Oh My God I Can’t Believe It!

De hot chocolate waar ik van het genieten was, onder het rumoer van een stel luidruchtige Amerikanen die hier na het golfen de verjaardag van een van het stel vieren, gaan compleet uit hun dak met whisky en bier...heeeeel veel bier :S
Tot zover een idee van waar ik me de afgelopen 40 minuten aan gestoord heb!
Here we go...

Have I been neglecting you! Dat krijg je dus als je geen tijd hebt om naar het internetcafé te gaan. Ik heb de afgelopen 4 dagen dan ook veel van het hotel gezien. En daar is het uiteindelijk natuurlijk ook allemaal om te doen.
The scoop: donderdag liep ik mijn eerste shift van 4 tot 2, een 3-gangen diner voor 30 mensen van een Amerikaans bedrijf. Aardige mensen bij wie ik met mijn accent spontaan door de mand viel (“are you from Holland by any chance?” “Yes madam, how do you know?” “You have such a lovely accent, and, well, your name..”). Zelden brak het ijs zo snel. Op zich vind ik het wel lastig in te schatten in hoeverre je met gasten kunt praten aangezien het een besloten iets is. Bij Conference & Banqueting zijn het enkel groepen, wat inhoudt dat de hoeveelheid guest contact vrijwel nihil is. Je serveert en je zorgt dat alles in de event room aanwezig is, en dat is het eigenlijk! Daarom is het ook moeilijk om te bepalen welke afstand je moet bewaren. Wellicht dat ik later ga proberen om bij meer afdelingen mee te lopen, al is het alleen maar om een idee te krijgen hoe het er daar aan toegaat. Events (management) lijkt me erg gaaf omdat je dan met de gast bepaalt hoe de avond er uit ziet – the inception. Hoe groot de kans is dat ik daar iets mee kan valt te bezien, maar is hoe dan ook het proberen waard.

Waar ik wel achter ben is dat Fairmont erg op de kleintjes let. Op een avond als donderdag sta je met 3 man op een groep van 30. Op zich zou je denken ”dat is toch meer dan genoeg man!” maar in de praktijk valt dat vies tegen. Je poeleert glazen en bestek ( arbeidsintensief) en je zorgt dat de zaal op tijd klaar is (aangekleed, tafels gedekt, mise en place rond voordat de gasten arriveren, je zorgt in feite dat je tussen de diverse gangen en pauzes niets meer hoeft te doen dan bedienen omdat je het daar druk genoeg mee hebt).
Vrijdag hadden we een receptie met aansluitend diner en een whisky-proeverij van om en nabij de 26 personen. Leuke mensen en alles verliep ook goed (afgezien van het feit dat het uitliep: de laatste 3 man vertrokken pas om 2 uur!), maar daarna kun je die room pas opruimen en klaarmaken voor de volgende dag. Voor dezelfde mensen. Die de volgende dag doodleuk twee uur voor aanvang afbellen en besluiten het diner met een man of 13 in Esperante (het fine-dining restaurant) te laten plaatsvinden.
Zaterdag de room dus voor niets in orde gemaakt. Dit betekende dan wel een vroegertje voor ons (nouja, één uur eerder), toch loop ik liever een avond te bedienen dan dat ik werkruimtes opruim en schoongemaak. Maargoed, je merkt wel dat ik het klagen in elk geval nog niet verleerd ben J. Daar kunnen de Schotten overigens ook wat van, the F-word staat met stip op één als onbetwiste favoriet in frustratie-uiting.

De mensen met wie ik tot nogtoe heb gewerkt zijn stuk voor stuk toffe figuren. Niall is team captain/supervisor en lijkt - voor de fasttrackers onder jullie – een beetje veel op onze Amerikaanse ADHD-er van wie ik de naam (fill me in) niet eens meer kan herinneren. Anyway, hij vertoont buitengewoon veel overeenkomende trekjes, maar gelukkig op zó’n manier dat ik me er nog net niet aan hoef te irriteren, so that’s just f*ckin’ great (that would be his favourite expression). Serieus hij is heel professioneel naar de gast toe, en daarmee weet hij het respect van collega’s af te dwingen. Hij neemt ook genoeg de tijd om dingen uit te leggen, iets wat ik nog niet iedereen hier zie doen.
Jolanta is een Pools meisje dat een jaar in Londen heeft afgestudeerd en part-time bij C&B werkt. Wonende in Dundee reist zij dagelijks zo’n 3 kwartier heen. Terug kan ze meestal wel met Niall meerijden omdat hij ook die kant op woont, maar is dat niet het geval dan heeft ze feitelijk een probleem aangezien er hier niets rijdt na 12 uur. Huizen zijn daar overigens wel een stuk goedkoper, en vergeleken met St Andrews is er ook wat meer te beleven (vergelijk Leeuwarden met Meppel! Sorry Marijke!). Met een beetje geluk weet zij misschien wel betaalbare woonruimte, zij kent vrij veel mensen. Fingers crossed dus. Hier in St Andrews kom je namelijk praktisch niet onder de 90 pond per week. Dat is 360 in de maand, en daar komen dan nog vaste lasten als gas, water, licht en internet bij. Wil ik nog eea kunnen sparen is dat in praktisch boven m’n budget. Wel wordt het over een paar maanden drukker in C&B (rond september/oktober) en zullen shifst frequenter en langer worden, maw: more money! Wellicht is een huurprijs als deze dan wel te doen. We’ll see. Op m’n advertentie op het prikbord bij Fairmonnt vooralsnog geen gehoor..

