem weer in een diepe slaap gevallen en me compleet sufgedroomd over de meest idiote dingen (daar heb ik wel vaker last van). Heerlijk uitgeslapen dus nu weer semi-fit! Had van de week zo’n zin in mandarijnen dat ik in twee dagen een heel net heb leeggegeten..heerlijk.

Vanaf de parkeerplaats bij The Bay..

St Andrews bij nacht..

Vanavond arriveert Theresa (stagiair Front Desk) en als het lukt gaan we dinsdagmorgen op huizenjacht. Dinsdagmiddag moet ik werken tot middernacht, woensdag vrij en dan weer werken tot en met zondag.
Een pak is besteld dus met wat mazzel loop ik een dezer dagen wat meer incognito door de wandelgangen van The Bay.
Ik snap inmiddels ook waarom scones met slagroom geserveerd worden (droge krengen!).

Verder weinig nieuws. Tot de volgende! X
Tijn

POSITIVITY!

2007-07-23T17:37:00.000+01:00

Om de boel weer in balans te houden na al m'n gezeik:
Scotland's really been treating me kind so far, goed weer en aardige mensen! Wil alleen vaker uit eten gaan hier want dat is hier goooooeed, ben naarstig op zoek naar slachtoffers :-)
Er zit ook een tapasrestaurantje hier een paar blokken verderop, en een ice cream bar 9geen italiaans ijs maar wel erg lekker). The Byre Theatre is op dit moment wat leegjes maar zal in september waarschijnlijk wel wat meer gaan vertonen.

Okee nu is m'n batterij echt bijna leeg. Vandaag trouwens ook een lekkere bakker en groentenboer ontdekt, nieuwe adresjes alom dus.

Oh wat nog meer leuk is: the accent. Mensen hier hebben echt een leuk taaltje waar ik nog steeds niet alles in één keer begrijp, maar ik vorder.
Umm waar je hier zonder meer geweest moet zijn (WANNEER je van plan bent om een keer te komen voordat het 2 mei 2008 is):
- the old course
- het sea life center (al ben ik er zelf nog niet geweest maar dat in Scheveningen was moooiii,
right Suus?)
- ST Andrews Aquarium
- the beach
- het Fairmont St Andrews Bay hotel (naturally)
- de kilt shops
- Pizza Express (supergezellig italiaans restaurantje)
- Starbucks (al is het alleen maar om de lekkernijen)
- Golf Place (voor de hot chocolate)
- het golfterrein van Fairmont St Andrews (voor mijn toekomstige golfcapriolen)
- an on and on and on!
Check back als ik meer ontdekt heb (oa Dundee), plaats dan wel een lijstje rechts -->

Doeidoei!! X

Oh My God I Can’t Believe It!

2007-07-23T17:03:00.000+01:00

De hot chocolate waar ik van het genieten was, onder het rumoer van een stel luidruchtige Amerikanen die hier na het golfen de verjaardag van een van het stel vieren, gaan compleet uit hun dak met whisky en bier...heeeeel veel bier :S
Tot zover een idee van waar ik me de afgelopen 40 minuten aan gestoord heb!
Here we go...

Have I been neglecting you! Dat krijg je dus als je geen tijd hebt om naar het internetcafé te gaan. Ik heb de afgelopen 4 dagen dan ook veel van het hotel gezien. En daar is het uiteindelijk natuurlijk ook allemaal om te doen.
The scoop: donderdag liep ik mijn eerste shift van 4 tot 2, een 3-gangen diner voor 30 mensen van een Amerikaans bedrijf. Aardige mensen bij wie ik met mijn accent spontaan door de mand viel (“are you from Holland by any chance?” “Yes madam, how do you know?” “You have such a lovely accent, and, well, your name..”). Zelden brak het ijs zo snel. Op zich vind ik het wel lastig in te schatten in hoeverre je met gasten kunt praten aangezien het een besloten iets is. Bij Conference & Banqueting zijn het enkel groepen, wat inhoudt dat de hoeveelheid guest contact vrijwel nihil is. Je serveert en je zorgt dat alles in de event room aanwezig is, en dat is het eigenlijk! Daarom is het ook moeilijk om te bepalen welke afstand je moet bewaren. Wellicht dat ik later ga proberen om bij meer afdelingen mee te lopen, al is het alleen maar om een idee te krijgen hoe het er daar aan toegaat. Events (management) lijkt me erg gaaf omdat je dan met de gast bepaalt hoe de avond er uit ziet – the inception. Hoe groot de kans is dat ik daar iets mee kan valt te bezien, maar is hoe dan ook het proberen waard.

