Strolling down the misty village

North Street, 16:45


Market Street, 17:32

The St Andrews Links, 17:46

The Memorial, 17:55


Mooi gezicht niet? Na een hot chocolate met marshmallows en cream bij Costa in dit soort sferen komt er spontaan een warm gevoel van kerst in je op. Drie keer raden welk album er vervolgens op mijn iPod draaide ;-) Het gevoel op dit soort momenten kan me zomaar ineens intens gelukkig maken.
Het feit dat ik een vrije dag had zal daar ongetwijfeld een onderbewuste rol in hebben gespeeld, maar dat terzijde!

Morgen (vandaag, sorry voor mijn logica) ga ik vroeg naar Edinburgh voor nog wat slenterervaring, om vervolgens vroeg in de avond het vliegtuig naar Amsterdam te pakken! Moet daar rond 21:10 landen. Nog even de laatste mp3's op de iPod memorizen, laatste spullen inpakken en dan kunnen we - dit keer met écht alleen de hoogstnodige spullen - opvliegen.
Tot over een week!

Kus
Martijneke

Thank You

Zoals een aantal wel zal weten dig ik Alanis nogal, dus bij het ontdekken van het volgende nieuwe nummer was ik ronduit psyched-out over it.

De tekst is weer heavy - yet therapeutic. Check for yourself, de titel is "Not As we" en terug te vinden op YouTube!





Reborn and shivering
Spat out on new terrain
Unsure, unconvincing
This faint and shaky hour

Day one, day one
Start over again
Step one, step one
I'm barely making sense
For now I'm faking it
'Til I'm pseudo-making it
From scratch, begin again
But this time I as "I"
And not as "we"

Gun-shy and shivering
Tear it without a hand
Feign brave but still intent
Little and hardly here

Op een mooie manier kan een mens zich daar op bepaalde momenten in het leven zichelf geheel in vinden.

Goosebumps! En in de rugzak :-) X

DUST.

From a star, that is. Gister hadden ze hier in de bios van St Andrews een voorvertoning van Stardust, de nieuwste fantasy-film. Geweldige film! Veel special effects en geniale dialogen waar de Gilmore Girls spontaan van stil zouden vallen (en voor de kenners onder ons - dat is near-impossible). Hoe dan ook, wanneer hij in Nederland gaat draaien: go see!

Check de website: http://www.stardustmovie.com/

Aangezien Jatin een paar dagen weg is voor familiebezoek en Theresa dus de auto heeft zijn we gister een eindje wezen rijden. En wel naar Tayport, wat dus ook letterlijk aan de monding van de River Tay ligt, een klein lief plaatsje met prachtig uitzicht op de riviermonding en de stad Dundee. Het was wel bibberkoud, de zon hield het voor gezien, door welke combinatie mijn kaken semi-bevroren..voor het gevoel dan. Kon weinig begrijpelijks meer uitbrengen so for all you leedvermaak-freaks out there: imagine & enjoy yourself :-)

Tayport (1) Tayport (2)

Anstruther

Schouwen

Ik heb helemaal geen lighthouse-obsessie ofzo...

Een link met mooie foto's: http://www.mvstay.org/html/gallery.html

Deze vrije dag ging dus zoals gewoonlijk in zo'n sneltreinvaart voorbij dat het inmiddels ook al weer donderdag is geweest. Trainingsdag!
Na wederom een kort nachtje met nog steeds een in de war gebracht dag-en-nacht-ritme ben ik tevens een mislukte jogpoging rijker...en dat was niet de eerste keer. Gawwd do I really need to be thát honest? NO!
Eerlijk het joggen gaat goed hoor echt waar :-) Het broek-afzak-dilemma is inmiddels een halt toegeroepen door overmatig Dutchiebag-geconsumeer.. Je begrijpt, op de appelmoes en stroopwafels na zit er een gat in het overlevingspakket dat je onmogelijk over het hoofd kunt zien. Het is zelfs zo erg dat ik gister al lopend over straat zwoor dat ik taaitaaipop rook. Een geval van bijstere ernstigheid als je het mij vraagt.

