23.8.07

Ode To My Family

Dat er daarboven ook aan feestjes mag worden gedaan pap! I love you, your love's stronger than I can deny..

Vandaag een jaar geleden waren we ons bewust van het feit dat het waarschijnlijk zijn laatste verjaardag zou zijn.

Vandaag een jaar geleden was een bijzondere dag. Met een bizarre, stille sfeer, althans zo herinner ik het me. Niet droevig, maar eerder met een soort van onbestemd gevoel. Niet wetend wat er komen ging.

Vandaag weet ik dat een einde niet echt bestaat. Het is ook niet zoals ze het zo mooi zeggen “een plaatsje geven”. De plaats van iemand die zo dicht bij je stond en staat verandert niet echt. Het fysieke is er niet meer, maar dat wat niet fysiek is, leeft voort. Waar dat dan ook mag zijn. Voor de één is dat de hemel, voor de ander is dat tussen de sterren, en voor nog een ander is dat in de herinnering.
De band met elkaar is het afgelopen jaar wel hechter geworden en daar ben ik erg blij mee. Nu ik de Noordzee van de andere kant bekijk merk ik des te meer hoe belangrijk je dierbaren zijn. De keer dat je elkaar spreekt of mailt maakt het allemaal nog meer bijzonder, dingen die je thuis vrij snel voor vanzlfsprekend aanneemt. Tuurlijk zijn er wel ups en downs en denk ik wel eens was ik maar thuis, maar je leert dingen des te meer waarderen. Op een of andere manier beleef ik die dingen vanaf hier intenser dan thuis. En da's een fijne bijkomstigheid!

Hoe dan ook, ik ga het vandaag kort houden. Gisteren zijn we met 12 man uitgeweest in Dundee (alleen sluiten de clubs daar om half 3) en daarna nog afterparty bij Jatin (collega/supervisor) wat errug gezellig (en laat) was. Feit wilde dat ik om 8 uur weer kwiek uit de veren moest dus met twee uurtjes slaap was ik wat brakjes.

Een gelukte appeltaart en een meer dan gezellige avond/nacht maakt echter veel goed. Vanavond dus maar vroeg tukken aangezien morgen weer een nieuwe werkdag aanbreekt.

The road to pastry...


Al wat ik hoop - en geloof – is dat het, daar waar hij nu is, goed is. Dat een ieder die mijn vader echt gekend heeft zich gesterkt mag voelen in dat geloof.

Af en toe komt hij langs in een mooie droom, en dat kan zo echt lijken dat het net is of hij echt tegen mij praat. Erg gezellig al is het maar eens in de zoveel tijd ;-)

Over Edinburgh, Cupar, het stappen en verdere toestanden van afgelopen week heb ik het de volgende keer wel.

Arthur's Seat (Edinburgh)


Tot snel luitjes!
XXX
Tijn

1 reacties:

Anoniem zei

Heyhey,

Mooi wat je hebt geschreven en dat je op deze manier de gedachtenis aan je vader levend houdt. Die appeltaart zal zeker weten elk jaar beter worden ;-) Als ik in de buurt was geweest was ik je gezelschap komen houden!

Je 'team/roommates' lijken me gezellige typjes! Wat je zegt over dat je alles daar veel intenser beleeft is juist goed toch? Hou dat gevoel vast en neem het hiermee naartoe. Ook al heb je soms momenten van "Tell me...why was I here again?..." dit is in elk geval iets waardoor je, als je terug bent ook anders in het leven hier zal staan toch?

I'm going on Oprah/Doctor Phil mode.....sorryyyy hahaha....

Hoop dat je gauw wat meer vrije tijd hebt om leuke dingen te doen en even rust voor jezelf te nemen.

I'm proud of ya, you're doing great!!

Liefs,
Suuz