Waar ik wel achter ben is dat Fairmont erg op de kleintjes let. Op een avond als donderdag sta je met 3 man op een groep van 30. Op zich zou je denken ”dat is toch meer dan genoeg man!” maar in de praktijk valt dat vies tegen. Je poeleert glazen en bestek ( arbeidsintensief) en je zorgt dat de zaal op tijd klaar is (aangekleed, tafels gedekt, mise en place rond voordat de gasten arriveren, je zorgt in feite dat je tussen de diverse gangen en pauzes niets meer hoeft te doen dan bedienen omdat je het daar druk genoeg mee hebt).
Vrijdag hadden we een receptie met aansluitend diner en een whisky-proeverij van om en nabij de 26 personen. Leuke mensen en alles verliep ook goed (afgezien van het feit dat het uitliep: de laatste 3 man vertrokken pas om 2 uur!), maar daarna kun je die room pas opruimen en klaarmaken voor de volgende dag. Voor dezelfde mensen. Die de volgende dag doodleuk twee uur voor aanvang afbellen en besluiten het diner met een man of 13 in Esperante (het fine-dining restaurant) te laten plaatsvinden.
Zaterdag de room dus voor niets in orde gemaakt. Dit betekende dan wel een vroegertje voor ons (nouja, één uur eerder), toch loop ik liever een avond te bedienen dan dat ik werkruimtes opruim en schoongemaak. Maargoed, je merkt wel dat ik het klagen in elk geval nog niet verleerd ben J. Daar kunnen de Schotten overigens ook wat van, the F-word staat met stip op één als onbetwiste favoriet in frustratie-uiting.

De mensen met wie ik tot nogtoe heb gewerkt zijn stuk voor stuk toffe figuren. Niall is team captain/supervisor en lijkt - voor de fasttrackers onder jullie – een beetje veel op onze Amerikaanse ADHD-er van wie ik de naam (fill me in) niet eens meer kan herinneren. Anyway, hij vertoont buitengewoon veel overeenkomende trekjes, maar gelukkig op zó’n manier dat ik me er nog net niet aan hoef te irriteren, so that’s just f*ckin’ great (that would be his favourite expression). Serieus hij is heel professioneel naar de gast toe, en daarmee weet hij het respect van collega’s af te dwingen. Hij neemt ook genoeg de tijd om dingen uit te leggen, iets wat ik nog niet iedereen hier zie doen.
Jolanta is een Pools meisje dat een jaar in Londen heeft afgestudeerd en part-time bij C&B werkt. Wonende in Dundee reist zij dagelijks zo’n 3 kwartier heen. Terug kan ze meestal wel met Niall meerijden omdat hij ook die kant op woont, maar is dat niet het geval dan heeft ze feitelijk een probleem aangezien er hier niets rijdt na 12 uur. Huizen zijn daar overigens wel een stuk goedkoper, en vergeleken met St Andrews is er ook wat meer te beleven (vergelijk Leeuwarden met Meppel! Sorry Marijke!). Met een beetje geluk weet zij misschien wel betaalbare woonruimte, zij kent vrij veel mensen. Fingers crossed dus. Hier in St Andrews kom je namelijk praktisch niet onder de 90 pond per week. Dat is 360 in de maand, en daar komen dan nog vaste lasten als gas, water, licht en internet bij. Wil ik nog eea kunnen sparen is dat in praktisch boven m’n budget. Wel wordt het over een paar maanden drukker in C&B (rond september/oktober) en zullen shifst frequenter en langer worden, maw: more money! Wellicht is een huurprijs als deze dan wel te doen. We’ll see. Op m’n advertentie op het prikbord bij Fairmonnt vooralsnog geen gehoor..

