30.12.07

Boeien los...


Tijdens reizen merk je dat je dan eigenlijk pas echt leeft, je verdiept, en echt iets te vertellen hebt. Misschien dat het daarom ook is dat ik m'n dagboek meenam om voor het slapen gaan de indrukken van de dag, en al wat niet door m'n hoofd spookt, aan het papier toe te vertrouwen.

(Zussie Ing je dagboekje wordt weer gebruikt hoor!!!)


Ik doe dit trouwens ook inmiddels in het Engels. De omgeving, de mensen, eigenlijk past het ook veel beter nauurlijk.

Veel gezien, helaas wat minder gedaan. Alles wat afgelopen week schreeuwde was: WEG!
En dat ging ik. Donderdagochtend de bus naar Dundee, waar de geboekte citybus naar Aberdeen vertraging had opgelopen. Rond half één toch aangerold, eerste indruk: not impressed. Het was er grijs, een tikkeltje doods, en dus weinig spannend. Het strand was een eind lopen en mede doordat het aardig fris was ben ik daar maar niet aan begonnen. Wel eea van de stad gezien:'s Middags om 4 uur de bus naar Inverness...want daar was het uiteindelijk allemaal om begonnen! Vierenhalf uur later op de plaats van bestemming. En op een vreemde manier voelde het ook een beetje als thuiskomen. Als eerste stad in Schotland waar ik niet verdwaalde is dat niets teveel eer :-) Stadje doet ook wat aan Dordrecht denken, qua groote, qua winkelstraatjes..alleen heeft het hier een kathedraal én een kasteel! De rivier de Ness doorkruist de stad, waardoor de romantiek wel aanwezig is: aan de ene oever een promenade, aan de andere leuke huisjes, diners, en bed&breakfasts.
Door de hobbelige busrit en de afwezigheid van enige nachtrust de avond voor vertrek sliep ik die nacht bijzonder goed - en ook langer dan gehoopt, maar waar je aan toegeeft.. . Om 9 uur 's avonds geen restaurant meer dat nog bezoek verwacht dus direct op zoek gegaan naar een verblijfplaats, en die snel gevonden in Hotel Columba, simpel maar fijn! Room service had enkel een cheese sandwich in de aanbieding en met een knorrige maag daar vol overgave voor gegaan, heerlijk. De volgende "morgen" de stad in, de buitenkant van het kasteel bewonderd (geen toegang) en toegegeven aan de kooplust. Het was nog steeds sale dus met het gat in de hand viel het uiteindelijk reuze mee.. Echter elke penny is er één, wat me er na enkele stores toe deed besluiten er toch maar mee te stoppen. Supermooie canvas schilderijen/posters gezien maar vanwege het praktische element niet tot aankoop overgegaan...houd maar in het achterhoofd dus.



Die vrijdag ook een boottocht over Loch Ness geboekt voor de dag erop, erg tof en blij dat ik dat gedaan heb. Omdat alles wat je in de omgeving kunt ondernemen toch vrij ver uit elkaar ligt (Loch Ness, haven, strand, Nairn, de bossen) is een auto wel een pré. Bij een volgende trip staat dat dus wel als vereiste vast. Mooi weer evenzeer, dus wie weet zo rond april, mei..


Die vijdagavond uit eten geweest bij The Mustard Seed, "because of the name". Heerlijk gegeten, heerlijk bediend. Door naar de bioscoop die 10 minuten buiten het centrum ligt. Bij gebrek aan filmbeschrijvingen maar naar de eerstvolgend draaiende film gegaan. Zonder verwachtingen bleek






een Disney film die nét iets verder ging dan het gebruikelijke. Een film met een boodschap, waardoor je doet beseffen dat je ook op een heel andere manier in het leven kunt staan. Kortom: wonderful! Life is full of chances, why not live it?

Tijdens het passen bij de NEXT kwam er een nummer op de radio met ik gokte als titel Jolene. Nee niet Dolly Parton. Bracht een soort Gilmore Girls-gevoel naar boven dus eenmaal thuis opgezicht wie dat kon zijn. Ik kwam terecht op de website van ene Ray Lamontagne. Clue: mijn nieuwe held, wat kan die man mooie liedjes schrijven. Wie weet een idee voor Ilse..goed voor een lekker melancholish duetje? Luister je naar "Empty" dan weet je precies waar ik het over heb. Zo'n nummer dat lijkt alsof het over jou gaat. Ik kan soms in zo'n andere dimensie leven dat ik het contact met de wereld half lijk kwijt te zijn. Alsof niets je kan bereiken, helemaal leeg. Zo'n nummer is dit.

De afgelopen 4 dagen hebben me ook bij veel dingen stil doen staan, en me laten nadenken over de dingen die ik belangrijk vind, en die ik zoek in mijn leven. Valt nog een hoop na te streven, zo kwam ik tot de ont-dekking. Zo realiseerde me na het bezoek aan een muziekwinkel dat ik het creatieve in mij mis. Ik schrijf niet meer, ik teken al een heeele tijd niet meer, dat soort dingen. Dat creatieve zou ik wel heel graag weer op willen pakken. Zoiets heb je ook nodig voor ontlading. I mean, don't we all?




Afijn, sommige dingen zijn er om voor jezelf te houden, als naslag voor later, al is het enkel maar als reminder, en te zien of je er over enige tijd inderdaad wat mee gedaan hebt, of dat je gevoel over die dingen is veranderd, of juist nog steeds hetzelfde is.

Mensen hier ga ik het weer even bij laten. Oudjaarsavond én Nieuwjaarsavond ben ik beide aan 't werk, dus van goede wensen zal het zo snel niet komen. Daarom vanaf hier alvast drie dikke zoenen en voor een ieder die dit leest een geslaagd 2008, dat alle goeds jóuw richting op mag komen!







X, Martijn




27.12.07

Off we go!

Vandaag ga ik 3 dagen de Highlands in, opladen en van de schoonheid van de Schotse natuur genieten.
Met de bus zet ik koers richting Aberdeen, waar ik van plan ben 1 dag te blijven. Vrijdag vervolg ik per trein mijn weg naar Inverness, om vervolgens via een boog zaterdag danwel zondag weer terug te keren naar St Andrews voor werkzaamheden op Oudjaarsavond, Nieuwjaarsmorgen en Nieuwjaarsavond! Maar daar gaan we het niet over hebben!
Hoop met mooie foto's terug te komen so keep an eye on that.

