Going through "the motions" is fully complementary to this.
8 mei 2008, op zee:
.jpg)
De afgelopen maanden hebben veel met me gedaan. Ik heb gemerkt dat ik moeite heb met dingen af te sluiten, dingen en mensen te laten gaan en dat ook op een gezonde manier, zonder spijt of wrok. Te accepteren dat dingen niet lopen zoals je graag zou willen, en in te zien dat je veel in het leven nu eenmaal aan het lot of hoe je het ook wilt noemen moet overlaten. You can't control it so let it go. And more importantly: stay realistic.
Als een donkere wolk hing de beoordeling van mijn scriptie al enige tijd boven mijn hoofd, het duurde ne duurde maar en bij mijn stagebedrijf had het duidelijk geen prioriteit. Na een hele serie onbeantwoorde mails en telefoontjes kwam daar gister EINDELIJK het verlossende antwoord op in de vorm van een geslaagde beoordeling! Mijn hormoonhuishouding hád het niet meer, uitzinnigheid allover, als het aan mij had gelegen had ik mezelf helemaal de vernieling in gefeest ware het niet dat ik al redelijk kapot was en mijn voetjes toch enig respect verdienden, zeker met het oog op volgende maand en de komende weken.
Ondanks de endorfine (a new regular in my vocabulary) die vrijkwam bij het zien van de positieve feedback wordt het FEEST dus nog even uitgesteld en wel tot begin oktober (datum van uitreiking is nog niet bekend maar ik gok de 3e of de 10e)!
Een nieuwe (door)start heb ik inmiddels gemaakt in de vorm van het accepteren van een functie als receptionist bij Hotel New York, bij menigeen wel bekend als het voormalige kantoor van de Holland-Amerika Lijn, op de Kop van Zuid in Rotterdam. Hier ben ik vorige week begonnen en het bevalt uitstekend!!
Op persoonlijk vlak ben ik weer aan het schrijven geslagen. Vooral in Schotland maar ook daarvoor al schreef ik zo nu en dan voor mezelf, meer als uitlaatklep, en om dingen vaak ook letterlijk op een rijtje te krijgen. Soms springt een bepaalde phrase of een bepaald begrip je te binnen waar je eigenlijk meteen iets mee moet, iets wat op dat moment zo "current" is dat je het voor je eigen gezondheid bijna uit je systeem wilt schrijven. Dingen die je bv. vaker dan je wilt uit slaap houden en energie vreten, gedachten, gevoelens.. Opeens is dan soms het moment daar en ben je het voor een deel ook kwijt wanneer het in een mum van tijd op papier voor je staat. Heftig vaak omdat het ook confronterend kan zijn, maar altijd eerlijk en echt. Lekker om dat zo te kunnen :-) het schept ruimte daarboven en je leert meer dan eens dingen in perspectief te zien.
Ik loop ook al enige tijd met het onderwerp "preconceived notions" in mijn hoofd maar kom hier niet veel verder mee.. Je hebt vaak bepaalde ideeen bij iemand of iets, je denkt precies te weten hoe iets zit, maar onbewust weet je wellicht óók dat je er finaal naast zit of kunt zitten. De meeste mensen echter staren zich blind op hun eigen overtuiging en delven op die manier zelf het onderspit. Zonde want het kan een misverstand voorkomen.
Deep shit once again maar that's life! Iets luchtigers: ik loop inmiddels 5 kwartier!! Krijg steeds meer zin in de halve marathon, word zo mega :-) Bouw het nu per week op omdat ik de consequenties heb gevoeld van te enthiousiast vol overgave jezelf vooral niet laten kennen...dat doet namelijk verrekte zeer! Loop ik 1x per week dan weet ik dat ik het volhoud en geen pijn in mijn benen krijg. Loop ik vaker dan kan ik het vergeten en haal ik nog geen half uur. Zo leert een mens zich kennen.
Amidst all this it's fun fun fun! Ik prijs mij een gelukkig en bevoorrecht mens te mogen lopen over de Erasmusbrug op een avond vol tegenstrijdigheden maar bovenal veel moois: een ondergaande zon, machtige skyline, geweldig nieuws, en een hart vol..
.jpg)
X