Wat transport betreft zijn bus en taxi goed te doen. Hier een auto kopen heeft weinig tot geen zin. De eerste drie jaar dat je je rijbewijs hebt betaal je hier een flinke smak geld aan wegenbelasting en insurance (je verzekert je auto hier nl. persoonsgebonden), dus dat is financieel niet te doen. Zal uit moeten zoeken hoe het zit als ik in Nederland een auto koop en die ook daar verzeker. Zou wel erg makkelijk zijn en op die manier kan ik ook meer rondreizen.

Verder heb ik nog niet met veel mensen gewerkt. Met de managers heb ik nog niet echt gesproken. Francis lijkt okee maar is moeilijk hoogte van te krijgen. Hij heeft een bepaalde houding waar ik niet erg van gecharmeerd ben (“I’m important”). Daarbij loopt hij langzaam en is hij ronduit dik. En dat voor een gast van net 30?
Douglas (the manager) heeft een nieuwe baan aangenomen bij Graham’s, een hotel in het centrum van Birmingham. Hij is zondag voor het laatst, dus daar zal ik weinig meer mee van doen hebben. Voor die tijd neemt hij met mij nog wel het een en ander aan zaken door. Verantwoordelijkheidsbesef is dus gelukkig aanwezig. Hij heeft wel humor trouwens. Hij was duidelijk naar iets op zoek dus ik vraag hem “what are you looking for?”. Zegtie: “valium”, op z’n droogst. Hij heeft de naam ietwat neurotisch aangelegd te zijn. Maybe cheap wine would help?

Als ik de mensen eenmaal wat beter ken is het denk ik ook makkelijker aangeven welke richting ik op wil met deze stage. In principe is het ook allemaal niet zo moeilijk. Ik weet inmiddels redelijk waar ik alles en iedereen kan vinden. Het echte probleem ligt hem in het vinden van de juiste woorden (or any words at all), en het aanvoelen van de gast en daar op inspelen. Fairmont kan goed benadrukken dat je vooral jezelf moet zijn, maar als je ziet hoe mensen zijn gekleed en hoe ze met elkaar omgaan, dan begeef je je duidelijk tussen de elite, en in mijn geval op glad ijs. Een kwestie van leren NORMAAL te doen wordt dan een kwestie van professioneel gedrag, al geloof ik dat ik daar tot dusver wel redelijk in ben geslaagd. Ik neem tenminste geen houding aan, en tot rude gedrag ben ik volgens mij physiek niet in staat, so that should be cool. Afgezien van mensen te moeten storen in hun gesprek om ze te vragen of ze het apprecieren als ik hen nog wat wijn inschenk (pure hinderlijkheid, het is wel zo netjes ze uit te laten spreken, niet?) en het maken van lange dagen waarna het neerploffen op je bed werkelijk goddelijk voelt, is het, en dat meen ik serieus, waanzinnig om hier te mogen werken.