Love you much,
Martijneke

PS: filmpje waarin KT Tunstall terug gaat naar haar roots:
http://www.youtube.com/watch?v=3vKVJe-syXY&feature=related

PS2: that same rock chick covering the Jackson Five's "I Want You Back":
http://nl.youtube.com/watch?v=X-K4CXvxNcw&feature=related

23.12.07

Moon At Night

23 december 2007 - 04:30am



Het is op de foto's helaas niet goed te zien, maar toen ik vannacht naar huis giing en je keek naar de lucht, dan kreeg je gewoon kippevel. Het was helder, maar met een bepaald soort wolken, heel mystiek. Echt zo'n kerstlucht waarbij je je dan engelen en trompetgeschetter voor kunt stellen.. Soort van "middenin de winternacht..." maar dan drie dagen te vroeg.. Of misschien moest het ook wel zo zijn.
Het ijzelt hier inmiddels zoo nu en dan, afgelopen nacht was het dan ook lekker glad! Helaas geen sneeuw, het schijnt dat daar in februari de meeste kans op is, zo eens in de 3/4 jaar.. En laat het nou net 3 jaar geleden voor het laatst gesneeuwd hebben... :-)
Heb vrijdag in Esperante mogen werken, waren echter slechts vier gasten en 3 staff dus heb niet veel gedaan. Maandag sta ik er weer ingeroosterd en is het waarschijnlijk volle bak (Christmas Eve..), lekker gezellig!
Was ook de eerste dag van de nieuwe manager daar, Kirsti McKinnon, uit Vancouver. Hele leuke meid die hiervoor in een boutique hotel heeft gewerkt.. Als je die ervaringen hoort loopt het water je dus écht in de mond. Het is zo klein dat ze het daar een dining room noemen, niet eens restaurant! Gasten worden er echt verwend en ge-entertaind, een koffie met likeur wordt bv. in de brand gezet (ben de echte benaming even kwijt, maar het is een techniek), echt supergaaf.
Wat ik dus later wil is een combinatie van dingen...plan zit in m'n hoofd, nu nog op papier.
Voor als ik jullie niet meer spreek voor dinsdag, een hele fijne kerst allemaal, sta eens stil bij alles wat je lief is, en wees daar dankbaar voor. Niets is vanzelfsprekend!
Dikke kus,
Martijn
Gister de laaste bedrijfsparty al la Christmas mode gehad, leuke mensen en 30 euro fooi gevangen...ik wil vaker achter de bar staan kan ik je vertellen. En dit keer geen creditcards teruggegeven waar de openstaande rekening nog niet op afgeboekt was dus we gan vooruit..
Komende week dus maandag Esperante, 1e Kerstdag sta ik in Kittocks Den (dat is de hoofdbar), Boxing Day de 26e t/m de 30e ben ik VRIJ!!! Helaas zijn de tickets van EasyJet nu poepieduur dus ik ga vertier zoeken in de Highlands....of dat auto huren of trein wordt is nog een mysterie en hangt natuurlijk ook af van de weersverwachting, al glibberend een bergtop af klinkt avontuurlijk maar lijkt me toch niet zo'n fijn idee.
Kerstboom is ook geinstalleerd (!) ruikt heeeerlijk, maar mist nog decoratie..
Mensjes ik ga het hier weer even bij late.


19.12.07

19 december 2007, 7u50 - 8u30






18.12.07

The Intensity of Life


De titel doet de inhoud van dit schrijfsel misschien wat zwaar overkomen, maar dat is pure misleiding, het gaat namelijk hartstikke goed! Boze geesten hou je toch maar ik laat ze niet meer toe, ik heb namelijk ook nog zoiets als EIGENWAARDE ne die pakken ze me niet af! Fouten begaan is bij mijn weten nog steeds menselijk, dus ik ga vooral door met menselijk zijn (en al gaande ook wat minder slippertjes maken...is altijd fijn). De intensiteit van het leven dat ik op dit moment leid lijkt soms zo hoog dat je denkt dat het je teveel wordt. Dat zijn de momenten waarbij je later stilstaat en denkt: hoe heb ik dat in hemelsnaam gedaan?
Ik geloof, en ik geloof ook nog steeds - I don't care if I keep saying this over and over - in de spreuk Whatever doesn't kill you makes you stronger. Met opstapelstaande scriptie ben ik aanbeland aan het tweede deel van dit avontuur, namelijk de verdieping ervan. Had ik net mijn definitie van werk bijgesteld aan de omstandigheden hier, nu is het straks weer een beetje back to basics en de student/adviseur uithangen. Werk aan de winkel makker!

Afgelopen week was er één die we maar snel moeten vergeten. Was niet echt in m'n element en de stress steeg weer tot ongekende hoogten, met als gevolg een serie ongelukkige bijkomstigheden van mijn hand waar Medische Missers nog inspiratie van kan opdoen.

Uiteraard, ik blaas de boel een beetje op want daar ben ik goed in, maar het was dus niet zo'n goede week. Aantal uitbranders, achja...aardig zijn is een vak en gaat niet altijd samen met managerschap! Leermomentje!

Gister in kilt bediend, apart en onverwacht behaaglijk zo zonder onderkleding :-)
Foto is een beetje wazig maar desalniettemin: bewijs!
De firma Timberland (van de schoenen en de kleding) was in town en - nog specifieker - in het hotel, en die 250 man hadden honger van alle collecties ontwerpen dat er een buffet in het leven werd geroepen. Tussendoor een whiskey-tasting en modeshow met de herfstcollectie 2008..al met al een zowel frisse als warme aandoening..en leuk om mee te maken!

Uit bed komen is met de temperaturen van de laatste tijd ook een opgave. maar wil je het warmer krijgen moet je toch je nest uit om die CV aan de praat te krijgen...om met dubbele snelheid weer teerug te sprinten en te wachten tot de rest van het huis ontdooid is. Jack Frost komt hier met dik 4/5 graden onder nul door de bocht..dus je kunt door het hele dorp veilig rondlopen, geen kans dat je knock-out geslagen wordt door een of andere knuppel.. pardon, golfer.

Vorige week op m'n vrije dag een strandwandeling gemaakt..zie de foto's boven, onder en hier:


Morgenochtend vroeg ga ik weer, maar waarschijnlijk naar het andere strandje, is dichter bij huis en lekker rustig. Het is namelijk precies een jaar geleden dat m'n papa overleed. Ik voel nog steeds dat hij wachtte tot het ochtend werd.. Daarom doet het nummer Stay With Me Till The Morning mij ook zoveel. Anyway, ik verbaas me erover dat er al een jaar is verstreken. En ik vraag me af wat ik in die tijd heb gedaan. Het is net of het nog maar even geleden is. Ik ben een beetje sprakeloos. Soms voel ik me schuldig, dat ik te weinig aan 'm denk, de laatste tijd droom ik ook niet meer zoveel. In alle hectiek ben ik echt alleen maar bezig met werken en slapen.


Eenmaal thuis gaat er wel een soort van knop om. Soms luister ik wel naar een opgenomen kerkdienst van de Develhof en dat raakt je vaak, of je verdiept je daardoor weer in bepaalde materie, en dat wat de menselijke psyche en ziel zo wonderlijk en onbeschrijfbaar maakt.

Misschien denk ik te veel na over het leven op zich, en het waarom van dingen. Op veel heb je nu eenmaal geen grip, en het besef dat het goed is om dingen los te kunnen laten sijpelt zo nu en dan wat verder door. Het leven is zo ongelofelijk veelzijdig, ondanks dat het vaak voelt als een sleur en er weinig variatie in te ontdekken valt.

