Si la vie est un cadeau – grazie!

Lieve mensen,

Ten eerste een hartelijk THANK YOU MUCH! voor alle leuke, persoonlijke en verrassende felicitaties! Ik ging bijna denken dat ik 30 werd en for the record, zover zijn we echt nog niet en ik heb mijn redenen daar ENORM blij over te zijn. Anyway, ondanks dat ik er dit keer niks aan deed (no reason no feeling no nothing, I’m just sayng how it is!) was dit wel erg tof, bedankt daarvoor, you know who you are!

Ik zit weer middenin een periode waarin mijn hoofd de gedachten die er doorheen flitsen amper bij kan houden. Stel je mij dus voor, midden in de nacht, pen en papier naast bed, en het licht uit. En aan. En uit, En aan. En weer uit. Als er mensen zijn die zich hier in herkennen TELL ME want ik voel me zo langzamerhand abnormaal worden. Feit is wel dat ik verschrikkelijk helder ben op die momenten en dan dus vaak m’n beste gedachten/plannen/ideeen aan het papier toevertrouw.

Wat toekomst betreft is het lijstje met wat ik belangrijk vind inmiddels langer dan de opsomming van alles wat ik NIET wil dus zeg maar lang leve de positiviteit..het gaat de goede kant op! Dat wil niet zeggen dat het aantal mogelijkheden daardoor ook meteen kleiner wordt. Integendeel. Het bos in zit in elk geval niet bij de potentiele alternatieven want geen boom die ik kan identificeren.

Dat wat me aantrekt bevind zich in een driehoek van schrijven, interior design, en horeca.
Een cursus of avondopleiding op het vlak van dat tweede staat buiten kijf, dat wil ik al heel lang. Wanneer scriptie eind april is afgerond en ik m’n afstuderen nog voor juni kan aanvragen, begint het echte leven...? It’s a mystery...en daar zit hem nu juist de uitdaging in.
Eng, maar ook werelds, het heft in eigen hand: the freedom to choose, the freedom to change, the freedom to be who I am, and make my own decisions. Wie-hoo!

Natuurlijk is het niet alleen maar rozengeur en manenschijn, life can be a monster! Aan al die vrijheid zit een keerzijde...ben er wel achter dat je die er bij op de koop toe moet nemen. Er gaat namelijk niets vanzelf. Voor die vrijheid moet geknokt worden. En laat ik daar voor nu op de perfecte leerschool zitten. De kunst van het knokken blijft dus met stip op één mijn geadopteerde leerdoel gedurende mijn laatste drie maanden als eilandbewoner. De titel supervisor zou toch wel erg leuk staan op de cv...

Voorlopig wel weer genoeg hersengespinsel ...
Een tip voor de moderne muziekliefhebber: The Evolution of Robin Thicke. Voorwaarde: je moet r&b met een hoge mannenstem kunnen waarderen.

Ik ga weer een poging doen tot het onmogelijke, leven in het heden met het eindresultaat in gedachten.

Toedeloe!
X M