Op een rustige avond probeer ik wel een keer foto’s te maken. One wing at a time though want alles is hier vrij groot uitgevallen (een step zou geen overbodige luxe zijn). De eerste keer dat je hier binnenloopt merk je wel de wow-factor die het hotel heeft. De weg naar het hotel toe is al één. Langs de golf courses en met een grote slinger zie je het hotel van precies de goede kanten. Maar zoals elk gebouw heeft het ook een achteringang die minder fraai is, daar waar de goederen gelost worden, daar waar het afval verzameld wordt, en daar waar de dienstingang is.
Binnen is het een wirwar van gangen. Eenmaal binnen het gastenterritorium krijg je een tweede wow. Maar die was ik ook al vrij spoedig weer kwijt. Het is een gevoel, ik kan niet echt zzeggen waar het aan ligt. Het komt op mij allemaal een beetje kaal over. Er staat niet veel kunst, er hangen weinig schilderijen aan de muur, bloemen zijn vooralsnog ook zeldzaam, en eigenlijk, de algehele aankleding is nogal minimaal. Alles wordt momenteel ook vernieuwd, en dat ruik je. Nieuwe vloerbedekking, verf, you name it. Bij C&B zijn ze nog wel een paar weken bezig, momenteel wordt bij ons de ballroom onder handen genomen. Vanaf januari is het de bedoeling dat de hotelkamers compleet gerefurbished worden, en dan wordt het Spa & Health Center nog verbouwd en uitgebreid. Verder komt er nog een Sports Bar en zal er met de restaurants ook nog wel een en ander gebeuren. Niet dat het nu zo slecht uit ziet allemaal (!) maar om aan de normen van Fairmont te voldoen kan alles terecht een stuk beter. En daar wordt hard aan gewerkt.

Vind het knap als je na dit informatie-salvo nog niet in slaap gesukkeld bent, er valt ook gewoon zo veel te vertellen! Maar ik houd het nu wel even voor gezien. Het lijkt aan de buitenkant allemaal glitz & glamour, maar van binnen (collega’s, back office) is het een compleet andere wereld. Het is hard werken, lange shifts draaien, en dingen op zo’n manier fixen dat de gast er niets van merkt. Eigenlijk is het dus gewoon een stage waar je ongelofelijk handig van word J.

Back to life. St Andrews heb ik nu wel gezien. Er is niet echt veel te doen. Wil alleen nog naar het Sea Life Center, en het Old Course Hotel wil ik ook wel graag van binnen zien. Bij het Fairmont ga ik me denk ik wel opgeven bij de Golfclub. Ze zijn daar hier zo makkelijk over. In Nederland is het zwaar overtrokken, hier doet iedereen het! Je kunt zo lid worden, en het kost ook niet veel geld. Afgezien van de aanschaf van een goede club kost het me hooguit 50 pond om een jaar lid te zijn. Een schijntje!

Wil hier ook nog naar de bios. Hairspray lijkt me ge-ni-aal....eindelijk weer een goede foute film!! De mensen hier zijn ook lang niet zo lelijk als dat ik me heb laten vertellen. En de studentten zijn nog niet eens terug, kun je nagaan. Binnenkort dus maar weer even een terrasje pakken...

Wat muziek betredt, Lily Allen en Natasha Bedingfield zijn hier volkomen hot. Lily Allen’s Oh My God is me – moet ik zeggen – behoorlijk op het lijf geschreven. Weet niet of die ook bekend is in Nederland.
Gister was het T4 On The Beach festival, volgens mij in Cornwall (i.e. lekker weer). Gave bands en artiesten (Akon, Natasha, Kaiser Chiefs), prachtig. Ik moest het doen met het zoveelste meeuwenconcert. Wat hier overigens dag en nacht doorgaat. GRATIS. Het geluid van meeuwen deed me voorheen altijd met weemoed terugdenken aan onze vakanties in Zeeland, maar het hier permanent te moeten horen...ik kan me indenken dat mensen hier een of ander wapen in huis hebben voor als het echt te gek wordt. Maarje zult er op een gegeven moment aan gewend raken...

Waar ik erg blij mee ben is dat ze hier nog niet alle seizoenen van Will & Grace hebben uitgezonden, één keer in de week lachen gieren brullen staat dus vast. Zondag gaan we met het hele C&B team stappen vanwege het vertrek van Dougie, vraag me af wat ik me daar bij voor moet stellen...het schijnt in ieder geval heftig te worden. Wat bekenden betreft valt het verder nog wel mee, er werken wel aardig wat stagiairs in het hotel heb ik het idee, sowieso nog twee uit Canada in het restaurant, die kennelijk al wisten wie ik was en waar ik liep aangezien ze zich helemaal voor kwamen stellen, erg leuk!