Heb de laatste tijd sterk getwijfeld aan het door mij maken van "juiste" keuzes. Maar in wezen is elke keuze "juist", en geen enkele "onjuist". Je les trek je er altijd uit.


Ik heb me dan ook voorgenomen om de tweede helft van deze stage met opgeheven hoofd te voltooien. Geen ge-emmer over dingen die niet lopen zoals je gehoopt had, maar de dingen nemen zoals ze komen en daar het beste in naar boven halen. Hopen mag dan een essentieel deel zijn van het bestaan, toch heb ik het idee dat je er weinig mee kunt. Het is in ieder geval niet synoniem met willen, wat veel verder strekt. Die wijsheid wordt dan ook mijn motto van het nieuwe jaar. Willen is bereiken, en daar gaan we voor! No matter how tough (okee, er zijn grenzen). Dús!

Kijk de laatste tijd ook weer veel Judging Amy, voor wie het kent een heel meeslepende serie over een onconventioneel gezin waar uiteindelijk alles altijd weer op z'n plek valt. Aanrader voor een ieder die zo nu en dan lekker melancholisch wil zijn ;-)

Tot snel weer!


Dikke doei en een nog dikkere hou je taai voor een ieder die in deze tijd door een moeilijke periode gaat...we're in eachother's thoughts & prayers. Family- I love you, and am with you on this journey always. Kus,


Tijn

9.12.07

De Toestand

Pakketje Suzanne:
- netje chocolade muntjes: half leeg/half vol
- marsepein: omgezet in energie en dus inmiddels verbruikt
- chocoladeletter: zelfde als hierboven
- taaitaai: aangebroken
- kruidnootjes: nog dicht!
- rum: onaangebroken!
- kaars: nog intact
- thee: verpakt
- kaarten: opgehangen (for the nostalllgia...je moet die DVD echt kopen hoor, only then you'll get this joke!)

Pakketje ma en zussen:
- chocoladeletter: semi-geconsumeerd
- pepernoten: aan begonnen
- kruidnootjes: gedoneerd aan C&B (en bestempeld als dog food..even uitgelegd dat het toch
echt iets anders en érg lekker is)
- marsepein: veilig opgeborgen
- gevulde speculaas I: half op
- gevulde speculaas II: dicht!
- amandelstaaf: achter slot en grendel tot kerst
- boekje: uit
- taaitaai: verpakt.

Verder alles ok. Drukke weken voor Kerst (nee geen donkere dagen!). Veel bedrijven vieren hun personeelskerstfeest dus is er bijna elke dag wel één. Krijgen leuke complimenten van gasten, die enkele rotte peer daargelaten (voor sommigen is het nu eenmaal nooit goed genoeg).
Nu tot zondag elke dag m.u.v. dinsdag feest...onderling de grootste lol omdat iedereen op z'n tenen loopt en er behoorlijk doorheen zit, maar ach, alles voor de poen! De lat ligt hoog maar met een flinke dosis humor slepen we elkaar er doorheen, de band is dus op het moment erg sterk, waardoor het werk een stuk draaglijker wordt...super.
Veeleisende gasten behandelen we met respect maar vanbinnen sturen we ze de bosjes in.

Als er weer tijd is voor shoppen moeten er passende broeken gekocht worden: het zakt nog steeds af!! Drink me misselijk drinken aan de hot chocolate met marshmallows & cream maar het is als water naar de zee brengen...het effect is onzichtbaar.

Twee grappen die eigenlijk niet door de beugel kunnen maar wellicht voor een ieder die zich er niet door aangesproken voelt wél erg grappig:
"Okay, so you have three varieties of womankind. There's the beautiful, there's the intelligent, and then there's the majority."
"Fat people do not exist - they just gained extra gravity."

Tot de volgende!! X
PS: witlof kent men hier ook niet..snik

6.12.07

Pakjesavond!


Omdat het op dit moment kwart over 4 's nachts is en mijn bedje toch wel erg lonkt houd ik het dit keer even bij een korte update..wel veel te vertellen maar dus gecomprimeerd!

Allereerst Suus: YOU ROCK!!! Echt ik wist wel dat er ietd aan zat te komen maar DIT had ik echt nooit verwacht, supèrbe!!!
Echt, eerst al een gedicht van m'n zus Ingrid, en toen kwam ik er achter dat er een briefje van de postbode in de bus zat. Wel apart, hij had het pakketje in het tuingereedschaphokje in de tuin verstopt..was ik nooit opgekomen, maar wel een goeie uitkomst! Te gek, de aanval op de taaitaai is inmiddels voltooid, zal morgen (vandaag) eens kijken of de Schotten dat ook lusten :-)
Echt onwijs bedankt, made my day! Met Sinterklaasliedjes op de achtergrond was het net pakjesavond, heerlijk!! Thanks ;-) En zoals je ziet zijn de klompen niet vergeten, draag ik dagelijks!


Vanavond/vannacht weer eens wezen stappen. Normaal moet ik op woensdagavond werken maar sinds wéken nu eens een keer niet! Met een heel clubje dus richting Dundee getrokken, beregezellig! Heb de Vodka Blue ontdekt, geen vries drankje moet ik zeggen. Sterker nog het is op voor je er erg in hebt.
Iedereen had het koud behalve ik. Nu ben ik van nature ook vrij koukleumerig aangelegd dus kan het niet helemaal plaatsen..?

Op 't werk mocht ik de maandelijkse meeting van het Service Plus Team bijwonen. Elke maand is er een Employee of the month, en per kwartaal een department van het kwartaal. Zit er dik in dat wij dat dit keer worden, hadden erg veel stemmen!! Dus da's wel erg leuk :-) Volgende week horen we of we het geworden zijn..
6 januari is er personeelsfeest. Een groots diner met - als het doorgaat- een trapeze-act..ben erg benieuwd enn begin daar wel erg veel zin in te krijgen. Niet alleen omdat de managers die avond de bediening op zich nemen (gniffel) maar in z'n algemeenheid. Kunnen ook een nacht in het hotel blijven overnachten mits er plek is...ervaring die je natuurlijk niet wilt missen. Maargoed eerst maar zien dat we december doorkomen, komt nog genoeg voorbij!



Kerstboom wordt eind volgende week aangeschaft, heb ik ook wel zin in!!
De huizen hier zijn soms behoorlijk versierd zoals op de foto hierboven (op de hoek van Lamond Drive voordat je mijn straat inrijd), zeer gezellig. Het enige dat nog ontbreekt is sneeuw..

Ga het hier even bij laten luitjes..morgen 420 gasten op bezoek, Neighbourhoof Shop of the Year Award wordt uitgereikt, hele festijn wordt georganiseerd door Wisemen, grote organisatie. Als het lukt zal ik proberen wat foto's te maken, ziet er namelijk erg mooi uit, allemaal gedrapeerde gordijnen/doeken en videoschermen..Benieuwd wat mijn job gaat worden.

Tot gauw weer!
Ohja ik heb deze week een webcam gekocht dus een ieder die Skype of msn heeft: come on in!