Wat transport betreft zijn bus en taxi goed te doen. Hier een auto kopen heeft weinig tot geen zin. De eerste drie jaar dat je je rijbewijs hebt betaal je hier een flinke smak geld aan wegenbelasting en insurance (je verzekert je auto hier nl. persoonsgebonden), dus dat is financieel niet te doen. Zal uit moeten zoeken hoe het zit als ik in Nederland een auto koop en die ook daar verzeker. Zou wel erg makkelijk zijn en op die manier kan ik ook meer rondreizen.

Verder heb ik nog niet met veel mensen gewerkt. Met de managers heb ik nog niet echt gesproken. Francis lijkt okee maar is moeilijk hoogte van te krijgen. Hij heeft een bepaalde houding waar ik niet erg van gecharmeerd ben (“I’m important”). Daarbij loopt hij langzaam en is hij ronduit dik. En dat voor een gast van net 30?
Douglas (the manager) heeft een nieuwe baan aangenomen bij Graham’s, een hotel in het centrum van Birmingham. Hij is zondag voor het laatst, dus daar zal ik weinig meer mee van doen hebben. Voor die tijd neemt hij met mij nog wel het een en ander aan zaken door. Verantwoordelijkheidsbesef is dus gelukkig aanwezig. Hij heeft wel humor trouwens. Hij was duidelijk naar iets op zoek dus ik vraag hem “what are you looking for?”. Zegtie: “valium”, op z’n droogst. Hij heeft de naam ietwat neurotisch aangelegd te zijn. Maybe cheap wine would help?

Als ik de mensen eenmaal wat beter ken is het denk ik ook makkelijker aangeven welke richting ik op wil met deze stage. In principe is het ook allemaal niet zo moeilijk. Ik weet inmiddels redelijk waar ik alles en iedereen kan vinden. Het echte probleem ligt hem in het vinden van de juiste woorden (or any words at all), en het aanvoelen van de gast en daar op inspelen. Fairmont kan goed benadrukken dat je vooral jezelf moet zijn, maar als je ziet hoe mensen zijn gekleed en hoe ze met elkaar omgaan, dan begeef je je duidelijk tussen de elite, en in mijn geval op glad ijs. Een kwestie van leren NORMAAL te doen wordt dan een kwestie van professioneel gedrag, al geloof ik dat ik daar tot dusver wel redelijk in ben geslaagd. Ik neem tenminste geen houding aan, en tot rude gedrag ben ik volgens mij physiek niet in staat, so that should be cool. Afgezien van mensen te moeten storen in hun gesprek om ze te vragen of ze het apprecieren als ik hen nog wat wijn inschenk (pure hinderlijkheid, het is wel zo netjes ze uit te laten spreken, niet?) en het maken van lange dagen waarna het neerploffen op je bed werkelijk goddelijk voelt, is het, en dat meen ik serieus, waanzinnig om hier te mogen werken.

Op een rustige avond probeer ik wel een keer foto’s te maken. One wing at a time though want alles is hier vrij groot uitgevallen (een step zou geen overbodige luxe zijn). De eerste keer dat je hier binnenloopt merk je wel de wow-factor die het hotel heeft. De weg naar het hotel toe is al één. Langs de golf courses en met een grote slinger zie je het hotel van precies de goede kanten. Maar zoals elk gebouw heeft het ook een achteringang die minder fraai is, daar waar de goederen gelost worden, daar waar het afval verzameld wordt, en daar waar de dienstingang is.
Binnen is het een wirwar van gangen. Eenmaal binnen het gastenterritorium krijg je een tweede wow. Maar die was ik ook al vrij spoedig weer kwijt. Het is een gevoel, ik kan niet echt zzeggen waar het aan ligt. Het komt op mij allemaal een beetje kaal over. Er staat niet veel kunst, er hangen weinig schilderijen aan de muur, bloemen zijn vooralsnog ook zeldzaam, en eigenlijk, de algehele aankleding is nogal minimaal. Alles wordt momenteel ook vernieuwd, en dat ruik je. Nieuwe vloerbedekking, verf, you name it. Bij C&B zijn ze nog wel een paar weken bezig, momenteel wordt bij ons de ballroom onder handen genomen. Vanaf januari is het de bedoeling dat de hotelkamers compleet gerefurbished worden, en dan wordt het Spa & Health Center nog verbouwd en uitgebreid. Verder komt er nog een Sports Bar en zal er met de restaurants ook nog wel een en ander gebeuren. Niet dat het nu zo slecht uit ziet allemaal (!) maar om aan de normen van Fairmont te voldoen kan alles terecht een stuk beter. En daar wordt hard aan gewerkt.