Lijkt me wel genoeg voor deze keer. Wish me luck on my quest for an actual permanent room! You know I need one DESPERATELY. En keep an eye on auto’s (bij voorkeur een golf!) die te koop staan, als het betaalbaar is zou ik best eens heel geinteresseerd kunnen zijn.

Morgen eindelijk bankrekening openen en m’n national insurance number regelen., en waarschijnlijk naar Dundee.
Tot snel!! XXX

Bij de ruines van de oude cathedraal en tower, de churchyard/begraafplaats pal aan de kust met een waanzinnig panoramauitzicht

Het - naar het schijnt - beste enb tevens duurste restaurant van St Andrews: The Seafood Restaurant. Ben er nog niet geweest maar staat op de planning!

Open zee..met op de voorgrond nog een stukje van het St Andrews Aquarium waar ze ook zeehondenshows geven..stukje van gezien maar nog niet binnen geweest. Ook nog op de "to do" list dus!

PS Sorry dat ik jullie nu niet meteen allemaal terug kan mailen, maar weet dat ik jullie berichten en lieve woorden wel lees! Heb nu alleen weinig tijd en ik zit hier zonder Britse stekker, dus heb maximaal een uur voordat m'n laptopbatterij leeg is. Volgende keer beter, maar dat zal ergens volgende week worden, moet nu t/m zondag werken.. Talk to you all real soon!!

The Good Life

2007-07-18T14:17:00.000+01:00

Yeahhh, I once was hopeless, now I'm on Hope Road! In mijn geval Hope Street dan.. Schril contrast alleen dat de studentenhuisvesting failliet is. Desalniettemin ontdek ik er elke dag weer iets nieuws. Heb inmiddels m'n tv werkende gekregen. Kreeg prompt Victoria Beckham in beeld, on how life is in LA *rolls eyes*. Wat een mens!! Je moet het zien om de humor er van in te zien maar te zeggen dat ze dicht in de buurt komt van de personificatie van plastic fantastic is denk ik een worp in de goede richting.. Ze heeft wel lef though.

Na één dag introductie te horen krijgen dat je pas over drie dagen hoeft te beginnen is ook geheel niet verkeerd, zou je denken! Niets is echter minder waar, er valt hier momenteel zo weinig te beleven dat ik liever zou werken. Heb nu dus met ingang van donderdag drie dagen dienst van 4 tot middernacht. Het is heeeel rustig, weinig vergaderingen of groupdiners.. Stilte voor de storm gok ik, valt weinig over te zeggen. Heb er wel vertrouwen in dat ik het snel oppak..main thing is het overweg kunnen met de rest van het team, dus hoop daar over een paar dagen meer over te kunnen vertellen..

Koffer ook maar uitgepakt, het werkt niet echt als je iedere ochtend tot op de bodem moet zoeken tot je iets geschikts vind.. Gezien het feit dat de kamer is voorzien van een alleraardigst ladenkastje heb ik daar de belangrijkste spullen maar in geordend (ma ik weet dat het je ONTZETTEND veel moeite zal kosten je daar een voorstelling van te maken, maar het is echt waar!). Ook m'n eerste was gedaan..niet geheel onverdienstelijk maar ik kneep hem wel even toen er rook onder deksel vandaan kwam. Dat bleek echter compleet normaal. En inderdaad, men heeft hier geen vanish nodig. Vooralsnog dan.

Nog een foto dan:

Moet bekend voorkomen, niet!? Ik ging er maandag heen door regen en wind, en dit had ik op de terugweg. Prachtig! Tis wel een eindje lopen naar de dichtstbijzijnde bushalte..en aangezien hij ook slechts één keer in het uur gaat neem ik volgende keer mooi de taxi. Met een beetje overwerk kan ik misschien ook nog wel een goedkoop autootje veroorloven dus jaaa we'll get there.