Dikke kus,
Martijntje

28.11.07

When I wake from slumber..

Where to begin?

Het is vandaag de laatste van vier vrije dagen, tijd is een betrekkelijk begrip.

Ik schommel van nietsnut naar dromer naar winterslaap-aanbidder en weer terug. Serieus, met dit weer en dan met mijn ritme waarin ik amper zonlicht zie doet een winterslaap van een dag of 5 me uiterst behaaglijk voorkomen. Kachel uit en diep onder de wol, HEERLIJK.


Natuurlijk behoort dit niet tot de mogelijkheden, maar een mens mag wensen hebben!

Ja het dromen ben ik nog niet verleerd.

Maandag liep ik in Edinburgh een boekenwinkel binnen (dat is wel aan mij besteedt) en wat je dan als mij zijnde overkomt is een gevoel van ongeevenaarde weldaad. Ik ben echt boekengek. En dan vooral van boeken over de wereld, reizen, hotels, interieur, architecuur, noem het maar op! Boeken met de mooiste eilanden, foto's van wereldwerken, maar uiteindelijk viel mijn oog op een boek over (wereld)steden en een boek over Inns in Engeland. Supermooi allemaal en iets wat de reislust en ambitie nog verder aanwakkerde. Mijn droom is namelijk om ooit een eigen inn te beginnen. Genoeg ideeen in dit laatste boek dus om daar eens verder over na te gaan denken..


Verder gaat alles hier wel okee. Met de dissertation oftewel scriptie zijn we helaas nog niet veel verder gevorderd. Afspraken gaan niet door of mensen reageren niet...we blijven echter doorknokken tot we duidelijkheid hebben en ik wat meer diepgang in m'n job kan brengen.


Door het gekke ritme van 's avonds/'s nachts aan het werk of in ieder geval wakker te zijn en vervolgens een gat in de dag te slapen ben ik redelijk futloos, zeker nu ik een aantal vrije dagen achter de rug heb waarin ik niet bijster veel heb uitgevoerd (afgezien van - jaja - joggen!). Plan is dan ook om dat bij een volgende vrijheid-blijheidperiode anders aan te pakken. Wanneer dat dan ook mag zijn.


Ben trouwens een nieuwe artiest tegengekomen (bij Paul de Leeuw): Rufus Wainwright. Geen verkeerde liedjes, een beetje excentriek, maar in elk geval even een nieuw geluid en voer voor m'n iPod!

Volgend jaar nieuwe albums van Sheryl Crow, Mariah en Alanis te verwachten dus dat kan alleen maar een mooi jaar worden :-)


Tot de volgende!
X
Princes Street in Edinburgh
Kerstmarkt op het centrale plein in Edinburgh
Verlichting in St Andrews!

20.11.07

A spoonful of sugar

Het regent. Helaas geen zonnestralen à la Acda & De Munnik. Nee, het régent. Dikke druppels.
Echter met een lekkere beat en een gezellig boodschappenlijstje onder de arm is het leven nog niet zo onaardig en heeft dit k*tweer geen enkele invloed op mijn humeur! Goh, dat dat uit MIJN mond komt mag een wonder heten :-)

Ondanks dat ik nog steeds een gat in de dag slaap en weinig zonlicht zie doen de nodige lichtjes op het net en in huis hun werk bijzonder goed en mag ik mij gelukkig prijzen met een gezonde dosis zelfkennis en eigen-aardigheid.
Zo kwam ik bij Morissons (de S-ch-ch-chotse equivalent van de AH) een dvd van Mary Poppins en Finding Nemo tegen. Het kind in mij was spontaan wakker en besloot tot impulsaankoop. Jippie! Ik heb een zwak voor klassiekers en ben een gevoelig mens. Dus alles wat semi-sentimenteel aandoet of op wat voor manier dan ook een warm gevoel oplevert, móet ik hebben!
Niet geheel onbelangrijk staat er ook een maand genaamd december voor de deur, die ook doorgekomen moet worden.
Daarbij opgeteld een reeds bestaande collectie films en series en eerder genoemde consumptiemiddelen (die niet nader bij naam genoemd dienen te worden ten behoeve van het voorkomen van een YOU ARE WEAK! WEAK YOU! scheldkanonnade) moet voldoende zijn om het nieuwe jaar tegemoet te treden.

Ik heb inmiddels ook wel door dat ik minder een persoon van de praktijk ben, maar juist achter de schermen meer tot leven kom. Het ligt ook in de verwachting dat ik inderdaad een dag in de week op het kantoor van Personeelszaken aan m'n scriptie mag werken. Wie weet komt de inspiratie daar vanzelf naar beneden dwarrelen en studeer ik in juni with honors af ;-).
Nothing is impossible!

Hmm volgens mij heeft dat Christopher Howard Events Ltd Billionaire Bootcamp van afgelopen week toch een flinke tik achtergelaten.. Al die mensen die zo vol waren van het programma en elke dag hunkerden naar een hap chocolate muffin..makes you wonder what réally makes us happy and fulfilled. Heb er uiteraard niets van meegekregen qua inhoud, maar al die mensen leken er niet over uitgepraat te raken. Toch eens op onderzoek uit. Een aantal van die mensen herkende ik ook van Life Mastery (zie eerdere blogs uit augustus). Grappig om te zien dat er echte die-hards tussen zitten. Dit soort masterclasses hebben kennelijk een behoorlijke impact. Vind het zelf echter toch altijd moeilijk te verteren. Misschien moet je het daarvoor zelf meemaken.

Anyway, ik heb weer een een 5-tal dagen voor de boeg waarvan de afsluiter tevens de klapper is: 450 man aan tafel. Uitdaging...maar geef mij toch maar een knus dineetje bij kaarslicht voor 12!

Mensjes, tot de volgende!
X

14.11.07

Onderweg naar morgen

Het is weer tijd voor een nieuw verhaaltje zie ik, een week is niks!
Na de dip van vorige week is het roer nu om. Gisteren was mijn stagebegeleider van de CHN, Giny, over uit Nederland om te bezien hoe het ons stagiairs vergaat. Daar hoorde uiteraard ook een beoordeling van Francis bij die hij keurig had ingevuld, en ik moet zeggen: geen teleurstelling! Verrassend is anders omdat ik toch wel enigzins een idee had van hoe hij over me dacht, maar toch leuk om dat weer een keer bevestigd te zien.
Veel wijzer geworden ook, een stage in de UK verschilt toch behoorlijk van een stage in Nederland, zo blijkt. In Nederland ben je echt stagiair. Of dat overeenkomt met aan het handje genomen worden weet ik natuurlijk niet, maar in die zin is een stage hier wellicht een verdieping, omdat je echt op ontdekkingsreis bent. Je word in wezen losgelaten.
Een wat mindere kant is dat je één met het personeel bent en in die zin niet echt dingen doet waar je voor geleerd moet hebben. Als ik iets moet noemen wat ik terdege is is dat het wel, alle taken die je op een dag vervult zijn vrij geestdodend.