Vind het knap als je na dit informatie-salvo nog niet in slaap gesukkeld bent, er valt ook gewoon zo veel te vertellen! Maar ik houd het nu wel even voor gezien. Het lijkt aan de buitenkant allemaal glitz & glamour, maar van binnen (collega’s, back office) is het een compleet andere wereld. Het is hard werken, lange shifts draaien, en dingen op zo’n manier fixen dat de gast er niets van merkt. Eigenlijk is het dus gewoon een stage waar je ongelofelijk handig van word J.

Back to life. St Andrews heb ik nu wel gezien. Er is niet echt veel te doen. Wil alleen nog naar het Sea Life Center, en het Old Course Hotel wil ik ook wel graag van binnen zien. Bij het Fairmont ga ik me denk ik wel opgeven bij de Golfclub. Ze zijn daar hier zo makkelijk over. In Nederland is het zwaar overtrokken, hier doet iedereen het! Je kunt zo lid worden, en het kost ook niet veel geld. Afgezien van de aanschaf van een goede club kost het me hooguit 50 pond om een jaar lid te zijn. Een schijntje!

Wil hier ook nog naar de bios. Hairspray lijkt me ge-ni-aal....eindelijk weer een goede foute film!! De mensen hier zijn ook lang niet zo lelijk als dat ik me heb laten vertellen. En de studentten zijn nog niet eens terug, kun je nagaan. Binnenkort dus maar weer even een terrasje pakken...

Wat muziek betredt, Lily Allen en Natasha Bedingfield zijn hier volkomen hot. Lily Allen’s Oh My God is me – moet ik zeggen – behoorlijk op het lijf geschreven. Weet niet of die ook bekend is in Nederland.
Gister was het T4 On The Beach festival, volgens mij in Cornwall (i.e. lekker weer). Gave bands en artiesten (Akon, Natasha, Kaiser Chiefs), prachtig. Ik moest het doen met het zoveelste meeuwenconcert. Wat hier overigens dag en nacht doorgaat. GRATIS. Het geluid van meeuwen deed me voorheen altijd met weemoed terugdenken aan onze vakanties in Zeeland, maar het hier permanent te moeten horen...ik kan me indenken dat mensen hier een of ander wapen in huis hebben voor als het echt te gek wordt. Maarje zult er op een gegeven moment aan gewend raken...

Waar ik erg blij mee ben is dat ze hier nog niet alle seizoenen van Will & Grace hebben uitgezonden, één keer in de week lachen gieren brullen staat dus vast. Zondag gaan we met het hele C&B team stappen vanwege het vertrek van Dougie, vraag me af wat ik me daar bij voor moet stellen...het schijnt in ieder geval heftig te worden. Wat bekenden betreft valt het verder nog wel mee, er werken wel aardig wat stagiairs in het hotel heb ik het idee, sowieso nog twee uit Canada in het restaurant, die kennelijk al wisten wie ik was en waar ik liep aangezien ze zich helemaal voor kwamen stellen, erg leuk!

Lijkt me wel genoeg voor deze keer. Wish me luck on my quest for an actual permanent room! You know I need one DESPERATELY. En keep an eye on auto’s (bij voorkeur een golf!) die te koop staan, als het betaalbaar is zou ik best eens heel geinteresseerd kunnen zijn.

Morgen eindelijk bankrekening openen en m’n national insurance number regelen., en waarschijnlijk naar Dundee.
Tot snel!! XXX







Bij de ruines van de oude cathedraal en tower, de churchyard/begraafplaats pal aan de kust met een waanzinnig panoramauitzicht


Het - naar het schijnt - beste enb tevens duurste restaurant van St Andrews: The Seafood Restaurant. Ben er nog niet geweest maar staat op de planning!


Open zee..met op de voorgrond nog een stukje van het St Andrews Aquarium waar ze ook zeehondenshows geven..stukje van gezien maar nog niet binnen geweest. Ook nog op de "to do" list dus!



PS Sorry dat ik jullie nu niet meteen allemaal terug kan mailen, maar weet dat ik jullie berichten en lieve woorden wel lees! Heb nu alleen weinig tijd en ik zit hier zonder Britse stekker, dus heb maximaal een uur voordat m'n laptopbatterij leeg is. Volgende keer beter, maar dat zal ergens volgende week worden, moet nu t/m zondag werken.. Talk to you all real soon!!