Onder de studenten worden vaak leuke dingen gedaan, zo ook maandag. Een clubje gasten die bij het Old Course Hotel (de voornaamste concurrent van Fairmont St Andrews) werken hadden een kampvuurtje gemaakt midden tussen de duinen hier aan het strand. Keigezellig, gitaar erbij en zingen onder het genot van een drankje. Hartstikke illegaal natuurlijk maar moet kunnen! Een paar nam na middernacht nog een duik in het ijskoude noordzeewater...waar ik uiteraard voor heb gepast. Waanzinnig uitzicht op de weg ernaartoe (half 10), most dazzling skies you find here, roze, helder blauw, en dan die wolken.. Maandag op de weg terug naar St Andrews vanaf het hotel zag je zo de mistbanken voor de kust hangen..waanzinnig.

Uitzicht vanaf de main road die langs het hotel loopt...

Vanaf de oudste, originele "Old Course" van St Andrews..

Dat was het wel weer zo ongeveer! Nog geen vorderingen wat huisje betreft, wordt denk ik toch nog twee weken in een hostel bivakkeren aangezien de meeste huizen pas vanaf 1 september beschikbaar zijn. Hopelijk deze week nog wat kansen bij het hotel..je weet maar niet.

Nu op jacht naar dvd's/spelletjes en een flinke voorraad ZAKDOEKJES...lijkt wel of alle stress van de afgelopen weken er nu uitkomt.

Zodra ik een vast adres heb laat ik het uiteraard weten. Oh en Sis? Voor die haggis heb ik nog een heeeeeel jaar, dus dat komt echt nog wel ;-). Wat ik hier het meeste mis is filet americain, lekker brood, KAAS die smaakt, cake van Van Der Spoel (oooiiiioioi) en nog wat dingen die me nu niet meteen te binnen schieten. Wordt overigens net aangesproken met "Sir", ben benieuwd wanneer ik geridderd ga worden!

Tijd om op te stappen.

Laterrr!! X

Sunday Bloody Sunday

2007-07-15T14:20:00.000+01:00

Momenteel stikt het hier van de golftouristen, het staat hier een straat verderop gewoon VAST. Volgende week donderdag beginnen The Open, het belangrijkste golftournament van het jaar, in Carnoustie, hier ongeveer een uurtje vandaan denk ik. Helaas is de kans echter groot dat ik dan goed aan het bezig zijn ben in het hotel. Too...bad...

Gister via het haventje hier uitgekomen via het Fife Coastal Path. Erg mooie uitzichten te genieten onderweg maar ik had GEEN FLAUW IDEE waar het heenleidde.. Nouja naar Het Hotel, maar datwas nog een flink eindje verderop.

Na een kleine drie kwartier kwam ik gelukkig een koppel tegen, bleek dat er even verderop een paadje richting de main road ging.. Daarvoor moest ik nog wel een klein watervalletje voorbij...wat redelijk glad was. Die eenmaal gepasseerd en na wat verder geklommen te hebben kon je inderdaad een afslag nemen richting de bewoonde wereld. Was alleen een weiland met in de verte een kudde koeien..het idee daar tussen terecht te komen sprak me iets minder aan. Gelukkig zat daar uiteindelijk nog een muurtje tussen en kon ik zo via het erf de weg bereiken. Zou een bus moeten rijden maar nergens een halte te bekennen... Martijn, je zit ook in the middle of nowhere, what was I thinking!?! Dan maar te voet de weg terug volgen...terwijl alles minder dan een meter naast je met enorme snelheid aan je voorbij raast.. Verderop hadden ze toch maar een voetpad aangelegd.

Hotel dus maar achter me laten liggen en aangezien het al bijna 4 uur was ben ik meteen boodschappen gaan halen..is toch wel handig zo op de valreep wil je de zondag doorkomen.

Verder gaat alles z'n gangetje. Gister ook nog twee dvd's gekocht aangezien de tv het op mijn kamer het niet doet. Ben alleen snipverkouden (bedankt voor de apro's ma!) en heb het gevoel alsof ik een hoofd als een boei heb. Nadat ik Driek (huisgenoot en ex-hotel-stagiair) meldde dat ik geen warm water in de douche had kwam ik tot de ontdekking dat daarvoor een schakelaar zit. Die eenmaal omgezet kwam er inderdaad warm water, zij het niet in een stroom waar je spontaan voor warmloopt, maar het is een stuk minder koud zo 's morgens.