Het is daarom ook belangrijk dat er schot in de zaak "project" komt. Jeroen heeft zijn project van vorig jaar nog niet af kunnen ronden dus dat zegt wel genoeg, daar kom je niet verder mee. Met Giny dan ook gebrainstormd over alternatieven en toen kwamen we al snel aan het grootste probleem waar het hotel in mijn ogen mee kampt: het grote personeelsverloop.
Aangezien de assistant director bij HRM begin december vertrekt en het binnen personeelszaken perfect past is het zonder meer het suggereren waard om voor te stellen een tweetal dagen daar te gaan werken en in de eerste plaats te proberen dat project op te starten. Ik weet hoe het is om niet gewaardeerd te worden temidden van alle hectiek die het hotel kent. Ik denk dan ook dat mensen niet gemotiveerd zijn en het niet (meer) als één grote familie voelt.
Daar moet dus iets mee gedaan worden. De training die ik heb mogen volgen heeft meer als doel om goed gekwalificeerd personeel te krijgen. Je bied personeel de mogelijkheid (of meer verplichting) om verder te komen en kwalitatief betere service te verlenen. Ga je een stap terug moet je jezelf de vraag stellen of personeel daar wel op zit te wachten, aangezien er voor hen niet direct een benefit aan verbonden is. Tuurlijk is dat voor de "buitenkant" het eerste in het hotel waar aan gewerkt moet worden, maar aan elke front zit een backstage. In dit geval de software, de mensen die het gezicht van je bedrijf vormen: alle personeelsleden die die service zíjn.
Ee interessant iets om uit te zoeken dus, en iets waar ik me graag hard voor wil maken.

Iet heel anders. Het hotel kent ook een zogenaamd "Green Team". Van elke unit van het hotel is minstens één afgevaardigde die die unit vertegenwoordigd. Wat het Green Team doet is eigenlijk heel simpel. De omgeving waar het hotel deel van uitmaakt zo schoon mogelijk houden. Zo gaan ze dus onder andere om de zoveel tijd de kustlijn af om aangespoelde troep of afval van mensen op te ruimen. Daarbuiten is Fairmont als bedrijf bekend om het milieu-aspect van bedrijfsvoering. Meneer Jonker (mijn personal coach van school) weet daar meer van omdat hij daar nauw bij betrokken is. In de praktijk komt dat bijvoorbeeld neer op het gebruiken van organisch materiaal, en bv. het zelf telen van kruiden of groenten, of in ieder geval onbespoten producten. Ook het hergebruiken van karton, papier, glas, etc is een deel van deze organisatie. Het "groene" is dus een breeeeed begrip. Afijn, ik moet me nog verdiepen wat het deelnemen hieraan precies inhoudt maar het is wel aan mij besteedt! Hoop dat de plek nog niet is vergeven .

Ik kan niet ontkennen dat dag in dag uit dagen met veel overuren maken je een beetje doet afstompen. Je vervalt snel in negatief denken en je nergens meer om bekommeren. Niet zozeer dat je in een zwart gat valt, maar je versimpelt wel. Je doet je werk, en je doet je best, maar daarbuiten maak je je eigenlijk nergens echt druk om. Het is dat je leeft, maar daar houdt het ook bij op. Wat ik hier zeg is natuurlijk een momentopname, en het wil ook niet zeggen dat iedere persoon in een soortgelijke situatie er zo mee zou omgaan of het zo zou zien of voelen, het is slechts een interpretatie van hoe ik het ervaar. Het gaat ook in waves, in golven. Het is als onvoorspelbaar weer. Je weet nooit hoe iets uit gaat werken, je weet slechts theoretisch hoe een dag of periode in elkaar zit.

Met dat ik dit schrijf realiseer ik me ook dat ik mezelf hiermee deels aan het analyseren ben, i.e. learning moment! Dat groene matcht weer perfect met m'n muzieksmaak en de collectie rolmodellen in mijn leven. Ik noem een Alanis Morissette, een Laetitia Griffith.
Voor de geinteresseerden heb ik een stukje inspirerende televisie van een jaar geleden.
Rik Felderhof op bezoek bij laatstgenoemde in Suriname, gewoon fíjn.

Link: http://player.omroep.nl/?aflID=3352652&md5=f2809d079670dc69a5b7791741057348

Wat werk betreft ben ik er wel achter dat ik toch meer een persoon van achter de schermen ben. Tuurlijk kom je dan al gauw uit op een kantoorbaan, maar dat is ook niet wat ik wil. Ik wil ook praktisch bezig zijn en zien hoe dingen die je in je hoofd hebt er verwezenlijkt uitzien. Misschien wil ik wel teveel. Zo wil ik bijvoorbeeld ook ooit in New York, San Francisco, Vancouver, Australie, en Scandinavie gewoond en gewerkt hebben. Daarnaast zoek ik ook vastigheid. Het feit dat ik graag iets van de wereld wil zien is de avonturier in mij die wakker is geschud sinds een vakantie naar Turkije twee jaar geleden. En wellicht ook een tegenreactie op het komen uit een fantastisch, onvervangbaar en dierbaar warm nest, de drang om het zelf op eigen benen te maken, from scratch. Moeilijk soms, zeker op momenten wanneer je je afvraagt waarom je er aan bent begonnen, maar uiteindelijk - is de bedoeling - geeft het ook een enorme kick. Moet niet vergeten dat dit Schotland een eerste keer is. In die zin ligt het ook in de verwachting dat een tweede start overzee soepeler verloopt, omdat je terug kunt vallen op die eerste ervaring en daarvan hebt geleerd, en er misschien ook meer van kunt genieten.
Ik denk weer te ver vooruit....even in het hier & nu blijven Martijn! (Normaal praat ik nooit over mezelf in de derde persoon hoor, voor dat zekere iemanden zich zorgen gaan maken.) Maar je snapt waar die titel daarboven vandaan komt ;-)

Tot zover het soulsearchen voor vandaag! Mijn lintworm is geloof ik in een diepe winterslaap dus de riem wordt weer iets strakker aangetrokken. Chips en chocola (op de welkome chocoladeletter van Giny na dan) zijn niet in huis te vinden, bij thuiskomst is het smikkelen van bananen, mandarijnen en een verdwaalde boterham met pindakaas (die overigens op het melige brood hier niet zo lekker smaakt als thuis).

Nou, ik hoop dat ik weer wat mensen heb weten te vermaken met mijn gebabbel, en wie weet die of gene aan het denken heb gezet (je weet maar nooit). Zolang je je pad in het vizier blijft houden en trouw blijft - zo goed en zo kwaad als het kan - aan de dingen die tekenend zijn voor jou als persoon, ben je goed bezig, en kom je stap voor stap verder in je leven. Doe wat je hart je ingeeft en houd het puur!

Met een dikke knuffel en een flinke Schotse zeebries, was dit
Martijntje (die ondanks dat hij zich vaak klein voelt toch een behoorlijke groeispurt meemaakt. Noemen ze dat geen laatbloeiers?).