Om toch de training nog even te mentionen: in het kort was het learningful yet boring. Het ging om de Fairmont-variant van Train The Trainer. De gemiddelde IHM-er kan zich daar vast een al-dan-niet levendige voorstelling van maken. Heb je het? Okee, stel je dat voor, maar dan tot de negende macht. Mix dit met een vleugje "begin with the end in mind" a la Covey en je hebt het recept van vanmiddag.
Van elke afdeling van het hotel was er dus een afgevaardigde, en wij allen tezamen vormen een ambassador's team. How cool. Zo cool dat ik er spontaan koelbloedig van werd. In praktijk komt het er dus op neer dat je aan nieuwe werknemers binnen je department gaat verkondigen hoe geweldig Fairmont wel niet is en hoe zij ook zo geweldig kunnen worden!
Little sarcasm, a littel comedy :-) moet kunnen. Nee in werkelijkheid geef je die nieuwe staff on-the-job training, je legt ze uit wat ze moeten doen (en hoe) en vervolgens check je hoe ze het er vanaf brengen. Daar geef je dan feedback op en zo ga je door tot ze alle taken binnen de afdeling goed onder de knie hebben. Daarbinnen ga je uit van je eigen en hun leerstijl aangezien wanneer je je aanpast aan de manier waarop zij dingen het beste leren je het hoogste rendement krijgt en de dingen beter blijven hangen. De één ziet het liever de eerste 15 keer door iemand anders doen terwijl de ander het liever zelf meteen uitprobeert en al doende leert.
Termen als empathie en parafraseren kwamen binnen de sessie vandaag ook opnieuw tot leven dus welcome back SPH! Tot mijn grote genoegen BLEEF het ook bij die twee onmiskenbare termen. Eén meer and I would have freaked out.

Als ik het spel goed speel kan ik aan les twee ontkomen aangezien ik dan nog in Nederland vertoef en de herkansing op die vrijdag valt. Vanzelfsprekend is er dan nét een congres van om en nabij de 400 man... Met een beetje fantasie kan ik die rollenspelen zo ook wel dromen, dus een echt gemis? Dacht het niet :-)

DUST. krijgt zo nog een dubbele betekenis ook. Die SPH boeken zouden nog wel een goed van pas kunnen komen voor m'n scriptie. Moet namelijk een programma van 30 tot 90 dagen gaan schrijven op basis van die training. Niet zozeer wat, maar hoe leer je een nieuw teamlid de broodnodige skills aan, of hoe perfectioneer je deze? STOF om over na te denken..

Tot zover! We gaan weer een paar dagen "rijke" mensen vertroetelen.. Wordt tijd dat ik ons Spa & Health Center ook eens ga bezoeken, werk hier inmiddels lang genoeg om daar gratis gebruik van te mogen maken... Met zwembad en gym binnen handbereik en met twee niet-drukbezette maanden in het verschiet moet daar voordeel mee te doen zijn.. Dus Iris ik weet niet hoeveel abs jouw buik inmiddels rijk is maar I'm planning to follow suit you row-chick :-)

Tot snel!! Oh en mensen, maak het in Zwijndrecht aub niet te leuk. Ik moet namelijk ook weer te-rug. Bear that in mind.

See ya! Tijn

The sky is the limit

Nou uit the "lack of updates" kun je wellicht wel opmaken hoe de afgelopen week er bij mij uitzag. Vooral NIET nadenken en go with it was het motto. Helaas dachten mijn dierbare spiertjes daar anders over, die zijn nog niet uitgeprotesteerd.

Donderdag en vrijdag was er een congres van CBS. Tweehonderdzeventig man. Donderdag hadden ze een diner op de farm nextdoor, de boerderij van de de buren van het hotel hebben één grote zaal/schuur die ze verhuren voor dit soort evenementen. Heel gezellig gedecoreerd met kaarsen, gordijnen... Podium voor de DJ's en een optreden van de Red Hot Chilli Pipers!