Ga nu van mijn champignonsoep genieten...al ziet hij er wat bruin en onsmaakvol uit. Volgende keer toch maar niet het internet en lunchen combineren..?

Love ya!

Foto 1: zee zover het oog reikt...

Foto 2: ruines langs de kust richting Crail

Foto 3: steep hills...zo gaat het pad dus op...en neer. Steil en soms ook langs allerlei stroompjes, over strandjes waar van alles ligt aangespoeld.

Foto 4: heel in de verte Fairmont St Andrews Bay.. Daarvoor het golfterrein waar je vanaf het Path zo op kunt komen zonder dat iemand je op zal merken.

We made it!

2007-07-13T12:50:00.000+01:00

Hey there!
Zoals je ziet ben ik gearriveerd, quite a hassle maar eenmaal in St Andrews viel alles op z'n plaats...more or less. Stadje verkend maar de weg is nog niet 123 te vinden..heb alle straten denk ik inmiddels wel gehad. ER zit hier zowel een Starbucks als Subway...maar de originele tentjes zijn toch een stuk charmanter.
Bij de naam Pizza Express zou je eerste gedachte zijn dat je er met 10 minuten met een pizza vandaan komt. Guess what, het is een ITALIAANS restaurant waar je heeeel goed, lekker en gezellig kunt dineren. Druk bezocht dus. Erg lekkere desserts ook (blz 296 valt erbij in het NIET hoor Suus & Shiet).
Verder fijne kamer, hoewel tijdelijk tot uiterlijk 16 augustus. Advertentie opgehangen, zit nog te denken om iets in de krant te zetten. Nadeel is dat de lokale studentenhuisvesting failliet is waardoor ook een flink aantal studenten woonruimte zoeken. Is hier nu echter nog relatief rustig op dat gebied dus wellicht een goede tijd.
Nieuwe telefoon gekocht, een LG, makkelijk in gebruik én prepaid dus een stuk goedkoper binnen de UK. Bellen naar NL nog wel duur dus zal voornamelijk sms-en en mailen worden. Zit hier een leuk hotelletje/bar in de buurt waar gratis ge-internet kan worden, daar zit ik nu ook. Met wat mazzel hopelijk binnenkort een vast adres met internetaansluiting. Fingers crossed!

Maandag eerste dag bij Fairmont, het schijnt op de andere afdelingen relatief ongeorganiseerd te zijn (lees: restaurant), gelukkig is Conference & Banqueting een van de betere plekken om te werken. Dus beste been voor en gaan met die banaan! Maandag eerst introductiedag en het papierwerk regelen. Moet nog insurance number aanvragen en een bankrekening openen maar dit kan makkelijker via het hotel..volgende week dus ws.
Volgende week ook The Open in Carnoustie, kans is klein dat ik daar meteen heen kan aangezien het mijn eerste week is, maar je weet nooit.

Mensen gaan weer hangen. Binnenkort weer nieuw bericht met naar ik hoop verdere ontwikkelingen. Lily Allen is hier helemaal hot. Vanavond live muziek bij Crash, een gave tent hier beneden aan het strand. latertje waarschijnlijk. Gister trouwens bij The Raisin geweest, kleine pub waar zo'n beetje heel Fairmont komt.. Kans aanwezig daar veel contacten te kunnen leggen dus. Vannacht dus ook redelijk KO van oa het bier..kwestie van wennen...? ;-)

Tot de volgende!

Zie hier: mijn tijdelijke kamer. aangezien er dingen in huisden die erop duidden dat er minstens 3 maanden geleden voor het laatst een stofzuiger doorheen was gegaan dit eerst maar gedaan. Verder okee kamer, tv, eigen douche/toilet.