PS: Mails schieten er niet alleen maar vooral de laatste tijd nogal bij in. Vandaar ook de blogs. Mocht je al lange tijd niets van me vernomen hebben (you know who you are: tante Aad, tante Tineke, tante Marleen & oom Gert, tante Jannie, Mellie, de Bergenaartjes, surrogaatfriesjes, Zwijnsteiners en een ieder die zich genegeerd voelt) it's not on purpose, ik laat snel weer wat van me horen!

8.11.07

Winden waaien om de rotsen

Even een korte update.
De afgelopen week is vrij heftig geweest. Ik loop mezelf veel af te vragen wat ik hier doe, waarom ik hier ben, en of het ook niet anders kan. Zit niet lekker in m'n vel, ik kan m'n ei niet kwijt, ik denk dat na een weekje Nederland de sleur van werken-slapen-werken-slapen weer moeilijk te verteren valt. Althans ik hoop dat dat het is en dat het binnenkort is overgewaaid. Met die storm van komend weekend moet dat tot de mogelijkheden behoren ;-)

Qua werk is het dus nog steeds aanpoten. Heb van het weekend weer een diner van 45 man geleidt, wat goed ging maar moet meer delegeren. Surprise surprise! Gaan we dus aan werken.
De training is gister afgesloten, was erg leerzaam allemaal. Binnenkort krijgen we een oorkonde en worden we "gepresenteerd" aan het management-team. Het echte werk begint nu echter pas, want behalve nieuwe teamleden moeten we ook het complete huidige team gaan heropvoeden. Zeg maar de puntjes op de i. Aangezien de meesten er al lang voor mij werkten en ik in principe nog maar net kom kijken ben ik benieuwd of ze iets van mij aan zullen nemen..

Wat project betreft gaan we vrijdag of volgende week rond de tafel aangezien Francis het nog niet zo eens is met HR over het onderwerp (how to get rid of agency staff, om het even plat te zeggen). Dat is nl. de wens van de general manager, geen mensen van een uitzendbureau meer. Praktisch onmogelijk want voor een diner van 200 man heb je echt niet genoeg aan het "vaste" bestand. Daarbij komt dat Jeroen - mijn voorganger - exact hetzelfde onderwerp voor zijn project had, en eerlijk gezegd heb ik toch weinig zin om dubbel werk te gaan doen. Wordt dus hopelijk brainstormen over een alternatief iets.

Tja na een week vrij schieten de vrije dagen er dus een beetje bij in. Zondag ben ik voor het eerst weer een dagje vrij, en dan woensdag weer.
Verder beschouw ik m'n huidige staat van zijn maar als een onvervalste after-summer dip aangezien ik 's morgens maar wat moeilijk m'n nest uit kan komen. Hoop doet leven zeggen ze dus als het meezit kunnen we in december even op adem komen.
Met de kerst blijf ik waarschijnlijk wel hier, en met oud & nieuw ook. Wellicht in januari weer even overvliegen.

Verder weinig nieuws! Geen bericht is goed bericht moet je maar denken ;-)

Tot gauw, dikke X

PS: Mocht iemand ergens op internet of in de winkel een dvd-box met alle Felicity-seizoenen vinden - en hij is ook nog eens niet belachelijk duur - laat het me even weten! Graaazie :-)

1.11.07

Back Home


Een beetje met de seizoenen spelen moet kunnen..foto is al een paar maanden oud! 't Is hier nu ook winderig en koud aan het worden, dus ready for winter.
Was een vreemde week. Vorige week om deze tijd was ik nog onderweg naar Edinburgh om naar Nederland te reizen, vannacht sliep ik weer op 27 Watson Avenue. Raar hoor. De afgelopen dagen gingen als een roes voorbij, kon op wat ik voelde niet echt een vinger leggen, was ook net of ik er niet echt was. Het feit echter dat ik vandaag weer an die arbeit moet doet je wel weer met beide voeten op de grond neerkomen: vanavond direct een GROOT diner voor Suzuki, zo rond de 300 man? Gokje.
Terugweg verliep gister wel goed ondanks wat vertraging op Schiphol (vliegtuig moest nog landen, 15 minuten vertraging). Eenmaal in Edinburgh overal aansluiting, apart! Nouja bus trein je kent het wel, 7 uur geland, 10 uur thuis :-)
Heb helaas niet alles kunnen doen wat ik wilde, blijkbaar is een week daar toch te kort voor. Aantal mensen daardoor dus niet meer gezien, erg jammer maar niet getreurd, ik kom in de loop van volgend jaar geheid nog een keer en time flies like no other dus voor je het weet sta ik weer op de stoep!
Het blijft een rare gewaarwording hier zo af en toe. Alles wat zo dicht bij je staat is niet binnen handbereik. De drukte van het werk maakt dat je daar niet te lang bij stil kan staan, we zullen doorgaan! Dus verstand op nul en gaan met die banaan.
Morgen weer een dagje training en aansluitend dienst, dus wordt een pittig dagje. Ze hebben bij de busdiensten ook weer iets leuks verzonnen want de mijne vertrekt nu een half uur eerder. Zit ik drie kwartier te vroeg op 't werk, naja geeft ruimte voor voorbereiding.
Tot snel weer, ik duik onder :-) X
Tijn

25.10.07

Strolling down the misty village

North Street, 16:45


Market Street, 17:32


The St Andrews Links, 17:46



The Memorial, 17:55


Mooi gezicht niet? Na een hot chocolate met marshmallows en cream bij Costa in dit soort sferen komt er spontaan een warm gevoel van kerst in je op. Drie keer raden welk album er vervolgens op mijn iPod draaide ;-) Het gevoel op dit soort momenten kan me zomaar ineens intens gelukkig maken.
Het feit dat ik een vrije dag had zal daar ongetwijfeld een onderbewuste rol in hebben gespeeld, maar dat terzijde!

Morgen (vandaag, sorry voor mijn logica) ga ik vroeg naar Edinburgh voor nog wat slenterervaring, om vervolgens vroeg in de avond het vliegtuig naar Amsterdam te pakken! Moet daar rond 21:10 landen. Nog even de laatste mp3's op de iPod memorizen, laatste spullen inpakken en dan kunnen we - dit keer met écht alleen de hoogstnodige spullen - opvliegen.
Tot over een week!

Kus
Martijneke

20.10.07

Thank You

Zoals een aantal wel zal weten dig ik Alanis nogal, dus bij het ontdekken van het volgende nieuwe nummer was ik ronduit psyched-out over it.

De tekst is weer heavy - yet therapeutic. Check for yourself, de titel is "Not As we" en terug te vinden op YouTube!





Reborn and shivering
Spat out on new terrain
Unsure, unconvincing
This faint and shaky hour

Day one, day one
Start over again
Step one, step one
I'm barely making sense
For now I'm faking it
'Til I'm pseudo-making it
From scratch, begin again
But this time I as "I"
And not as "we"

Gun-shy and shivering
Tear it without a hand
Feign brave but still intent
Little and hardly here

Op een mooie manier kan een mens zich daar op bepaalde momenten in het leven zichelf geheel in vinden.