Niet verkeerd allemaal. Die disco hield echter pas om een uur of 3 op. Toe moest alles dus nog opgeruimd worden. Ik zal jullie de details besparen maar ik was uiteindelijk om een uur of half 8 's ochtends thuis.

De volgende dag hoefde ik gelukkig pas om 6 uur te beginnen dus kon ik wel even bijtanken. Het was echter een herhaling van wat er de dag ervoor had afgespeeld, alleen dit keer in de ballroom. Beetje krapjes maar het paste!

Blijkbaar had er die eerste avond nog niet genoeg alcohol gevloeid want nu werd er nog iets meer drank geconsumeerd. Rond een uur of 2 was het dan ook zoeken naar de laatste fles vodka in het hotel..om 3 uur de stekker er uitgetrokken omdat het anders echt te gek werd. Verschillende mensen waren dan ook al vrij ver heen.. Ik stond met nog een collega (maar praktisch eigenlijk alleen) in de VIP room waar een 30-tal mensen met vip-wristbands een private party konden houden. In eerste instantie leken ze de locatie hiervan niet echt te vinden want er kwam maar niemand opdagen. Rond een uur of 12 trok het dan toch aan... Champagne was haast niet aan te slepen en van the occasional (drop)shot was men ook niet vies.

Was een man die z'n eigen versie van Dr Pepper maakte. Wat hij daar voor nodig had: cola, bier (beide ongeveer 2/5 van een glas), en een beetje amaretto. Dat laatste voeg je op het laatst toe en vervolgens drink je het glas in één keer leeg. Uiteraard kon ik die creatie niet proeven (professionaliteit voor alles!) maar gezien de gezichten was het bepaald niet vies.

Omdat de reguliere bar ook om 3 uur sloot en we geen licentie hebben om na die tijd nog alcohol te schenken moesten we echt dicht. Aan het feit dat het "VIPS" betreft heb je dan ook geen boodschap maar "nee" verkopen valt bij aanhoudend aandacht vragende gasten niet mee... Hand on your heart en een uitzondering maken en daar vervolgens 10 pond voor vangen...daar wil ik best een uitzondering voor maken hoor :-)

Afijn, verder dus weinig van leven geproefd, daar heb ik de komende week voor, heb slechts twee diensten! Als alles doorgaat heb ik donderdag een train the trainer dag, waarin je getraind wordt om een team aan te sturen en dergelijke. Weet echter niet of het daadwerkelijk doorgaat aangezien het in totaal 3 dagen betreft en ik de tweede niet kan omdat ik dan nog in Nederland zit!

Dat is het even voor nu! Eind van de week hopelijk weer wat dingen ondernomen..foto's?

Hieronder wat foto's van zonsopgang afgelopen vrijdag.. Zie de ster!

X

Tijn

OHJA!!!

PS: ik heb eindelijk haggis geprobeerd! Niet echt mijn smaak, I'm reeeeeaally sorry maar ik vind het echt smerig! De kleur (zwart) helpt ook niet echt.. kan niet goed beschrijven hóe het smaakt maar als je weet wat er in zit kun je je er een voorstelling bij maken ;-)

Groetjes!!

Ease on down the road!

Het survivalpakket...



Ja Sis, ik heb DIEP respect voor het feit dat jullie al die zooi met jullie mee wilden brengen. Ga proberen er het einde van de stage mee te halen ;-)

Nee echt mensen, onwijs bedankt voor al het lekkers!! Heb inmiddels intens genoten van stamppot andijvie, cake van Van Der Spoel (onvervalst de lekkerste), Lays chips, CALVÉ pindakaas, en (jeugdsentiment:) banaantjes!

Al het overige staat nog in de wachtrij voor consumptie.



Het leven hier is nog steeds geen dag hetzelfde. Vrijdag en het weekend was het hier weer praktisch zomer, gisteravond begon het weer te miezeren en vandaag was het weer bewolkt. Binnen een dag kan de weersgesteldheid compleet het tegenovergestelde worden.. Lang leve de dynamiek dus! Zo houden we hier de spanning er wel in.