Uitzicht uit de trein van Edinburgh naar Leuchars. Helaas bij de beroemde brug te laat met de camera..volgende keer beter.
Zou toch ook gaaf zijn als ik hier met m'n eigen karretje de weg onveilig kon maken?? Beetje iets wat rijdt kost echter al gauw 1000 pond dus misschien over paar maandjes wanneer ik de rest goedkoop kan houden. Bus naar hotel is echter goed te doen en niet duur.

One week to go!

2007-07-03T14:24:00.000+01:00

Hey mensjes,
Nog één week en dan...welcome to sunny Scotland! We houden het gewoon positief, ook in Schotland kent men zon dus daar houden we ons tot in de 3e graad stug aan vast :-) (niet dat de zuidwester in mijn koffer zal ontbreken!).
Voor degenen tot wie het nog niet doorgedrongen was: een maand of 2 geleden ben ik aangenomen bij Fairmont, een hotelketen van Canadese origine. Mocht dit inhouden dat er 24/7 Celine Dion door de luidsprekers schalt, ben ik zo weer terug, maar laten we daar even niet vanuit gaan. Het resort in kwestie, Fairmont St Andrews Bay, is in september 2006 overgenomen door deze keten, hiervoor behoorde het tot Chateau Elan. Een klein bedrijf met destijds "slechts" twee hotels, wat destijds z'n zaakjes beter op orde had kunnen hebben (en dat is een understatement). Een geluk bij een ongeluk dus dat ik daar niet terecht ben gekomen, aangezien dit mijn tweede keus was.

Afijn! De komende 10 maanden woon en werk ik dus in het Schotse. Binnen het hotel zullen mijn werkzaamheden zich voornamelijk richten op het in goede banen leiden van grote partijen cq. vergaderingen, aangezien ik een positie heb bij Conference & Banqueting. Wat moet je je daarbij voorstellen: trouwerijen, business meetings, recepties, eigenlijk alles wat saai en overdreven voorkomt, waarbij je - al is het maar om het fatsoen - als genodigde geen verstek kunt laten gaan. Een hele uitdaging dus om al die mensen het naar hun zin te laten hebben. Tussen het serveren en managen door zal er conform Hotel Babylon dus ook voldoende te lachen vallen...om maar niet spreken van de verwikkelingen onderling...en hoe je die geheim moet houden van de hooggewaardeerde gast.

Gezien de relaxte houding van de gemiddelde Hooglandbewoner en de hectiek van de écht belangrijke zaken die geregeld moeten worden kan het wel eens even duren voor ik internet heb (hup geduld). Wacht dus niet tevergeefs op een teken van leven de eerste weken, I might be cut off from the rest of the civilised world (realise I will SERIOUSLY miss you). Duim voor me dat dit dan te wijten is aan een ontbrekende modem, en niet aan een verdwaalde terrorist.

Zo dan, het aftellen is begonnen! Het feestje afgelopen zaterdag was helemaal te gek, was helemaal bekaf na afloop :-) Nu dan zeven dagen nog even alle heerlijkheden van Nederland opsnuiven, flink uitrusten, en dan met een behoorlijk survivalpakket (pindakaas, drop, hagelslag en stroopwafels: THANKS GUYS!!) richting Edinburgh, waarna ik mijzelf al stuntelend met 4 koffers teveel de trein op het nippertje zie halen.

Mensen, ik zal jullie missen! Alle collega's van De Heerlijkheid: houdt het niveau omhoog en blijf vriendelijk en geduldig (dat is een hele opgave), en lief voor elkaar! Ik wil jullie allemaal volledig intact terugzien las dat mogelijk is. Mensjes van de fasttrack: I'm finally goooin', succes met jullie carrieres, doorstudeer-praktijken en alle andere paden die jullie van plan zijn te gaan bewandelen, we keep in t-o-u-c-h!
Mijn beste vrienden (you know who you are): 10 maanden is niet zo lang hoor..en als ik het goed regel heb ik een extra bed, i.o.w. come on over!

People, wij zien ons
X