Goosebumps! En in de rugzak :-) X

18.10.07

DUST.



From a star, that is. Gister hadden ze hier in de bios van St Andrews een voorvertoning van Stardust, de nieuwste fantasy-film. Geweldige film! Veel special effects en geniale dialogen waar de Gilmore Girls spontaan van stil zouden vallen (en voor de kenners onder ons - dat is near-impossible). Hoe dan ook, wanneer hij in Nederland gaat draaien: go see!
Check de website: http://www.stardustmovie.com/

Aangezien Jatin een paar dagen weg is voor familiebezoek en Theresa dus de auto heeft zijn we gister een eindje wezen rijden. En wel naar Tayport, wat dus ook letterlijk aan de monding van de River Tay ligt, een klein lief plaatsje met prachtig uitzicht op de riviermonding en de stad Dundee. Het was wel bibberkoud, de zon hield het voor gezien, door welke combinatie mijn kaken semi-bevroren..voor het gevoel dan. Kon weinig begrijpelijks meer uitbrengen so for all you leedvermaak-freaks out there: imagine & enjoy yourself :-)

Tayport (1) Tayport (2)
Anstruther
Schouwen
Ik heb helemaal geen lighthouse-obsessie ofzo...

Een link met mooie foto's: http://www.mvstay.org/html/gallery.html

Deze vrije dag ging dus zoals gewoonlijk in zo'n sneltreinvaart voorbij dat het inmiddels ook al weer donderdag is geweest. Trainingsdag!
Na wederom een kort nachtje met nog steeds een in de war gebracht dag-en-nacht-ritme ben ik tevens een mislukte jogpoging rijker...en dat was niet de eerste keer. Gawwd do I really need to be thát honest? NO!
Eerlijk het joggen gaat goed hoor echt waar :-) Het broek-afzak-dilemma is inmiddels een halt toegeroepen door overmatig Dutchiebag-geconsumeer.. Je begrijpt, op de appelmoes en stroopwafels na zit er een gat in het overlevingspakket dat je onmogelijk over het hoofd kunt zien. Het is zelfs zo erg dat ik gister al lopend over straat zwoor dat ik taaitaaipop rook. Een geval van bijstere ernstigheid als je het mij vraagt.

Om toch de training nog even te mentionen: in het kort was het learningful yet boring. Het ging om de Fairmont-variant van Train The Trainer. De gemiddelde IHM-er kan zich daar vast een al-dan-niet levendige voorstelling van maken. Heb je het? Okee, stel je dat voor, maar dan tot de negende macht. Mix dit met een vleugje "begin with the end in mind" a la Covey en je hebt het recept van vanmiddag.
Van elke afdeling van het hotel was er dus een afgevaardigde, en wij allen tezamen vormen een ambassador's team. How cool. Zo cool dat ik er spontaan koelbloedig van werd. In praktijk komt het er dus op neer dat je aan nieuwe werknemers binnen je department gaat verkondigen hoe geweldig Fairmont wel niet is en hoe zij ook zo geweldig kunnen worden!
Little sarcasm, a littel comedy :-) moet kunnen. Nee in werkelijkheid geef je die nieuwe staff on-the-job training, je legt ze uit wat ze moeten doen (en hoe) en vervolgens check je hoe ze het er vanaf brengen. Daar geef je dan feedback op en zo ga je door tot ze alle taken binnen de afdeling goed onder de knie hebben. Daarbinnen ga je uit van je eigen en hun leerstijl aangezien wanneer je je aanpast aan de manier waarop zij dingen het beste leren je het hoogste rendement krijgt en de dingen beter blijven hangen. De één ziet het liever de eerste 15 keer door iemand anders doen terwijl de ander het liever zelf meteen uitprobeert en al doende leert.
Termen als empathie en parafraseren kwamen binnen de sessie vandaag ook opnieuw tot leven dus welcome back SPH! Tot mijn grote genoegen BLEEF het ook bij die twee onmiskenbare termen. Eén meer and I would have freaked out.

Als ik het spel goed speel kan ik aan les twee ontkomen aangezien ik dan nog in Nederland vertoef en de herkansing op die vrijdag valt. Vanzelfsprekend is er dan nét een congres van om en nabij de 400 man... Met een beetje fantasie kan ik die rollenspelen zo ook wel dromen, dus een echt gemis? Dacht het niet :-)

DUST. krijgt zo nog een dubbele betekenis ook. Die SPH boeken zouden nog wel een goed van pas kunnen komen voor m'n scriptie. Moet namelijk een programma van 30 tot 90 dagen gaan schrijven op basis van die training. Niet zozeer wat, maar hoe leer je een nieuw teamlid de broodnodige skills aan, of hoe perfectioneer je deze? STOF om over na te denken..

Tot zover! We gaan weer een paar dagen "rijke" mensen vertroetelen.. Wordt tijd dat ik ons Spa & Health Center ook eens ga bezoeken, werk hier inmiddels lang genoeg om daar gratis gebruik van te mogen maken... Met zwembad en gym binnen handbereik en met twee niet-drukbezette maanden in het verschiet moet daar voordeel mee te doen zijn.. Dus Iris ik weet niet hoeveel abs jouw buik inmiddels rijk is maar I'm planning to follow suit you row-chick :-)

Tot snel!! Oh en mensen, maak het in Zwijndrecht aub niet te leuk. Ik moet namelijk ook weer te-rug. Bear that in mind.

See ya! Tijn

15.10.07

The sky is the limit

Nou uit the "lack of updates" kun je wellicht wel opmaken hoe de afgelopen week er bij mij uitzag. Vooral NIET nadenken en go with it was het motto. Helaas dachten mijn dierbare spiertjes daar anders over, die zijn nog niet uitgeprotesteerd.

Donderdag en vrijdag was er een congres van CBS. Tweehonderdzeventig man. Donderdag hadden ze een diner op de farm nextdoor, de boerderij van de de buren van het hotel hebben één grote zaal/schuur die ze verhuren voor dit soort evenementen. Heel gezellig gedecoreerd met kaarsen, gordijnen... Podium voor de DJ's en een optreden van de Red Hot Chilli Pipers!

Niet verkeerd allemaal. Die disco hield echter pas om een uur of 3 op. Toe moest alles dus nog opgeruimd worden. Ik zal jullie de details besparen maar ik was uiteindelijk om een uur of half 8 's ochtends thuis.

De volgende dag hoefde ik gelukkig pas om 6 uur te beginnen dus kon ik wel even bijtanken. Het was echter een herhaling van wat er de dag ervoor had afgespeeld, alleen dit keer in de ballroom. Beetje krapjes maar het paste!