De afgelopen twee dagen hadden we twee private dinners. Zondag een plated dinner, dus drie gangen in de vorm van bediening. Vandaag een buffet diner, ook drie gangen maar enkel bediening in de vorm van wijn schenken die mensen waren na twee uur wel uitgegeten en vertrokken richting bar. Zodoende waren wij voor de verandering ook eens voor middernacht klaar. Daar zullen we donderdag en vrijdag nog met weemoed aan terug gaan denken. Er komt dan een club van rond de 270 mensen die tot diep in de nacht (3 uur) blijven naborrelen.





Robert Aytoun Meeting Room (diner maandagavond)





Het werken in de hotellerie hier wordt steeds leuker. Het vertrouwen groeit en dus ook de verantwoordelijkheden. Deze week begin ik met training in het supervisorschap. Moeten we onze managementkwaliteiten gaan laten zien, gonna dig DEEP for that one :-), is alweer anderhalf jaar geleden dat ik daar iets mee gedaan heb in Hotel Wyswert: mensen aansturen.

Zal best vreemd zijn, aangezien ik de afgelopen 3 maanden dingen heb geleerd van diezelfde mensen..die moet ik nu gaan vertellen wat ze moeten doen. Sounds like we're coming full circle!

Wat ze je vanuit de universiteit meegeven is trouwens erg waar.



"Work hard, but also play hard."



Nu komt the "play" part vaak neer op slapen en het doen van de noodzakelijke huishoudelijke acties, maar zo nu en dan moet je er echt UIT willen de muren niet op je af komen. Nieuwe indrukken kunnen soms waarlijk essentieel doen voorkomen.

Zo lojkt het me echt super om op dansles te gaan. De universiteit hier schijnt cursussen te geven dus daar gaan we naar informeren. Verder wil ik met een paar aaneengsloten days off een keer noordwaarts trekken, hetzij op de bonnefooi, hetzij iets meer georganiseerd (in de vorm van een kasteeltoer of iets dergelijks).



Het joggen gaat nog steeds gestaag vooruit (ik kan zo goed liegen). Wordt vervolgd!



Sinds woensdag waren de Alfred Dunhill Links Championships aan de gang. We kwamen er echter zaterdagavond pas achter dat daar de nodige celebrities bij aanwezig waren. Die avond was er vuurwerk vanaf The Old Course. Geweldig mooi, ook vanaf onze voordeur!

Dat was dus vanzelfsprekend de afsluiting. Theresa had de auto van Jatin. Okeee voor ik verder vertel moet ik wel uitleggen dat zij behoorlijk weg is van Hugh Grant en Ronan Keating. En laten die nu net als amateurs deelnemen aan die championship! Wij dus naar The Old Course Hotel aangezien daar alle celebrities zouden verblijven, hadden we ons laten vertellen. Je kunt daar gewoon doorlopen, maar er was natuurlijk niets bekends te bekennen. Jammerrr...

De volgende dag was de finale van enkel de professionals. Op de foto moet ene Mr Tyson staan, geen idee wie hij is maar daar heb ik voordat ik moest gaan werken nog een kwartier van kunnen zien.

Toen bleek dus ook dat de amateurs de vorige dag al vertrokken waren.. Ben je in St Andrews mis je nog de happening van het jaar :-( Knurften!!








Het atrium in uitgestorven staat...

Verder op dit moment weinig nieuws! 25 oktober kom ik naar Nederland voor een korte vakantie (tot de 31e), daarna wordt het tijd om aan het schoolproject te gaan werken aangezien november en december vrij rustig zijn in het hotel. Uiteraard onder voorbehoud want de onvoorspelbaarheid beperkt zich niet alleen tot het weer...

Tot de volgende!
Tijn


PS: Ik weet niet van wie ik die zak kruidnoten heb maar die zijn dus echt niet te vvreten...

Culture Shock Revisited

Dag trouwe volgers!

