'Cause it's nobody else's but mine

"It's the bad times that make you stronger, and the good times that keep you going."

SO TRUE.
Ik kan me van de afgelopen maanden goed herinneren dat er momenten waren dat ik dacht dat ik het niet lang meer ging trekken..en telkens bewees ik mezelf opnieuw het tegendeel. The wonders of the human being are endless...I Am Proud :-)

Terug met beide benen op de grond though: vanaf 19 februari ben ik 9 dagen VRIJ om te gaan en te staan waar ik wil...keuze lag natuurlijk voor de hand en was ook wel lichtelijk zo gepland: hup Zwijndrecht!! Dat een weldenkend mens uberhaupt naar zo'n gat kan verlangen...call me weird but I love my hometown! Al is Schotland maar net de zee over, ik denk dat de afstand er niet echt toe doet. Tuurlijk is het hiervandaan makkelijker even overvliegen dan vanuit Amerika (en ook een stuk goedkoper), maar het gevoel dat je van huis bent, en je de mensen die echt belangrijk zijn in je leven niet om je heen kunt hebben, blijft eender. Ik ben erg blij dat ik dat mag ervaren, alle vanzelfsprekendheid is namelijk weg en het familie- en vriendschapgevoel gaat vele malen dieper. Daarom ook een welgemeend dankjewel voor iedereen die mailt, skypt, msn't en belt, you keep me going and I really do love you.

Afgelopen zondag hadden we personeelsuitje, een logisch resultaat van het winnen van Department of the Quarter. Een diner en overnachting in Dundee's Swallow Hotel, zeer geslaagd. We moesten een moord op zien te lossen, 3 komische figuren (waaronder een vage versie van Sherlock Holmes) liepen rond om het verhaal vorm te geven, maar waar je niet veel wijzer van werd..uiteindelijk hadden we drie teams die allemaal een andere dader aanwezen..was wel lachen.
Later die avond de stad in gedoken met zo goed als iedereen...een avond om lang te koesteren omdat het echt onwijs gezellig en leuk was. Eerst naar The Lowdown, een kleine club waar het op zondagavond niet erg druk is - wij waren praktisch de enigen - , maar die helaas om 12 uur al de deuren sloot. Toen door naar Underground..een ondergrondse pub met dansvloer en heeeel veel karakter..daar konden we het met gemak volhouden tot een uur of 2. Iedereen uit z'n dak, de één nog meer dronken danwel aangeschoten - of nog steeds volhardend nuchter blijvend - dan de ander, ge-wel-dig. Je gaat mensen ineens heel anders bekijken...wat ook in tegenovergestelde richting het geval was, als de beentjes eenmaal van de grond zijn en de muziek is goed...you won't hand me the chair, I gotta go freestyle! Anyways, de dag erop dus semi-recovered huiswaarts gekeerd...en iedereen praat alleen maar over wanneer we het overdoen.., dus wie weet een maandelijks terugkerend event, Schotten houden nu eenmaal van een drankje!

Verder m'n hoofd aan het breken over hoe ik het meeste uit de komende 3 maanden kan halen met alle dingen die ik nog gedaan wil hebben voor ik dit land definitief verlaat. So much to see, so little time. Ik had gedacht 5 mei in Nederland te vieren, maar wellicht is dat iets te ambitieus..3 dagen na m'n laatste officiele dag hier. Als de financien het toelaten en ik vind een vrijwilliger die die week vrij kan krijgen, dan is de kans groot dat ik een rondreis ga maken...Lake District, en dan van Edinburgh naar Fort William, en van daaruit langs de westkust en Skye, verder de Hooglanden in en zo terug langs Inverness, zuidwaarts naar Stirling, en terug naar St Andrews.
Alain Clark (nieuwe held) says it best on Live It Out: "Nothing ever came of any dreamer who didn’t live it out". And I'm one hell of a dreamer :-)

Sorry lui, ben de laatste weken niet zo fotogeniek geweest dus helaas een keer plain old tekst..boring maar een goed excuus er volgende keer werk van te maken..beloofd is beloofd.

Later!
X M