Blijkbaar had er die eerste avond nog niet genoeg alcohol gevloeid want nu werd er nog iets meer drank geconsumeerd. Rond een uur of 2 was het dan ook zoeken naar de laatste fles vodka in het hotel..om 3 uur de stekker er uitgetrokken omdat het anders echt te gek werd. Verschillende mensen waren dan ook al vrij ver heen.. Ik stond met nog een collega (maar praktisch eigenlijk alleen) in de VIP room waar een 30-tal mensen met vip-wristbands een private party konden houden. In eerste instantie leken ze de locatie hiervan niet echt te vinden want er kwam maar niemand opdagen. Rond een uur of 12 trok het dan toch aan... Champagne was haast niet aan te slepen en van the occasional (drop)shot was men ook niet vies.

Was een man die z'n eigen versie van Dr Pepper maakte. Wat hij daar voor nodig had: cola, bier (beide ongeveer 2/5 van een glas), en een beetje amaretto. Dat laatste voeg je op het laatst toe en vervolgens drink je het glas in één keer leeg. Uiteraard kon ik die creatie niet proeven (professionaliteit voor alles!) maar gezien de gezichten was het bepaald niet vies.

Omdat de reguliere bar ook om 3 uur sloot en we geen licentie hebben om na die tijd nog alcohol te schenken moesten we echt dicht. Aan het feit dat het "VIPS" betreft heb je dan ook geen boodschap maar "nee" verkopen valt bij aanhoudend aandacht vragende gasten niet mee... Hand on your heart en een uitzondering maken en daar vervolgens 10 pond voor vangen...daar wil ik best een uitzondering voor maken hoor :-)


Afijn, verder dus weinig van leven geproefd, daar heb ik de komende week voor, heb slechts twee diensten! Als alles doorgaat heb ik donderdag een train the trainer dag, waarin je getraind wordt om een team aan te sturen en dergelijke. Weet echter niet of het daadwerkelijk doorgaat aangezien het in totaal 3 dagen betreft en ik de tweede niet kan omdat ik dan nog in Nederland zit!


Dat is het even voor nu! Eind van de week hopelijk weer wat dingen ondernomen..foto's?

Hieronder wat foto's van zonsopgang afgelopen vrijdag.. Zie de ster!


X

Tijn


OHJA!!!

PS: ik heb eindelijk haggis geprobeerd! Niet echt mijn smaak, I'm reeeeeaally sorry maar ik vind het echt smerig! De kleur (zwart) helpt ook niet echt.. kan niet goed beschrijven hóe het smaakt maar als je weet wat er in zit kun je je er een voorstelling bij maken ;-)

Groetjes!!

9.10.07

Ease on down the road!



Het survivalpakket...



Ja Sis, ik heb DIEP respect voor het feit dat jullie al die zooi met jullie mee wilden brengen. Ga proberen er het einde van de stage mee te halen ;-)

Nee echt mensen, onwijs bedankt voor al het lekkers!! Heb inmiddels intens genoten van stamppot andijvie, cake van Van Der Spoel (onvervalst de lekkerste), Lays chips, CALVÉ pindakaas, en (jeugdsentiment:) banaantjes!

Al het overige staat nog in de wachtrij voor consumptie.



Het leven hier is nog steeds geen dag hetzelfde. Vrijdag en het weekend was het hier weer praktisch zomer, gisteravond begon het weer te miezeren en vandaag was het weer bewolkt. Binnen een dag kan de weersgesteldheid compleet het tegenovergestelde worden.. Lang leve de dynamiek dus! Zo houden we hier de spanning er wel in.



De afgelopen twee dagen hadden we twee private dinners. Zondag een plated dinner, dus drie gangen in de vorm van bediening. Vandaag een buffet diner, ook drie gangen maar enkel bediening in de vorm van wijn schenken die mensen waren na twee uur wel uitgegeten en vertrokken richting bar. Zodoende waren wij voor de verandering ook eens voor middernacht klaar. Daar zullen we donderdag en vrijdag nog met weemoed aan terug gaan denken. Er komt dan een club van rond de 270 mensen die tot diep in de nacht (3 uur) blijven naborrelen.





Robert Aytoun Meeting Room (diner maandagavond)





Het werken in de hotellerie hier wordt steeds leuker. Het vertrouwen groeit en dus ook de verantwoordelijkheden. Deze week begin ik met training in het supervisorschap. Moeten we onze managementkwaliteiten gaan laten zien, gonna dig DEEP for that one :-), is alweer anderhalf jaar geleden dat ik daar iets mee gedaan heb in Hotel Wyswert: mensen aansturen.

Zal best vreemd zijn, aangezien ik de afgelopen 3 maanden dingen heb geleerd van diezelfde mensen..die moet ik nu gaan vertellen wat ze moeten doen. Sounds like we're coming full circle!

Wat ze je vanuit de universiteit meegeven is trouwens erg waar.



"Work hard, but also play hard."



Nu komt the "play" part vaak neer op slapen en het doen van de noodzakelijke huishoudelijke acties, maar zo nu en dan moet je er echt UIT willen de muren niet op je af komen. Nieuwe indrukken kunnen soms waarlijk essentieel doen voorkomen.

Zo lojkt het me echt super om op dansles te gaan. De universiteit hier schijnt cursussen te geven dus daar gaan we naar informeren. Verder wil ik met een paar aaneengsloten days off een keer noordwaarts trekken, hetzij op de bonnefooi, hetzij iets meer georganiseerd (in de vorm van een kasteeltoer of iets dergelijks).



Het joggen gaat nog steeds gestaag vooruit (ik kan zo goed liegen). Wordt vervolgd!



Sinds woensdag waren de Alfred Dunhill Links Championships aan de gang. We kwamen er echter zaterdagavond pas achter dat daar de nodige celebrities bij aanwezig waren. Die avond was er vuurwerk vanaf The Old Course. Geweldig mooi, ook vanaf onze voordeur!

Dat was dus vanzelfsprekend de afsluiting. Theresa had de auto van Jatin. Okeee voor ik verder vertel moet ik wel uitleggen dat zij behoorlijk weg is van Hugh Grant en Ronan Keating. En laten die nu net als amateurs deelnemen aan die championship! Wij dus naar The Old Course Hotel aangezien daar alle celebrities zouden verblijven, hadden we ons laten vertellen. Je kunt daar gewoon doorlopen, maar er was natuurlijk niets bekends te bekennen. Jammerrr...

De volgende dag was de finale van enkel de professionals. Op de foto moet ene Mr Tyson staan, geen idee wie hij is maar daar heb ik voordat ik moest gaan werken nog een kwartier van kunnen zien.

Toen bleek dus ook dat de amateurs de vorige dag al vertrokken waren.. Ben je in St Andrews mis je nog de happening van het jaar :-( Knurften!!








Het atrium in uitgestorven staat...

Verder op dit moment weinig nieuws! 25 oktober kom ik naar Nederland voor een korte vakantie (tot de 31e), daarna wordt het tijd om aan het schoolproject te gaan werken aangezien november en december vrij rustig zijn in het hotel. Uiteraard onder voorbehoud want de onvoorspelbaarheid beperkt zich niet alleen tot het weer...

Tot de volgende!
Tijn


PS: Ik weet niet van wie ik die zak kruidnoten heb maar die zijn dus echt niet te vvreten...