Nou ik zit weer boordevol enthousiasme hoor :-) Vandaag was er EINDELIJK gelegenheid voor een gesprek (al was het maar 10 minuten, er is besproken wat er besproken moest worden).
Het blijkt dus dat ik me - het zal niet de eerste keer zijn - voor niks heb lopen opvreten en opwinden. Volgens Francis ben ik goed bezig en klaar voor het supervisorschap. Heb ook het schema van de training ingekeken met 'm en ik heb dus de eerste helft al compleet in m'n zak. Het tweede deel focust op de taken van een supervisor en daar ga ik vanaf aanstaande maandag mee aan de slag. Super!!!
Heb ook aangegeven dat ik wel graag wat meer van het hotel wil zien. Shifts in Esperante zijn tot dusver zo goed bevallen dat ik daar ook wel meer mee wil. Aangezien het zo nu en dan wat stil is in C&B gaat Francus mij daar zo nu en dan inroosteren. Helemaal geweldig :-)

Maar om even terug te komen op de titel. Doorgaans duurt die culture shock als je voor langere tijd in een ander land bent maar even. Ik dacht, die schok is over en het stelde dus kennelijk niet veel voor. Nu verschilt Schotland ook niet zo bijster veel van Nederland. Het is nog steeds Europa. De mensen zijn er min of meer even geciviliseerd (okee daar kun je soms je twijfels over hebben). Alles werkt in principe hetzelfde (behalve het links rijden en de warm watertoevoer).
De schok zit 'm vooral in de company culture, of zelfs de cultuur binnen een afdeling, in dit geval C&B.
Ik was in de veronderstelling dat Francis wel een enórme gruwelhekel aan me moest hebben aangezien hij wanneer de kans zich voordoet maar wat graag schreeuwt. Dat blijkt dus niet zo te zijn. Dat mensen schreeuwen als ze iets van je gedaan willen hebben, is hartstikke normaal!
Echt na zo'n gesprek wordt ineens zo veel helder...bizar gewoon.

Een wijntraining zit er waarschijnlijk niet in aangezien onze sommelier zaterdag z'n biezen pakt en het hotel verlaat.
Misschien is het een idee om te peilen wie er in het hotel nog meer is geinteresseerd in wijnproeven, en dan kunnen we kijken hoe e.e.a. gerealiseerd kan worden. Zou leuk zijn!
Las ook in het stageverslag van Marieke (van de vorige lichting, die werkte bij de Front Desk) dat er in het centrum ergens salsales werd gegeven. Blijkt bij de Lizard te zijn geweest hoorde ik van een collegaatje, maar degene die daar les gaf zit inmiddels in Spanje. Jammerrr..
Nu schijnt de universiteit hier ook iets soortgelijks te doen maar dan schieten de prijzen wel erg omhoog wanneer je niet aan de uni verbonden bent. Toch eens op onderzoek uit want dansles lijkt me toch wel erg gaaf...

Naar de gym hoef ik nu niet meer zo nodig. Trust me, ik zorg echt goed voor mezelf, kom niks tekort, maar er zijn een paar broeken die de laatste tijd wel érg ruim zijn gaan zitten. Sterker nog zonder riem kan ik de straat niet meer op! :-)
Dus moeders (en verder iedere persoon die zich daardoor aangesproken voelt - you know who you are), je herkent me echt nog wel terug hoor. No worries!

Vakantie is er doorheen. 25 oktober kan ik het vliegtuig pakken als ik wil. Helaas moet ik echter de 31e al weer terug. 1 & 2 november zijn er twee grote congressen van rond de 300 man waar ik geen verstek kan laten gaan. Erg jammer..maar toch even 5 dagen Nederlandse lucht en zaligheid inademen, hmmm...

Bereid me nu stilletjes voor op de eerste vracht Hollandse lekkernijen.als ik flink dooreet passen al die broeken straks gewoon weer ;-) Nee ik hou me in ik hou me in.
Realiseer me dat ik nog 1 ding ben vergeten te vragen: spelletjes!!! Die kan ik anders zelf dan wel meenemen..

Mensjes tot gauw!! Moet nu snel gaan bedenken wat ik die dagen wil gaan doen...vooral relaxen maar wil ook wel wat mensen zien. En naar Schouwen! Met de auto! Heb echt zin om te rijden..

Doeidoei!!
Tijn